سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017

با بخشیدن حالتان خوبِ خوب می شود

چگونه به آسانی می توانیم دیگران ببخشیم ؟

محال است کسی در زندگیش ازشخصی آزرده خاطر نشده باشد. گاهی دلمان از همسر، پدر و مادر، دوست، همکار و ... میگیرد به گونه ای در دل می گوییم:«هر گز او را نمی بخشم» انقدر در فکرتان حرف ها و عمل او را مرور می کنید و با خود تکرار می کنید که او ارزش بخشیده شدن ندارد که روحتان خدشه دار می شود. خشم وجودتان را می گیرد تا اینکه به این نتیجه می رسید که راه خلاصی از این خشم بخشیدن او است اما تصور می کنید نمی توانید کاری که آن فرد در حق شما کرده است را نادیده بگیرید پس چه باید کرد ؟
عکس نویسنده
عکس نویسنده
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
 
بخشش


ابتدا باید بدانید که بخشیدن لزوما به معنای نادیده گرفتن اتفاق، ارتباط با فرد، انکار اشتباه فرد و ... نیست بلکه  بخشش تنها رها کردن قضاوت و نارضایتی از فردی است که در حق شما مرتکب کار اشتباهی شده است. وقتی می‌بخشید همچنین قرار است از احساس تلخی، کینه‌جویی و خشم رها شوید. برخی تصور می‌کنند برای بخشش حتما لازم است به فرد بگویند که او را بخشیده‌اند، در آغوشش بگیرند، دستی به شانه‌اش بگذارند و برایش دعای خیر کنند. این کارها اگرچه ممکن است با بخشش همراه باشد اما لزومی به انجام آنها وجود ندارد.
فرایند بخشش روندی تدریجی است؛ با انتخاب بخشش سعی می‌کنید حقیقت را درباره‌ی اتفاقی که رخ داده ‌بپذیرید و بتوانید راهی برای زندگی کردن در وضعیت ذهنی‌ای که «مسئله برای‌ شما حل‌ شده است‌« بیابید.هر چند که تاکید اسلام بر این است که جواب بدی را با خوبی بدهید چرا که اینکار نشانه ی کرامت انسان است و این کار، کار دشواری است، زیرا علاوه بر اینکه مقابله به مثل نمی‌کند، او را می‌بخشد و بالاتر از آن به او احسان هم می‌کند چنانچه  حضرت علی علیه السلام در روایتی نقل می کنند : «مِن كَمالِ الإیمانِ مُكافاةُ المُسی‌ءِ بِالإحسانِ. مَن لَم یُجازِ الإساءَةَ بِالإحسانِ فلَیسَ مِنَ الكِرامِ»از [نشانه‌هاى‌] كمال ایمان‌ این است كه بدى كننده را به نیكى پاداش دهى.كسى كه بدى را به نیكى پاداش ندهد، از بزرگواران نیست.

چرا باید دیگران را بخشید ؟

بخشش می‏تواند مسیر زندگی افراد را عوض کند. البته نه بخششی که به معنای فراموش کردن و پاک کردن گذشته است، بلکه بخشیدن به معنای واقعی و از اعماق قلب و ته دل. البته باید دقت کنیم که ما نباید سعی در عوض کردن رفتار فرد مقابل داشته باشیم چراکه کنترل رفتار افراد دست ما نیست اما کنترل خشم و عصبانیت خودمان در دست خودمان است. در اینجا دلایلی برای بخشیدن افراد ذکر می‏گردد :

· نبخشیدن افراد مانند حمل کردن توده‏ای از بار منفی است که همین امر موجب اختلالاتی در ذهن و متعاقب آن در جسم انسان می‏شود. چراکه هر تصوری در درون، انعکاسی به بیرون دارد.

· گذشته‏ ای خوب و عاری از تقصیر و گناه دیگران باعث شادابی و سرحالی می‏شود و باعث می‏شود که با هر نگاه به گذشته، فقط خاطرات خوش و خوب جلوه کند و با بخشیدن خاطرات بد و منفی خودبخود پاک می‏شوند.

·بینش افراد نسبت به ما و شخصیت ما بهتر شده و ما را به عنوان فردی با گذشت و مورد اعتماد قبول می‏کنند همچنین با بخشیدن، فرد مورد نظر را برای همیشه مدیون خود کرده‏ایم. (البته اگر خطای وی به عمد بوده باشد)

· شاید این شرایط برای خود ما هم پیش آید و ما نیز روزی نیازمند بخشیده شدن از جانب دیگران شویم.

·بخشش مانند اکسیژنی است که فعالیت مغز را بهبود می بخشد و چنانچه دیگران را نبخشید خودتان از آرامش و سلامت روان فاصله می گیرید. برای این که بتوانیم بخشیدن را تمرین کنیم می توانیم این راهکارها را به کار ببندیم. اول این که به نهایت بخشیدن فکر کنید.یعنی بررسی کنید چنانچه فرد مورد نظر یا واقعه اتفاق افتاده را نبخشید چه چیزی عایدتان خواهد شد. راهکار دیگر این است که فهرستی از نام افراد مهم زندگیتان که هنوز از آنها دلخورید، تهیه کنید و جلوی نامشان بنویسید از کدام رفتار و عملکرد آنها دلخورید.

قدرت بخشش را دست کم نگیرید

محققان می گویند: قدرت بخشش را دست کم نگیرید،بخشش کلید سلامت عاطفی، روانی و جسمی است. افراد بیرحم مستعد ابتلا به مشکلات قلبی و عروقی، دردهای مزمن، اختلال عملکرد عصبی،سیستم ایمنی سرکوب شده،اضطراب و افسردگی بوده و از داشتن یک زندگی اجتماعی خوب محروم هستند. پرورش کینه در دلها باعث می شود جهان خصمانه به نظر برسد.مطالعات نشان می دهند بیمارانی که از دردهای مزمن رنج می برند، بعد از رها کردن کینه و خصم و توجه به بخشندگی زخمها و دردهایشان التیام می یابد. همچنین زن و شوهرهایی که به راحتی همدیگر را عفو می کنند و اشتباه های هم را می بخشند و احساس خیرخواهانه ای را به هم ابراز می کنند درگیری و مشکلات شان را به طور موثرتری حل می کنند و دردشان کم می شود.

آیا مجبورم ببخشم؟

با بخشش می‌توانید به خودتان برای بهبود یافتن از آنچه بر شما گذشته بهره ببرید و اگر آن را امتحان کنید شاید از فوایدش غافلگیر شوید. اما برای بخشیدن لازم است که «بخواهید» این کار را انجام دهید. گاهی نمی‌خواهید ببخشید، چون رنجش ایجاد شده عمق زیادی دارد، چون آن شخص بیش از حد سوءاستفاده‌گر بوده یا اینکه چون هیچ پشیمانی‌ای از خود نشان نداده است. تا وقتی رنج و خشم خود را مشخص، تمام و کمال احساس، ابراز و رها نکرده‌اید سعی نکنید کسی را ببخشید. در حقیقت بخشش بدون طی مراحل گفته شده تنها زخم‌هایتان را عمیق‌تر می‌کند، چرا که تنها دلیل آسیب دیدن شما این نیست که دل‌تان نخواسته شخص خاطی را ببخشید، و دلایل زیربنایی نیاز به رسیدگی دارند.

راهکارهایی برای بخشیدن دیگران

دعا کنید
هرگاه افکار ناراحت کننده درباره فردی که به شما آسیبی رسانده به ذهن تان می آیند به خود بگویید، «همه ما فرزندان خداوندیم که گاهی در مسیر حقیقت گم می شویم» سپس دعا کنید که آن فرد نیز مسیرش را پیدا کند – و به منطقه شادمانی حقیقی برسد.

چشم اندازتان را حفظ کنید
اگر در زندگی تان دچار چالش و مشکل هستید، به خود یادآوری کنید که این رویداد به خصوص صرفا بخشی از زندگی است – و نه تمام آن. بنابراین به آن به عنوان بخش کوچکی از کل زندگی تان نگاه کنید و اجازه ندهید که شما را مستاصل کند. روزهای خوب زندگی هم می آیند.

نفرت را رها کنید
این گفته را به یاد داشته باشید : نفرت سمی است که شما می نوشید به این امید که دیگری بمیرد. بدانید زمانی که شما از کسی نفرت دارید، شما نه تنها به خود آسیب می رسانید، بلکه کنترل احساسات تان را نیز به آن فرد می دهید و این چیزی نیست که هیچ کس بخواهد.

به شکلی مثبت انتقام تان را بگیرید
آیا به فکر انتقام گرفتن هستید؟ بهترین شکل انتقام این است که زندگی موفق و شادی برای خود بسازید. اگر در داشتن افکار و عملکرد توام با عشق ممارست به خرج دهید، انرژی شما موجب جذب افراد و نتایج مثبت بیشتری برایتان می شود. همانطور که انیشتین می گوید: «شما نمی توانید یک مسئله را با ماندن در همان سطح انرژی که آن را خلق کرده حل کنید.» برای اینکه به افکار مثبت متمرکز بمانید، این عبارت تاکیدی را هر روز تکرار کنید،‌«عشق می‌ورزم، می بخشم، رها می کنم، من آرامش محضم.»

نهایتا درباره‌ی اطلاع دادن یا ندادن به فردی که او را بخشیده‌اید، تصمیم بگیرید
 اگر تصمیم دارید بخشش خود را مستقیما به او نگویید، پس این کار را باید در خلوت خودتان انجام دهید، با صدایی که خودتان آن را بشنوید بگویید «تو را بخشیدم» و به دنبال آن هر توضیحی که لازم می‌بینید را بیان کنید.

بخشش مُهر اختتامی بر اتفاقی که برای شما رخ داده است می‌زند. شما هنوز به یاد می‌آورید که چه پیش آمده، اما دیگر به وسیله‌ی آن محدود نمی‌شوید. با کار کردن روی احساسات‌تان، آموختن اینکه چه کاری لازم است انجام دهید تا حدود و مرزهای خود را معین کنید و با رسیدگی به نیازهایتان در آینده بهتر می‌توانید از خودتان مراقبت کنید. بخشیدنِ دیگری راهی شگفت‌انگیز برای گرامیداشت خودتان است. با این کار به دنیا نشان می‌دهید لایق این هستید که شاد باشید.



منابع : وب سایت ویدا فلاح / مجله دلگرم / چطور 
مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین