سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017

شعر در پرتور شعور نبوت و ولایت قرار داشته است

امیری اسفندقه می‌گوید زمانی که برای امام معصوم شعری سروده می‌شود همانند سرودن شعر برای پادشاه نیست بلکه امام معصوم شخصی بسیار بزرگتر از یک انسان است امام معصوم یک فرهنگ و یک تفکر ناب است.
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
مرتضی امیری اسفندقه

 مرتضی امیری اسفندقه همزمان با هفته کرامت و میلاد با سعادت حضرت رضا(ع) درباره سرودن شعر با موضوع ولایت و امام هشتم(ع) گفت: به قول بامداد، بدون هیچ تردیدی میتوان گفت نه تردیدی برجای بنماند است مگر قاطعیت وجود تو، سرودن شعر درباره ائمه(ع) به ویژه امام رضا(ع) افتخار بزرگی است، ای کاش به جای گفت وگو با من به سراغ  شاعران جوان این سه دهه که در باب و درباره حضرت علی بن موسی الرضا(ع)، درباره خانه خورشید خراسان بزرگ شعر های عزیز و ارجمند و بلند سروده‌اند می‌رفتید، هرچند که من هم در این حوزه بخت یارم شد تا حضور داشته باشم و سخنی بگویم ولو اندک.

وی ادامه داد: حضرت رضا(ع) از همان ابتدای حضور خود در ایران  مورد توجه شاعران بزرگی قرار داشته‌اند. بخت با شاعران بزرگ این سو و آن سو یار بوده است که جذب اخلاق، خرد و ایمان امام شوند. اگربخواهیم از همان ایام تا به امروز شعر را معنا کنیم که البته شعر قابل معنا شدن نیست؛ اما یکی از زیباترین معانی پیرامون شعر، رضایت، مقام رضا و رضایت وجود است حال این مقام و جایگاه در امام رضا(ع) تجسم نهایی یافته و حقیقتا ایشان تجسم مقام رضا هستند.

این شاعر تصریح کرد: در آن سوی مطلب، رضایت به وجود، موجود اصلی است. شاعر در عین رضایت به تقدیر الهی گاهی ناراضی هم است ناراضی به آنچه که خلاف واقع امامت، خرد، دانایی و کمال قرار دارد. شاعر آنجا که خلاف منظور نظر ائمه است برمی خیزد و قیام می‌کند، او معترض است. شاعر اعتراض دارد به آنچه که باید باشد اما نیست.

اسفندقه در ادامه گفت: امام رضا(ع) در دوران باشکوه امامت این حکمت رضایت و این حکومت عظیم  را به رخ کشیدند. شعر در محضر و در سایه سار نورانی و با شکوه همه ائمه، اولیا و انبیاء بالیده و برآمده است، به تعبیر نیک یاد، امید عزیز، شعر در پرتور شعور نبوت و ولایت قرار داشته است. من ولایت را به این عبارت اضافه کرده‌ام ایشان فرموده اند که شعر حاصل بی تابی است در لحظاتی که در پرتو شعور نبوت  قرار گرفته است، هر «ولی» حتما نبی  است همان طور که در وجود هر نبی «ولی» موج می‌زند.

وی تاکید کرد: باید بدانیم که  امام شخص نیست بلکه از  شخص بسیار  گسترده‌تر است، امام یک فرهنگ و فکر است. وقتی از امام حرف می زنیم از یک فرهنگ حرف می‌زنیم وقتی شعری برای امام می‌گوییم برای یک پادشاه و خان و امپراطور شعر نمی‌گویم. امام شاه نیست به این معانی امروز امام خود آسمان است راه اتصال انسان به آسمان است. فرهنگ و دانایی در اوج انسان در اوج انسان معتدل، انسانی که شایستگی دارد مسجود ملائک باشد. انسان صاف و یک رنگ یک دست یک راست. شاعر وقتی از تاج و پادشاهی امام حرف می‌زند منطور  تاج و تخت و وسایل پیش پا افتاده و مضحک این چنینی نیست بلکه صحبت از تاج انسانیت، شرف، شکوه، تاج امامت و ولایت واژه‌هایی پاک و پاکیزه است. در این جا شاعر هم راضی است و هم معترض به زیاده خواهی جامعه انسانی و مسائلی که  نظم را بهم زده است.

 این شاعر آیینی درباره خاطرات شیرین از مشهد و بارگاه امام رضا(ع) نیز گفت: من خودم بزرگ شده مشهد عزیز، مشهد پاک و مشهد بزرگ هستم.در این شهر هرکس با هر لباس، فکر، ایده ، قومیت در هر مسیری که باشد چه در حاشیه شهر چه در سناباد، عمق محل شهادت، از هر سو که بیاید به سمت حرم می ایستد و با تواضع و فروتنی کامل به آقا سلام می دهد. شما در محضر عزیزی هستی که نمی‌توانی خطا کنی او همیشه حاضر و مراقب است. شرم داری هر کاری را آزادانه انجام دهی از هر طرف که بروی با تمام وجود هویت تو را نگاه می‌کند و شاهد و ناظر بر کارهای تو است.

اسفندقه ادامه داد: شاعرانی که در مشهد زندگی می‌کردند و می خواستند که کوچ کنند، داستان لطیفی درباره جدایی از امام رضا(ع) دارند، آن زمان سفر به هند بسیار مرسوم بود، مسافران برای سفر از امام رضا(ع) اجازه می گرفتند، آنها مدام تلاش می کردند به نحوی زندگی کنند که پشت به این دانایی و شعور نکنند. «قدسی مشهدی» از شاعران خراسان، بسیار دوست داشته است که به هند سفر کند اما در لحظات پایانی از کاروان جا می‌ماند و خوشحال می شود که از امام هشتم جا نمانده است. در حرم شعری می سراید که بعدها بر شاعران دیگر هم تاثیر گذار است. من هم  زمانی که می‌خواستم از مشهد به تهران بیایم زمزمه‌هایی داشتم ،همانند این :

رضا نمی‌دهد این دل که بی رضا(ع) بروم

زخاک پاک خراسان بگو کجا بروم

بهشت امن من است این ضریح نورانی

جهنم است از این جا به هر کجا بروم

مرا امام رضا سرپرست بوده و هست

بگو چگونه بکوشم بگو چرا بروم

برادر و پدرم خاک جایشان اینجاست

نمی توانم از اینجا به هیچ جا بروم

نشسته ام که جواز سفر به من بدهی

به من اجازه بده ای امام تا بروم

منبع: مهر
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین