دریاچه ی نمک ناترون واقع در تانزانیا یکی از آرام ترین دریاچه های آفریقاست؛ محلی مناسب برای زندگی فلامنگوهای در معرض خطر انقراض اما این بهشت فلامنگوها برای تعداد زیادی از حیوانات دیگر یک جهنم به تمام معنی است و یک سری از وحشتناک ترین عکس های موجود در جهان
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

دریاچه ناترون

دریاچه ناترون

دریاچه ی نمک ناترون واقع در تانزانیا یکی از آرام ترین دریاچه های آفریقاست؛ محلی مناسب برای زندگی فلامنگوهای در معرض خطر انقراض اما این بهشت فلامنگوها برای تعداد زیادی از حیوانات دیگر یک جهنم به تمام معنی است و یک سری از وحشتناک ترین عکس های موجود در جهان در این دریاچه گرفته شده اند. عکس هایی از حیواناتی که انگار در دریاچه ارواح گرفتارند و بلافاصله تبدیل به سنگ شده اند.

محیط این دریاچه  به طرز زیادی خشن است به طوری که pH آن گاهی به ۱۰٫۵ و دمای آن گاهی به ۶۰ درجه سانتی گراد می رسد. شرایط موجود و خاصیت قلیایی زیاد این دریاچه به علاوه ی مقدار زیاد آمونیک می تواند پوست و چشم های حیوانات ناسازگار را بسوزاند و به همین خاطر موجودات بسیار کمی شانس زندگی در چنین محلی را دارند که از بین آن ها می توان به باکتری های نمک دوست، ماهی های قلیا دوست و فلامنگو ها اشاره کرد.

حالت شدید قلیایی این دریاچه عمدتا به دلیل سدیم کربناتی (ماده ای که در گذشته برای مومیایی کردن افراد در مصر باستان استفاده می شده) است که از تپه های مجاور به این دریاچه سرازیر شده و تا حدی باعث قرمز شدن رنگ آن می شود. شاید هم بتوان گفت قبرستانی را برای هزاران پرنده ی کوچک ایجاد می کند.

عکاس طبیعی، نیک برندت، با استفاده از تعدادی لاشه ی موجود در این دریاچه و قرار دادن آن ها در حالتی که انگار دوبار زنده شدند، نه تنها عکس های خیره کننده ای خلق کرده بلکه موفق شده بخش عظیمی از توجه رسانه ها را به خود جلب کند. قرار دادن این حیوانات در حالتی که انگار زنده اند، باعث شده بسیاری از افراد تصور کنند این حیوانات بلافاصه بعد از وارد شدن به این دریاچه تبدیل به سنگ شده اند که کاملا تصور اشتباهی است! استفاده از افکت سیاه و سفید در عکس نیز باعث شده سدیم کربنات موجود بر روی بدن این حیوانات بیچاره کاملا شبیه سنگ شود.

او در ایمیلی به خبرگذاری NBC می گوید:” من به طور غیرمنتظره ای این حیوانات را پیدا کردم؛ شستم و آن ها را طوری در موقعیت های مختلف قرار دادم که انگار دوباره به زندگی بازگشته اند. هیچ کس نمی داند چرا این موجودات مرده اند اما آب این دریاچه دارای مقدار زیادی از کربنات سدیم و نمک است به طوری که در عرض چند ثانیه رنگ روی جعبه های فیلم مرا از بین برد.”

دیوید هارپر، بوم شناسی از دانشگاه لیسستر که دفعات زیادی این دریاچه را دیده، می گوید:”اگر لاشه ی بدن جانداری در جای دیگری بیفتد به سرعت تجزیه می شود اما در نزدیکی این دریاچه، سریعا نمک آن را می پوشاند و برای همیشه سالم می ماند.”

دیگر دریاچه مشابه، دریاچه ی باهی در شرق آفریقا است. این دریاچه نیز مانند دریاچه ی ناترون به هیچ دریا و رودی راه ندارد.



مرکز یادگیری سایت تبیان - علی کلوت