• تعداد بازديد :
  • سه شنبه 1395/12/17
  • تاريخ :

آندوسیتوزبه واسطه گیرنده (1)

پروتئین وفق دهنده در اندوسیتوز به واسطه گیرنده، AP-2 است. 

آندوسیتوزبه واسطه گیرنده (1)

پیشتر دانستید که در سلول، مواد مختلف به دو روش منتقل می شوند: انتقال فعال و انتقال غیر فعال. مولکول های کوچک مانند اکسیژن، اتانول و دی اکسید کربن می توانند به آسانی از غشای سلول عبور کنند.

آندوسیتوز و اگزوسیتوز

چنانچه مولکول ها برای عبور از طریق غشا سلول بسیار درشت باشند، در این صورت ممکن است با روند متفاوتی به سلول وارد شوند. نام عمومی این روند آندوسیتوز است. سه نوع آندوسیتوز شامل فاگوسیتوز، پینوسیتوز و آندوسیتوز با واسطه گیرنده می باشد.

1.فاگوسیتوز(حرکت آمیبی): عده ای از سلول های بدن از جمله گلبول قرمز و ماکروفاژهای بافت پیوندی و همچنین برخی سلول های کبدی که متحرک نیستند میوانند فاگوسیتوز انجام بدهند.

فاگوسیتوز برای حفظ بدن از هجوم میکروارگانسیم عمل کرده و مواد زاید و قطعات برون سلولی را در بر دارد.

 2.پینوسیتوز: به وسیله سلول های زیادی انجام می گیرد. به این طریق یک سلول می تواند مولکول های درشت مثل پروتئین ها را که ممکن است در مایع برون سلولی حضور داشته باشند، به دست آورد.

3. آندوسیتوز با واسطه گیرنده: آندوسیتوز با واسطه گیرنده نوعی دیگر از آندوسیتوز است که کوچکترین ناحیه غشای سلولی را دربرگرفته، فقط در پاسخ به مولکول های خاص در محیط برون سلولی به وقوع می پیوندد.

آندوسیتوز فرآیندی است که طی آن سلول های یوکاریوتی با تشکیل وزیکول در غشای پلاسمایی مواد زا از محیط بیرونی جذب می کنند. یکی از شناخته شده ترین مسیرهای آندوسیتوز آندوسیتوز به واسطه گیرنده می باشد که پروتئین های روکش کلاترین در آن نقش دارند. در این مسیر، اتصال یک لیگاند به گیرنده اش در سطح سلول باعث تشکیل وزیکول آندوسیتوزی می شود. (شکل1) 

آندوسیتوزبه واسطه گیرنده (1)

شکل1: شمایی از آندوسیتوز به واسطه گیرنده (اتصال لیگاند مورد نظر به گیرنده اش در سطح غشای پلاسمایی سلول، باعث شرکت کمپلکس لیگاند گیرنده در فرورفتگی های پوشیده با کلاترین در غشا می شود. گیرنده فعال به دلیل برهمکنشی که با پروتئین های وفق دهنده دارد به این فرورفتگی ها هدایت می شود. در مواردی ممکن است گیرنده در نبود لیگاند هم در این فرو رفتگی ها قرار گیرد. فروزفتگی های روکش دار به طور دائمی (و در مواردی تنظیم شده) به درون سلول جوانه می زنند و تشکیل وزیکول آندوسیتوزی می دهند. گیرنده می تواند با انتقال وزیکولی از اندوزوم به غشای پلاسمایی بازیافت شود.

اندوسیتوز به چهار روش امکان‌پذیر است

درون‌بری با واسطه پروتئین کلاترین (Clathrin)

 درون‌بری به شکل حفرۀ غشایی  (caveola)

 قطره‌خواری یا پینوسیتوز (pinocytosis) اندوسیتوز مایعات یا مولکول‌های کوچک

بیگانه‌خواری یا فاگوسیتوز

مکانیزم جوانه زنی، بریده شدن و الحاق وزیکول در آندوسیتوز به واسطه گیرنده مشابه با انتقال وزیکولی پروتئین های محلول لیزوزومی از TGN به آندوزوم ها است، با این تفاوت که پروتئین وفق دهنده برای این انتقال متفاوت است و پروتئین وفق دهنده 2 (AP-2( نام دارد. به علاوه، G پروتئین مونومری (معادل ARF) که احتمالا در این فرآیند نقش دارد، هنوز به خوبی شناخته نشده است.

آندوسیتوزبه واسطه گیرنده (1)

آندوسیتوز به واسطه گیرنده در نواحی تخصصی در غشای پلاسمایی موسوم به فرو رفتگی های روکش دار روی می دهد که به طور متوسط حدود 2 درصد سطح غشا را تشکیل می دهند. در این نواحی غشا به سمت سیتوپلاسم فرو رفتگی دارد و از سمت سیتوزولی با پروتئین های AP-2 و کلاترین پوشیده شده است. گیرنده های سطح سلولی ویژه از طریق برهمکنش با AP-2 در این چاله ها تجمع می یابند و می توانند در وزیکول های آندوسیتوزی وارد سلول شوند.

وقتی وزیکول های آندوسیتوزی تشکیل شدند، الحاق آنها با یکدیگر اندوزوم های اولیه را به وجود می آورد که وزیکول های آندوسیتوزی بیشتری می توانند به آنها ملحق شوند. سپس آندوزوم های اولیه با (بلوغ) و الحاق، تبدیل به اندوزوم های تاخیری و لیزوزوم ها می شوند. 

ادامه دارد ...

منبع:http://www.kanoon.ir        https://fa.wikipedia.org

مرکز یادگیری سایت تبیان، مرجان سلیمانیان

وبگردی

UserName