سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
مومن دائما نگران است که در زمین زراعتی اش چه محصولی بکارد که در قیامت سود کند. لذا تلاش می کند که بواسطه اعمال خیر، حسنات جمع آوری کند و هر چقدر این حسنات بیشتر شود، سوددهی افزودن خواهد شد. گاهی بدست آوردن این حسنات دشوار و سخت می باشد و گاهی براحتی می تو
عکس نویسنده
عکس نویسنده
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

چگونه دو میلیون حسنه کسب کنیم!

این دنیا برای انسان به منزله زمین زراعتی است که هر آنچه در آن بکارد در قیامت درو می نماید.
مومن دائما نگران است که در زمین زراعتی اش چه محصولی بکارد که در قیامت سود کند. لذا تلاش می کند که بواسطه اعمال خیر، حسنات جمع آوری کند و هر چقدر این حسنات بیشتر شود، سوددهی افزودن خواهد شد. گاهی بدست آوردن این حسنات دشوار و سخت می باشد و گاهی براحتی می توان حسنات را در این دنیا جمع آوری کرد.

فرآوری: زهرا اجلال - بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان
روشنایی، نورخدا، عاقبت بخیر

یکی از دغدغه هایی که افراد مؤمن دارند این است که چگونه می توانند از گناه دوری کنند و به جای آن بر حسناتشان بیافزایند تا ان شاء لله در آخرت دست پر باشند.
در ادامه به نکاتی در این باب می پردازیم.

چه کنیم تا بتوانیم از گناه حذر کنیم؟

عالم محضر خداست در محضر خدا معصیت نکنیم

اصل توجه و درک نکته « عالم محضر خداست در محضر خدا معصیت نکنیم» در این راه می تواند کمک بزرگی بکند. توجه کامل به این اصل، می تواند انسان را به طور کامل از ارتکاب به گناه بر حذر دارد.
با این وجود در دنیای امروز، تاثیر جمله «این مکان مجهز به دوربین مداربسته است»، از جمله «عالم محضر خداست در محضر خدا نکنیم» بیشتر است؛ زیرا انسان مطمئن است که در صورت ارتکاب یک خطا و دیدن آن توسط دوربین، با او برخورد شده و آبرویش می رود اما خدا ستار العیوب است و آبروی فرد را حفظ می کند.
خدا در قرآن می فرماید: «الم یعلم بان الله یری» یعنی آیا نمی دانند خدا می بیند؟ (آیه ١٤ سوره علق)
طرح این جمله به صورت استفهام انکاری نشان دهنده اهمیت این اصل است. اگر با تمام وجود به این حقیقت و فهم دست یابیم که خدا و امام زمان علیه السلام ناظر بر اعمال ما هستند، به شدت به رفتار خود توجه می نماییم. زیرا به مفهوم واقعی عظمت خداوند را درک کرده ایم و این مسئله باعث گردیده است که کوچک ترین گناهان در نظر ما به بزرگترین معصیت ها بدل گردد.

اصل کنترل ورودی ها

یکی از راه های اصلی جلوگیری از ارتکاب گناه، کنترل ورودی های بدن می باشد. این ورودی ها هم مواد غذایی و خوراکی ها را شامل می شود و هم مطالب و محسوساتی که از طریق حواس پنج گانه خود دریافت می نماییم.
در توضیح باید گفت، توجه به این نکته ضروری است که خوردن مال حرام، ارتکاب به گناه را آسان تر خواهد کرد و کسی که خود از مال حرام استفاده کرده است و اسباب و وسایل استفاده عده ای از این مال را فراهم آورده است، در واقع، زمینه ارتکاب گناه را فراهم آورده است.
چنانچه امام حسین (علیه السلام)، اصلی ترین علت دشمنی سپاه عمر بن سعد با خود و نپذیرفتن صحبت ایشان را، خوردن مال حرام می داند.

جابر جعفى از امام محمد باقر علیه السّلام روایت کرده است که فرمود: هر کسى که در عمر خود یک بار سوره یاسین را بخواند، خداوند به شماره هر آفریده اى در دنیا و در آخرت و آنچه در آسمان است دو میلیون حسنه نوشته و به همین اندازه از گناهانش پاک مى  کند

مصداق دیگر کنترل ورودی ها می تواند ورودی چشم و گوش باشد. نه تنها باید از ورود نگاه حرام جلوگیری نماییم بلکه باید به این مهم توجه داشته باشیم که از ورود داده هایی که فی نفسه حلال است اما تمایل و کشش رسیدن به آن ها، زمینه ارتکاب گناه را در ما فراهم می آورد اجتناب نماییم. مانند کسی که تمایل بسیار زیاد به داشتن ماشین های مدرن و گران قیمت باعث رفتن او به سمت کسب مال حرام می شود.
بنابراین باید به ورودی های بدن توجه داشت و آنها را کنترل کرد تا زمینه ارتکاب گناه در ما پدیدار نگردد.

اصل گناه، گناه می آورد

این اصل، به دایره نکبت گناه نیز تعبیر می شود؛ یعنی انجام هر گناه، باعث آسانی ارتکاب به گناه بعدی می گردد. تا جایی فعل گناه به عادت تبدیل شده و عدم انجام آن، فرد را اذیت می کند. از این روست که نباید به گناه صغیره به چشم گناهی کوچک نگاه کرد. زیرا سر منشاء انجام گناه کبیره است. در واقع یکی از گناهان کبیره اصرار بر گناه صغیره می باشد.

صخره نوردی در دایره طلایی ترک گناه

ترک یک گناه باعث آسان تر شدن ترک گناه بعدی می شود؛ زیرا وجدان بیدارتر شده و از درون به ما کمک می کند. وقتی فردی هدایت را بخواهد یعنی یک قدم به سمت خدا برود، خدا ده قدم به سوی او می آید و او را هدایت می کند و ترک گناه بعدی آسان تر می شود و این باعث رشد تدریجی انسان می گردد.
صخره نوردان موفق و حرفه ای در ضمن حرکت در مسیر خود، از میخ های مختلف برای محکم ساختن جای پای خود استفاده می کنند؛ زیرا صخره نوردی که میخی نزند و یا میخ خود را محکم و در جای مناسب ثابت نکند، اگر پایش بلغزد سقوط کرده و به پایین می افتد اما صخره نوردی که میخ های خود را محکم و درست کوبیده است، حتی اگر جایی از مسیر سقوط کند، میخ قبلی او را نگه داشته و مانع مرگ او می گردد.
حرکت در مسیر ترک گناه و کسب فضائل اخلاقی نیز مانند صخره نوردی می باشد. بدین معنا که وقتی سراغ کسب فضایل اخلاقی می رویم تا یک چیزی را محکم نکرده ایم نباید به سراغ کسب فضیلت بعدی رفت.
 اولین فضیلتی که باید با آن شروع کنیم نماز اول وقت می باشد؛  علت شروع کسب فضائل با نماز این آیه شریفه قرآن است که می فرماید:« إِنَّ الصَّلاهَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَآءِ...»(سوره عنکبوت، آیه 45)
 امام زمان (عج) در همین زمینه می فرمایند: هیچ چیز مانند نماز، بینى شیطان را به خاک نمى مالد. (بحار الأنوار، ج 53، ص 182)
 یعنی نماز سرآغاز تلاش ما برای دورشدن شیطان از ماست.
 اهل معنا، بر این اعتقادند که برای کسب این فضائل باید نیت چهل روزه کرد و به تعبیری «چله» گرفت. اگر دیدیم جای پای ما با یک چله محکم نشد، چله دیگر بگیریم و این کار را تاجایی ادامه دهیم که جای پای ما در انجام هرکدام از فضائل و ترک رذایل محکم گردد و سپس به مرحله بعد حرکت کنیم.

ترک فکر گناه

فکر گناه، گناه می آورد خدا فکر گناه را گناه نمی نویسد اما فکر ثواب را ثواب می نویسد. بسیاری از گناهان که راحت انجام می شود به این دلیل است که بارها شرایط انجام آن در فکر فراهم شده است تا فکر گناه به سمت ما آمد، استغفار بگوییم و اگر از آن رها نشدیم دو رکعت نماز بخوانیم و به یکی از معصومین و اولیاء الله تقدیم نماییم و این گونه از گناه دور شویم.

 یاد مرگ

خوردن مال حرام، ارتکاب به گناه را آسان تر خواهد کرد و کسی که خود از مال حرام استفاده کرده است و اسباب و وسایل استفاده عده ای از این مال را فراهم آورده است، در واقع، زمینه ارتکاب گناه را فراهم آورده است.
چنانچه امام حسین (علیه السلام)، اصلی ترین علت دشمنی سپاه عمر بن سعد با خود و نپذیرفتن صحبت ایشان را، خوردن مال حرام می داند

 یکی از مواردی که اثر بسیار زیادی در ترک گناه دارد، یاد مرگ است. رفتن به قبرستان و دیدن قبرهای خالی و تشییع مردگان باعث تذکر نفس و دوری از گناه می گردد؛ زیرا فراموشی مرگ، زمینه سرکشی در انسان را فراهم می آورد؛ به این دلیل است که خدا در قرآن، مشکل اصلی یهود را فراموشی مرگ می داند.
 امیرالمؤمنین على (علیه السلام) فرمود: «یاد کنید (مرگ را) درهم کوبنده لذات را و تیره و تلخ کننده شهوات را و دعوت کننده جدایى ها را» (غررالحکم-ج 2، ص 159)
زیرا مرگ راه بازگشت نداشته و به یاد داشتن این مطلب، باعث دوری از گناه و آماده ساختن خود برای آن روز می گردد.

پرهیز از مجالست و هم نشینی با اهل دنیا و دور از معنویت

خداوند در سوره «نجم آیه 29»می فرماید: « فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّى عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ یُرِدْ إِلَّا الْحَیَاةَ الدُّنْیَا: پس از کسانی که از یاد ما روی گرداندند و جز زندگی دنیا را نخواستند اعراض کن و روی بگردان.»

سوره یاسین را دریابید

همان طور که عرض شد  یکی از دغدغه های مومن وضعیت گناهان او می باشد، که چگونه گناهان خود را محو نماید و پرونده اعمال خود را سبک نماید.
امام باقر علیه السلام در روایتی یکی از راه های آسان کسب حسنات و راه بخشش گناهان را به ما آموزش داده اند.
جابر جعفى از امام محمد باقر علیه السّلام روایت کرده است که فرمود:

هر کسى که در عمر خود یک بار سوره یاسین را بخواند، خداوند به شماره هر آفریده اى در دنیا و در آخرت و آنچه در آسمان است دو میلیون حسنه نوشته و به همین اندازه از گناهانش پاک مى کند. (ترجمه ثواب الأعمال، ص: 295)

بر محمد و آل محمد درود بفرستید

امام باقر علیه السلام و امام صادق علیه السلام فرمودند: سنگین ترین عملی که روز قیامت در ترازوی (اعمال) گذاشته می شود، درود بر محمد و اهل بیت اوست. (وسائل الشیعه،ج 7،ص 197؛قرب الاسناد،ص 14،ح 45؛بحارالانوار،ج 91،ص 49،ح 9)
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: من در قیامت نزد میزان اعمال می باشم. هر کس کفّه گناهانش افزون تر از حسناتش شود، آن صلوات هایی را که بر من فرستاده بیاورم و بر حسناتش بیفزایم تا بر گناهانش فزون آید. (همان،ص 195؛ثواب الاعمال،ص 155؛مکارم الاخلاق،ص 312؛بحارالانوار،ج 7،ص 304،ح 72)

تلاوت قرآن را جدی بگیریم

امام صادق (علیه السلام) فرمود: در قیامت سه دفتر است، دفتری که در آن نعمت ها ثبت است؛ دفتری که در آن حسنات ثبت است و دفتری که در آن سیئات ثبت است. دفتر نعمت ها و حسنات را برابر کنند و نعمت ها همه حسنات را فراگیرند و دفتر سیئات باقی باشد و فرد مؤمن را به پای حساب می خوانند و قرآن به بهترین صورت به پیش او می آید و می گوید: پروردگارا من قرآنم و این بنده ی مؤمن توست که خود را برای خواندن من به رنج می انداخت و شبش را در تمرین من طولانی می کرد و چون به نماز شب مشغول می شد، اشک از چشمش جاری می گردید، او را خشنود ساز همان گونه که مرا خشنود ساخت. سپس حضرت فرمود: خدای عزیز و جبار می فرماید: ای بنده ی من دست راستت را باز کن و خدا دست راستش را از رضوان عزیز جبار پر می کند و دست چپش را از رحمت خدا، سپس به او گفته می شود: این بهشت برایت مباح است، بخوان و بالا رو چون آیه ای بخواند درجه ای بالا می رود. (اصول کافی، ج 2، ص 602)


منابع :
سایت پرسمان
سایت حوزه
سایت اندیشه قم
سایت ایکنا
 

مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .