در قلب مردم ...

سفري در پيش دارم و توشه آن را آماده نموده‌ام تا در جاي امني بگذارم
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

در قلب مردم ... 

امام چهارم، ملقب به سید العابدین، سید المتقین، امین، سجاد و ... بودند و جز این چند لقب (که به عنوان نمونه ذکر شد)، القاب دیگری نیز به ایشان داده‌اند. از این القاب، سجاد و زین العابدین شهرت بیشتری دارد. این القاب را که به امام علی بن الحسین علیه‌السلام نهاده‌اند، مانند لقب‌هایی نیست که در عرب، به هنگام زادن کودک و یا در کودکی وی بدو می‌دهند. این القاب را مردم به ایشان داده‌اند.

بیشتر کسانی که این القاب را به ایشان داده‌اند، نه شیعه بودند و نه آن حضرت را امام و منصوب از جانب خدا می‌دانستند، اما نمی‌توانستند آنچه را در وجود ایشان می‌بینند، ندیده بگیرند. هریک از این القاب نشان دهنده مرتبه‌ای از کمال نفس و درجه‌ای از ایمان و مرحله‌ای از تقوا و پایه‌ای از اخلاص است و بیان دارنده اعتماد و اعتقاد مردم به دارنده این القاب می‌باشد، و چنانکه گوشه‌ای از آن به عنوان نمونه (در قالب دو عنوان زیر) خواهد گذشت، امام سجاد علیه‌السلام به حقیقت، مظهر نمایان این صفات بود و این گفته ایست که همگی بر آنند:

  • شیخ مفید روایت می‌کند که: چون علی بن الحسین علیه‌السلام وضو می‌گرفت، رنگش زرد می‌شد، بدو می‌گفتند که شما را چه می‌شود؟ می‌فرمود: می‌دانید می‌خواهم پیش چه کسی بایستم؟
امام علیه‌السلام، آرد و هیزمها را برای كمك به مستمندان، تهیه نموده بودند و به دوش می‌کشاندند تا بدانان رسانند.
  • در کتاب علل الشرایع روایت شده که شبی سرد و بارانی علی بن الحسین علیه‌السلام را دیدم که آرد و هیزم بر پشت داشت و می‌رفت. گفتم: ای پسر رسول خدا، این چیست؟ حضرت فرمود: سفری در پیش دارم و توشه آن را آماده نموده‌ام تا در جای امنی بگذارم. به ایشان گفتم: اجازه دهید تا خدمتکار من آنرا برای شما بیاورد. امام چهارم امتناع کردند. گفتم اجازه دهید تا خود آنرا حمل نمایم؛ امام سجاد علیه‌السلام فرمودند: نه، چیزی را که در سفر به کار من آید و وارد شدن من را بر میزبانم نیکو می‌گرداند، چرا خود بر ندارم؟ تو را بخدا مرا رها کن و به دنبال کار خود برو.

پس از چند روز راوی امام را ملاقات نمود و پرسید: سفری که در پیش داشتید چه شد؟

امام فرمودند: چنانکه می‌پنداشتی نیست؛ آن سفر، سفر مرگ است و من برای آن خود را آماده می‌کنم، آمادگی برای مردن، دوری از حرام و بخشش (به نیازمندان) و کار نیک است.

در این هنگام بود که زهری دانست امام علی بن الحسین علیه‌السلام، آرد و هیزمها را برای دستگیری از ضعفا و مستمندان، تهیه نموده بودند و به دوش می‌کشاندند تا بدانان رسانند ...         


شهیدی، سید جعفر، كتاب زندگانی علی‌بن‌الحسین علیه‌السلام، بااندكی تصرف

در رابطه با این محتوا تجربیات خود را در پرسان به اشتراک بگذارید.
مطالب مرتبط مجموعه :
آخرین مطالب سایت