سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
«حسام اینانلو» نوازنده کمانچه این روزها دومین آلبوم خود با عنوان یال و باد را روانه بازار موسیقی کرده است.
عکس نویسنده
عکس نویسنده
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

حسام اینانلو با «یال و باد» آمد

«حسام اینانلو» نوازنده کمانچه این روزها دومین آلبوم خود با عنوان "یال و باد" را روانه بازار موسیقی کرده است.

فراوری- بخش هنری تبیان

حسام اینانلو

حسام اینانلو، از نوازندگان جوان کمانچه در ایران است. حسام اینانلو امسال دومین آلبوم  خود را منتشر کرده است:؛ این اثر یال و باد نام دارد که توسط نشر هرمس بعد از آلبوم اولش در آخرین روزهای آذر منتشر شد.

 «یال و باد» آلبومی بی کلام ساخته نوازنده کمانچه «حسام اینانلو» است . در این اثر فضاهای صوتی توسط سازهای کمانچه، کمانچه آلتو، کلارینت، کلارینت باس، نی و ویولنسل ایجاد شده است.

در بعضی از قسمت های موسیقی، کمانچه بر روی بستر صوتی سازهای دیگر سوار می شود و گاهی خود بخشی از این بافت می شود. این آلبوم شش بخش دارد و نشر هرمس آن را منتشر کرده است.

«آرمان عامری»، «ندا مشرفی زاده» و «سهیل پیغمبری» هنرمندان دیگری هستند که در این آلبوم به عنوان نوازنده حضور داشته اند.

حسام اینانلو  درباره ضبط آلبوم یال و باد گفت: این آلبوم اسفند 93 مستر شد و ضبط آن به پایان رسید. درواقع هرچند زمان انتشار یال و باد جدیدترین اثر من به حساب می آید اما کارهای آن دوسال پیش به اتمام رسید.

درواقع می توانم بگویم در این اثر من به عنوان محور قرار داشتم و یال و باد را علاوه بر آهنگسازی کارگردانی هم می کردم. در طول تمریناتی که با هر نوازنده داشتیم ایده هایی به من اضافه می شد هرچند بستر کلی موسیقی و فضای ذهنی ام حفظ می شد اما تغییراتی در پروسه ضبط شکل می گرفت. به همین دلیل آلبومی که می شد ظرف چند روز ضبط شود در طی شش یا هفت ماه ضبط شد.

او ادامه داد: یال و باد براساس حال و هوای این روزهای من شکل گرفته است. این روزها بیشتر در تلاشم تا به واسطه موسیقی تصویر و فضا بسازم. موسیقی ایرانی همواره برگرفته از نغمه بوده و به واسطه ردیف انتقال می یافته اما تلاش من این است که صداهایی را کشف کنم که به واسطه آن امکان تصویرسازی و فضاسازی وجود داشته باشد البته بخش عظیمی از این تصاویر کاملا شخصی است و بخشی آن چیزی ست که مخاطب می بیند.

اینانلو همچنین درباره سازبندی این آلبوم توضیح داد: در این اثر دو خط کمانچه می شنوید که توسط من نواخته شده همچنین سهیل پیغمبری (کلارینت)، ندا مشرفی زاده (ویولنسل) و آرمان عامری (نی) در این اثر به نوازندگی پرداختند. بدیهی ست که سازبندی متفاوت این اثر در استمرار آنچه درباره تصویرسازی به واسطه موسیقی گفتم؛ است. یعنی تصاویر و فضاهایی که در ذهن من بود با این سازها ایجاد می شد.

مواجهه انسان معاصر با ویژگی هایی جز غم و شادی

این نوازنده کمانچه مطرح کرد: آنچه این روزها به آن فکر می کنم این است که انسان معاصر علاوه بر غم و شادی با مسائلی چون خشم و عصیان یا خیلی چیزهای دیگر مواجه است. من همیشه فکر می کردم موسیقی دستگاهی ایران تنها از دو ویژگی غم و شادی تبعیت می کند البته چیزی که می گویم خیلی شخصی ست و قصدم نقد موسیقی دستگاهی نیست علاوه بر اینکه این حرف ها با توجه به شناخت امروزی من است و ممکن است در آینده نظرات دیگری داشته باشم.

حسام اینانلو در ادامه گفت: قطعا و بدون شک 100 سال پیش ما موضوعی مثل خشم را در آثار هنری نمی دیدیم چون دغدغه پرداختن به آن وجود نداشت. یعنی خشم تنها در روابط میان انسان ها دیده می شد. پس قاعدتا من هم برای ساخت اثری که بتوانم به مسائلی جز غم و شادی بپردازم؛ باید دستور ساخت موسیقی و درواقع دستور زبانم را نسبت به آنچه در 100 سال پیش بود؛ تغییر دهم.

وی افزود: در این آلبوم بسیاری از صداها تبدیل به افکت شده است و این چیزی ست که در موسیقی دستگاهی دیده نمی شود. هرچند این اثر را می توان یک تجربه دانست که شاید موفق نباشد اما قطعا هیچ مولفی هم به دنبال موفقیت و یا عدم موفقیت نیست و آنچه اهمیت دارد تجربه گرایی ست؛ برای این تجربه باید پایم را کمی از موسیقی دستگاهی بیرون می گذاشتم.

با یال و باد زندگی کردم

این آهنگساز درباره پروسه ضبط آلبوم بیان کرد: من بستر کل موسیقی را با سازهای خودم ضبط کردم و بعد تک تک با نوازندگان تمرینات را آغاز کردم که این تمرین ها از نوازنده ویولنسل خانم ندا مشرفی زاده آغاز شد. طبیعتا در تمرین با فرد اول فقط خط های اول من وجود داشت و در طول تمرین از نوازنده می خواستم تا ایده های خودش را به اشتراک بگذارد.

او ادامه داد: درواقع می توانم بگویم در این اثر من به عنوان محور قرار داشتم و یال و باد را علاوه بر آهنگسازی کارگردانی هم می کردم. در طول تمریناتی که با هر نوازنده داشتیم ایده هایی به من اضافه می شد هرچند بستر کلی موسیقی و فضای ذهنی ام حفظ می شد اما تغییراتی در پروسه ضبط شکل می گرفت. به همین دلیل آلبومی که می شد ظرف چند روز ضبط شود در طی شش یا هفت ماه ضبط شد. من با این اثر زندگی کردم و این روندی ست که برای تمامی آثارم درنظر دارم.

اینانلو همچنین معتقد است: در این روند من با یال و باد زندگی کردم و به نوعی اجازه دادم تا اثر به مرور زمان پخته شود. به هیچ وجه هم عجله ای برای ضبط آن نداشتم. آخرین تمرینات من با نوازنده کلارینت برگزار شد که در این تمرینات او کمتر از دیگران امکان مانور روی موسیقی را داشت چون اکثر نقاط پیدا شده بود و فقط باید جای خالی ها را پرمی کرد.

این نوازنده با اشاره به اینکه آهنگسازی هم مثل کتاب نوشتن است و نیاز به بازنویسی و اصلاح دارد؛ گفت: بعد از پایان تمرینات و ضبط آلبوم؛ 4 ماه بعد با رامین صدیقی برای انتشار آن صحبت کردم چراکه معتقدم بازهم باید زمان می دادم تا چارچوب های کار با تغییرات مناسب آن بسته شود.

وی در پایان درباره نام این آلبوم توضیح داد: اسم آلبوم را مانند اثر قبلی (رام)؛ رامین صدیقی انتخاب کرد. دلیل انتخاب این اسم؛ حضور دو ساز آرشه ای که آرشه هایش از جنس یال است و دو سازی بادی بود البته من بسیار از این اسم راضی هستم چون علاوه برا این نزدیکی به سازبندی آلبوم تصاویر و فضاهای در ذهن من را هم منتقل می کند.


منابع: فارس/دمادم/ایلنا

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین