رابطه آموزش و بازی را جدی بگیرید
رابطه آموزش و بازی را جدی بگیرید
شروع مدرسه و یادگیری برای برخی از کودکان ممکن است با محدود شدن در بازی و فعالیت های مربوط به آن همراه شود.
بخش خانواده ایرانی تبیان
شروع مدرسه و یادگیری برای برخی از کودکان ممکن است با محدود شدن در بازی و فعالیت های مربوط به آن همراه شود. ممکن است برخی از والدین تصور کنند که وقتی کودک آنها به سن مدرسه می رسد باید فعالیت های او در خانه نیز تغییر کند و زمان کمتری را به بازی اختصاص دهند. برخی از آنها از عباراتی مانند این استفاده می کنند که «تو دیگر بزرگ شده ای...» و این احساس را به فرزندشان القا می کنند که بازی سن و سالی دارد که آنها از آن عبور کرده اند.
اما آیا واقعا برای بازی کردن سن خاصی لازم است و اینکه بازی در تضاد با آموزش و یادگیری کودکان است؟ اینها سوالاتی بود که از لیلاسادات موسوی راد می پرسیم و او در جواب می گوید: بازی سن و سال ندارد؛ ما تا هر زمان که بخواهیم می توانیم بازی را ادامه دهیم. از طرفی جالب است بدانید که نه تنها در تضاد با آموزش نیست بلکه در سیستم آموزش و پرورش و سیستم های آموزشی نوین به طور کلی می توان از بازی برای آموزش بهتر و موثرتر بهره برد. به عنوان مثال در گذشته تصور می شد که برای آموزش کودک ایجاد یک فضای خشک و جدی می تواند باعث شود که ذهن کودک متمرکزتر شده و از بازیگوشی بپرهیزد و مطالب را بهتر بیاموزد اما در حقیقت استفاده از بازی در آموزش حروف الفبا، علوم یا هر موضوع علمی دیگری می تواند تاثیری خوبی در ایجاد جذابیت موضوع برای کودک و یادگیری او داشته باشد.
این کارشناس روانشناسی در ادامه توضیح می دهد: شاید شما هم این جمله را شنیده باشید که با بازی کودکان هر مساله ای را بهتر فرا می گیرند. به همین دلیل است که روش هایی مانند بریدن حروف در آموزش پایه انجام می شود. به این شکل که کودک با بریدن دور حروف، شکل کلی آنها را می آموزد و در زمانی طولانی تر با آن ارتباط دارد تا در ذهنش ماندگار شود. این فعالیت نوعی کاردستی درست کردن است و کاردستی بخشی از بازی است. همین طور بازی هایی که برای آموزش ریاضیات یا علوم انجام می شود مانند پیدا کردن ارتباط، درست کردن، چیدن و...
موسوی راد در مورد تاثیر مثبتی که بازی ها در مهارت های هر فردی می توانند داشته باشند، می گوید: بازی ها انواع مختلفی دارند که بر اساس شیوه طراحی آنها دسته بندی می شوند؛ بازی های حرکتی، هیجانی، فکری و... که هر نوع از آنها در تقویت بخشی از توانایی های فرزند شما موثر هستند. تقویت قوای ذهنی و حرکتی، هماهنگی چشم با دست ها، تمرکز و تقویت حافظه، سرعت عمل و عکس العمل به موقع و... از جمله مهارت هایی است که انواع بازی ها می توانند با خود به همراه بیاورند.
از طرف دیگر باید توجه داشت که بازی می تواند عامل خوبی برای ایجاد هیجان و تخلیه آن و ایجاد توجه و جلب علاقه باشد، بنابراین تاثیراتی که می تواند روی آموزش داشته باشد، چشمگیر است و نباید فکر کنیم که تنها در دوران دبستان می توان با بازی و روش های اینچنینی روی کودک تاثیر گذاشت بلکه برای فرزندان در سنین دبیرستان نیز بازی بسیار مهم است.
لیلاسادات موسوی راد، کارشناس روانشناسی در نهایت تاکید می کند: نکته قابل توجه این است که فرزند شما همیشه به بازی احتیاج دارد و نباید او را با جملاتی مانند اینکه «بزرگ شده ای، برای تو زشت است که بازی کنی، به جای بازی به درس هایت برس» و امثال آنها از بازی دور کنید. چون انسان ها در طول زندگی شان به بازی نیاز دارند و این فعالیت می تواند روی جنبه های مختلف شخصیت آنها تاثیر مثبت بگذارد و آنها را از مشکلات و بیماری های روحی و جسمی دور نگه دارد. در مورد این موضوع در مطالب بعدی بیشتر صحبت خواهیم کرد.
منبع:نی نی سایت