تبیان به نقل از گزارش خبرگزاری مهر، هشت شوال سالروز واقعه تلخ تخریب قبور فرزندان نبی مکرم اسلام (صلی الله و علیه وآله) است، در حالی که خود حضرت در طول عمر با برکت خود، عنوان «مودّت فی القربی» را مکررا سفارش و توصیه نمودند.
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

واکاوی سفارش های مکرر نبی مکرم به «مودت فی القربی»

 
مودت فی القربی

تبیان به نقل از گزارش خبرگزاری مهر، هشت شوال سالروز واقعه تلخ تخریب قبور فرزندان نبی مکرم اسلام (صلی الله و علیه وآله) است، در حالی که خود حضرت در طول عمر با برکت خود، عنوان «مودّت فی القربی» را مکررا سفارش و توصیه نمودند.

آیت الله جوادی آملی در بخشی ازمجموعه کتب ارزشمند «ادب فنای مقربان» به این مهم پرداخته و آورده است: آنچه با عنوان «مودّت قربی» در اجر رسالت مطرح است نفع مستقیم آن به خود مردم بر می گردد؛ چون آنان چراغ های هدایت و کشتی های نجات امت اند. کسی از این نور بهره می گیرد یا بر این کشتی سوار می شود که به آنان علاقه مند باشد اما کسی که به آنان مودت و علاقه ندارد، نه تنها از نورشان بهره نمی گیرد، بلکه تلاش می کند تا این جلوه های فانی نشدنی را خاموش سازد. پس «مودّت قربی» اجر و مزد رسالت به گونه ای که نفع شخصی در آن مطرح باشد نیست، بلکه مقدمهٴ به بار نشستن زحمات رسالت است.

وی بیان می کند: اهل بیت نبی اکرم (صلی الله و علیه وآله) به تبعیت از خود آن حضرت هیچ گونه چشم داشتی از دست و دهان مردم نداشتند تا به آنان پاداش دهند یا از آنان تشکر کنند، چنان که به تصریح قرآن کریم، سایر انبیا (علیهم السلام) نیز چنین بودند. آنان تنها از خدا انتظار اجر و مزد دارند: ﴿إن أجری إلاّ علی الله وهو علی کل شی ءٍ شهید﴾، نه چون بردگان که به نجات از جهنم بیندیشند و یا تاجران که سودای بهشت در سر داشته باشند. صفحهٴ جان و سراسر وجودشان را حبّ پروردگار و عشق و ارادت به او پر کرده است.

رحمت هایی که از معصومین (علیهم السلام) بروز می کند دو قسم است:

اول: رحمت های عاطفی

دوم: رحمت های عقلی

آیت الله جوادی آملی ادامه می دهد: هر چند که دیگران تا حدودی از قسم اول رحمت برخوردارند و جامعه به پشتوانه همین رحمت، با تعاون و تعاضد اعضای آن پیش می رود، ولی ائمه (علیهم السلام) مانند همیشه و همه? موارد در نقطه? اوج این قله? رفیع قرار دارند و در این بخش نیز قافله سالار جامعه? انسانی هستند. چیزی که این خاندان را از دیگران ممتاز می کند همان است که در قسم دوم می آید.

آیت الله جوادی آملی در تشریح مقام والای اهل بیت (علیهم السلام) ایشان را سرچشمه های رحمت الهی برشمرده و آورده است:اهل بیت (علیهم السلام) مظاهر کامل ﴿ذو رحمةٍ واسعة﴾ ووارثان ﴿رحمة للعالمین﴾ هستند. لذا چشمه های رحمت در خانه هایشان می جوشد و از آنجا جاری شده، به دیگران می رسد. بنابراین، درس رحمت، عطوفت، گذشت و مهربانی بی منت را باید از مکتب آنان آموخت؛ زیرا احسان و انعام انسان ها به یک دیگر معمولا ً با انتظار مقابله به مثل، انتظار تشکر و... همراه است، لیکن ترحم و تفضّل اهل بیت (علیهم السلام) صرفاً برای خداست و انتظار مقابله به مثل، تشکر و تقدیر از هیچ کس ندارند، یعنی همان گونه که خدای سبحان با رحمت عامّه و واسعهٴ خویش موجودات را خلق کرده، نیازمندی های آنها را برآورده می کند و از کسی انتظار پاداش و تشکر ندارد، آنان نیز چون مظاهر رحمت عامّهٴ خداوندند حوایج مادی و معنوی مخلوقات الهی را برآورده می کنند و از کسی انتظار پاداش و تشکر شخصی ندارند. نه تنها در مورد رسالت، شعارشان ﴿قل لا أسئلکم علیه أجراً﴾ است، بلکه در مورد اِطعام و احسان نیز می گویند:

وی ادامه می دهد: ﴿إنما نُطْعمکم لوجه الله لا نرید منکم جزاءً ولا شکوراً﴾؛ فقط برای رضای خدا شما را اطعام می کنیم و از شما نه توقّع جزا و پاداش داریم و نه انتظار تشکر و تقدیر. یعنی همان گونه که «حبّاً لله» خدا را عبادت می کنند، سایر اعمال و افعالشان را نیز فقط «حباً لله» انجام می دهند.

مفسر قرآن کریم در ادامه به رحمت هایی که از معصومین (علیهم السلام) بروز می کند اشاره داشته ومی نویسد: رحمت هایی که از معصومین (علیهم السلام) بروز می کند دو قسم است:

اول: رحمت های عاطفی

دوم: رحمت های عقلی

آیت الله جوادی آملی ادامه می دهد: هر چند که دیگران تا حدودی از قسم اول رحمت برخوردارند و جامعه به پشتوانه همین رحمت، با تعاون و تعاضد اعضای آن پیش می رود، ولی ائمه (علیهم السلام) مانند همیشه و همهٴ موارد در نقطهٴ اوج این قلهٴ رفیع قرار دارند و در این بخش نیز قافله سالار جامعهٴ انسانی هستند. چیزی که این خاندان را از دیگران ممتاز می کند همان است که در قسم دوم می آید.

اهل بیت (علیهم السلام) مظاهر کامل ?ذو رحمةٍ واسعة? ووارثان ?رحمة للعالمین? هستند. لذا چشمه های رحمت در خانه هایشان می جوشد و از آنجا جاری شده، به دیگران می رسد.

وی می نویسد: قسم دوم رحمت که برتر و بالاتر از قسم اول بوده دور از دسترس دیگران قراردارد و حیات انسانی جوامع بشری مرهون آن است همان محصول وحی است که به صورت رحمت از خانهٴ این ذوات مقدس ترشح و تنزل می کند و به دیگران می رسد. این قسم از رحمت است که آنان را وادار می کند تا بار: سنگین و کمرشکن رسالت و هدایت را بر دوش بکشند و در حالی که به آنها سنگ می زدند و پیشانی و دندانشان را می شکستند و... دست از ارشاد و راهنمایی مردم برنمی داشتند و تا آنجا که امید هدایتشان می رفت تلاش می کردند و همواره از خدا می خواستند که آنها را هدایت کند: «ربّ اهْدِ أُمّتی فإنّهم لا یعلمون». امید است با شناختی صحیح  از خاندان عصمت و طهارت رهرو همیشگی ایشان باشیم.


منبع:
کتاب ادبِ فنای مقربان جلد یکم، ص ۱۶۰
خبرگزاری مهر

این مطلب صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای بازنشر شده و محتوای آن لزوما مورد تایید تبیان نیست .