• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • يکشنبه 1396/09/12 ساعت 10:14
  • تاريخ :

مهمان های پرحاشیه

نورگل یشیلچای.نام این بازیگر مشهور ترک، یک بار دیگر پرونده ای قدیمی را باز کرده که آیا سینمای ایران به بازیگران خارجی نیاز دارد؟ اگر بله با چه شرایطی؟ فعلا آن چه در چند وقت اخیر شنیده ایم اعتراض ها به پیشینه نورگل یشیل‌چای و حضورش در سریال های ترکی است.

نورگل یشیلچای
فارغ از این هیاهو، یک واقعیت را نمی توان پنهان کرد که سینمای ایران برای همکاری های مشترک نیاز به تبادل بازیگر دارد. این اما شرط کافی برای رسیدن به «تولید مشترک» نیست. این مهم وقتی بدست می آید که سرمایه گذاری در فیلم ها توسط طرف ایرانی و خارجی با هم انجام شود و هر دو شرایط اکران فیلم را در کشورشان فراهم کنند. مروری بر بازیگران خارجی حاضر در فیلم های ایرانی نشان می دهد تا رسیدن به مفهوم «تولید مشترک» فاصله زیادی است. این دسته از بازیگران با اهداف دیگری به پروژه های ایرانی دعوت شده اند.

آن ها که آمدند

سابقه حضور بازیگران خارجی در فیلم های ایرانی به پیش از انقلاب باز می گردد. در چهار دهه اخیر نیز پای خیلی ها به سینمای ما باز شده که در این میان حدود 20 نفر در کشورشان معروف تر از بقیه هستند. در سطح بین المللی اما هیچ کدام صاحب وجاهت نیستند. در کشور خودمان هم فقط اسم چند نفر سر زبان ها افتاد؛ از جمله دارین حمزه، دیا میرزا و سلما مصری بازیگری که بخاطر «بازمانده» حسابی دیده شد. این بازیگر حتی در جشنواره فجر لوح تقدیر گرفت. دارین حمزه هم در جشن خانه سینما برای «کتاب قانون» نامزد شد. بقیه اما توفیقی بدست نیاورده اند.
دارین حمزه در فیلم های کتاب قانون ،سی و سه روز، شکارچی شنبه و فرشتگان قصاب بازی کرد و جزو رکوردارها محسوب می شود.کتاب قانون پر فروش ترین فیلم اوست و فرشتگان قصاب بجای اکران از تلویزیون پخش شد.سازندگان کتاب قانون برای تحول شخصیت دختر مسیحی، بازیگری می خواستند که شرایط او پیش از اسلام آوردن را بتوانند نشان دهند. برای همین سراغ حمزه رفتند و در لحظات ابتدایی فیلم بدون حجاب بازی می کرد. بعضی ها عقیده دارند می شد با تمهید کلاه گیس از بازیگر ایرانی استفاده کرد اما عده ای نظر دیگری دارند. دارین حمزه مدتی بعد در فیلمی غیر اخلاقی بازی کرد و پای او از سینمای ایران کوتاه شد. او در مصاحبه ای از این که بازار ایران را از دست داده اعلام ندامت کرد که ای کاش آن فیلم را بازی نمی کرد.
دیا میرزا که سال پیش فیلم سلام بمبئی را روی اکران داشت جزو بازیگران مطرح هند است. با این حال موفقیت گیشه فیلم را نمی توان به اسم او نوشت و سهم اصلی متعلق به محمد رضا گلزار است. فیلم هنوز در هند اکران نشده، اگر سلام بمبئی در هندوستان به فروش بالا رسید آن وقت می توان حضور دیا میرزا را صد در صد مثبت ارزیابی کرد. البته نیاز به یادآوری نیست که داستان سلام بمبئی نیاز به بازیگر هندی داشت و نمی شد نقش را به بازیگر ایرانی سپرد.
آلیسا کاچر که در فیلم استرداد نقش ستوان غزال گورانی را بازي مي كرد، جزو بازیگران متوسط سینمای روسیه است. سازندگان فیلم برای باورپذیری نقش یک ستوان زمان پیش از انقلاب، سراغ او رفتند تا دست شان در پوشش باز باشد. تنها کارکرد کاچر همین است و هرگز به گیشه فیلم کمک نکرد.

سایر بازیگران مطرح عبارتند از :

پیر داغر/ کشور لبنان/ فیلم سی و سه روز

جمال سلیمان /کشور سوریه / فیلم رستاخیز 

سلما مصری/کشور سوریه/فیلم بازمانده

مقصود ممنون / کشور افغانستان / فیلم خاک و مرجان

لوریت حنینو /کشور لبنان / فیلم گام های شیدایی

کارول ویدوتی / کشور برزیل / فیلم من سالوادور نیستم

تاکااکی اینوکی /کشور ژاپن / فیلم فرش باد  

كرولاين پيچ /کشور آمریکا / فیلم مهمان

دنیل هولمز / کشور آمریکا/ فیلم ازدواج به سبک ایرانی

چرا آمدند؟
برای چرایی حضور بازیگران خارجی دلایل متعددی می توان ردیف کرد. سینمای ایران نیازمند تولیدات مشترک است و چه کسانی بهتر از بازیگران کشور همسایه. حتی چند سال پیش مسولان وزارت ارشاد رسما دنبال بده بستان های دوجانبه بودند که از دل آن فیلم هایی مثل «سی و سه روز» و «شکارچی شنبه» بیرون آمد. دلیل دیگر دستیابی به بازار منطقه است. به همین خاطر است که فرمول همکاری با بازیگران مطرح ترک چند سالی است کلید خورده. روایت دیگری هم هست که می گوید دستمزد بازیگران خارجی غالب کمتر از بازیگران ایرانی است. مثلا دارین حمزه در حالی برای «فرشتگان قصاب» 36 میلیون تومان دستمزد گرفت که در آن سال دستمزد بازیگر مطرح ایرانی 120 میلیون تومان بود.

همه داستان در اهداف بین المللی خلاصه نمی شود. گاهی سازندگان ، به این نتیجه می رسند که برای روایت قصه شان حتما باید از بازیگر خارجی استفاده کرد که از نظر پوشش و نیز چهره ظاهری، انطباق کامل با شخصیت فیلم داشته باشند. نمونه این اتفاق را در «استرداد» شاهد بودیم. از طرف دیگر برای نشان دادن تحول شخصیت فیلم «کتاب قانون» لازم است از بازیگری استفاده کرد که بتوان او را پیش از اسلام آوردن بدون حجاب نشان داد. در مواردی فقط گیشه مطرح است. مثلا كرولاين پيچ به این خاطر برای بازی در فیلم «مهمان» دعوت شده تا فیلم فروش بیشتری داشته باشد.  

نتیجه چه شد؟

از منظر جهانی،فعلا رویای دستیابی به بازار دیگر کشورها رنگ واقعیت ندیده. شکست «سی و سه روز» در کشور لبنان با وجود دارین حمزه نشان داد برای رسیدن به این هدف فقط بازیگر کافی نیست. از آن سو گیشه فیلم های پرفروش مثل «من سالوادور نیستم» یا «سلام بمبئی» را نمی توان به بازیگران خارجی اش نسبت داد. این رضا عطاران و محمد رضا گلزار بودند که مردم را به سینماها کشاندند. در این بین برخی فیلم ها بدون بازیگر خارجی به مقصود نمی رسیدند. نمونه اش «فرش باد» یا «کتاب قانون».

چرا شکست خورد؟

سینمای ایران حتما به همکاری ها بین المللی نیاز دارد اما با این دست فرمان دستیابی به نقطه ایده خوش خیالی است. بازیگرانی که تا حالا وارد کشورمان شده اند آن قدر اندوخته ندارند که بتوان روی شان حساب کرد. خود سینماگران هم این مساله را بهتر از هر کس دیگری می دانند. برای همین است گاهی نام هایی مثل رابرت دنیرو، شان‌پن، کینگزلی،جرج كلونی، آمیتا باچان ،سلمان‌خان، جانی دپ، عمر شریف، آنجلینا جولی،شارون استون، آدام سندلر و ... برای حضور در فیلم های ایرانی رسانه ای می شود. همکاری با آن ها محقق نشد که هیچ حتی پای سوسانو و یانگوم هم به فیلم های ایرانی باز نشد. این نکته را هم می دانیم که شرایط فرهنگی کشور ما اجازه همکاری با هر بازیگری نمی دهد. فیلمی مثل «من سالوادور نیستم» در زمان اکران گرفتار حاشیه شد و برخی به تصویر بازیگر برزیلی خرده گرفتند و در نهایت حذف شد. برخی بازیگران زن هم بخاطر موارد منشوری دیگر اجازه بازی پیدا نکردند و تا مدت ها سازندگان مجبور به پاسخگویی بودند. 

وبگردی

UserName