سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
مشركان، گروه هاى مختلفى بودند و خدایان گوناگونى داشتند. برخى از آنان فرشتگان را دختران خدا مى نامیدند، بعضى حضرت مسیح(ع) را پسر خدا مى دانستند، گروهى جن ها را معبود خود قرار داده بودند، و عده اى خورشید و ماه را مى پرستیدند.
عکس نویسنده
عکس نویسنده
نویسنده : فرزانه زنبقی
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
قرآن کریم

٥) جزء پانزدهم قرآن کریم، آیات ٥٦ الى ٧١ سوره‌ی اسراء

 از عذابش مى‏ترسند

 مشركان، گروه‏هاى مختلفى بودند و خدایان گوناگونى داشتند. برخى از آنان فرشتگان را دختران خدا مى‏نامیدند، بعضى حضرت مسیح(ع) را پسر خدا مى‏دانستند، گروهى جن‏ها را معبود خود قرار داده بودند، و عده‏اى خورشید و ماه را مى‏پرستیدند. خداوند یگانه به آنان اعلام مى‏نماید كه خدایان آنان، خودشان تلاش مى‏كنند به وسیله‏اى، به درگاه خدا نزدیك‏تر شوند و مى‏فرماید:

 بگو: كسانى را كه به جاى او مى‏پندارید، بخوانید. پس نه اختیار دارند ضررى از شما دور كنند و نه تغییرى ایجاد كنند. آن كسانى را كه ایشان مى‏خوانند خودشان به سوى پروردگارشان، وسیله‌ی نزدیكى مى‏جویند كه كدام یك نزدیك‏ترند و به رحمت او امیدوارند و از عذابش مى‏ترسند. به راستى كه عذاب پروردگارت پرهیز كردنى است.

    آیات 56 و 57


 
 پایان جهان

 پیش از روز قیامت، عمر جهان پایان مى‏پذیرد و همه چیز نابود مى‏شود. عمر نسل بشر معلوم و محدود است. گروهى به مرگ طبیعى مى‏میرند و گروهى به علت گناهكارى به عذاب الهى دچار مى‏شوند. خداوند یكتا مى‏فرماید:

 و هیچ دیارى نیست، مگر این كه ما آن را قبل از روز قیامت هلاك مى‏كنیم یا آن را به سختى عذاب مى‏كنیم. این در كتاب نوشته شده است.


    آیه‌ی 58


 مانند پیشینیان

 مشركان و كافران، نزد پیامبر(ص) مى‏رفتند و از او معجزات گوناگون مى‏خواستند. آنان نیز مانند پیشینیان، بهانه‏جویى مى‏كردند. اگر خداوند معجزاتى را كه درخواست مى‏كردند، برایشان نازل مى‏فرمود، باز هم ایمان نمى‏آوردند؛ همان‏گونه كه اقوام پیشین به معجزات الهى كافر شدند و ایمان نیاوردند. خداوند توانا مى‏فرماید:

 و چیزى ما را از فرستادن معجزات باز نداشت؛ جز این كه پیشینیان، آن‏ها را دروغ خواندند و به ثمود، شتر ماده ای  دادیم كه روشنگر بود؛ پس به آن ستم كردند. و ما معجزات را جز براى بیم دادن نمى‏فرستیم.

    آیه‌ی 59


 كافران سركشى مى‏كنند

 كافران و مشركان به پیامبرى حضرت محمد(ص) ایمان نمى‏آوردند. پیامبر(ص) آنان را از عذاب روز قیامت بیم مى‏داد؛ اما آنان همچنان به سركشى و نافرمانى ادامه مى‏دادند. خداوند مهربان فرمود:

 و هنگامى كه به تو گفتیم به راستى پروردگارت بر مردم احاطه دارد، ما آن رویایى كه به تو نشان دادیم و آن درخت لعنت شده در قرآن را، جز آزمایشى براى مردم قرار ندادیم و ما آنان را بیم مى‏دهیم، ولى چیزى جز سركشىِ بزرگ، به آنان نمى‏افزاید.

    آیه‌ی 60


 سجده نكرد

 خالق یكتا آدم را آفرید و به فرشتگان فرمان داد، براى او سجده كنند. همه سجده كردند جز ابلیس، كه تكبر كرد و گفت: «من از او برترم! مرا از آتش آفریدى و او را از گِل.» خداوند، شیطان را از بهشت بیرون راند كه بهشت، جاى خودپسندان و متكبران نیست. شیطان از خداوند مهلت خواست و خداوند تا وقتى معلوم به او مهلت داد. شیطان قسم خورد در مهلتى كه دارد فرزندان آدم را گمراه كند و آنان را به شكل‏هاى گوناگون فریب دهد. و خداوند فرمود كه جهنم، سزاى شیطان و كسانى است كه از او پیروى مى‏كنند. در قرآن چنین مى‏خوانیم:

 و هنگامى كه به فرشتگان گفتیم، براى آدم سجده كنید؛ پس سجده كردند، جز ابلیس. گفت: آیا براى كسى كه از گل آفریدى، سجده كنم؟ گفت: به من بگو: این كسى است كه بر من برترى دادى؟ اگر تا روز قیامت، به من مهلت دهى حتماً فرزندانش را به جز تعداد كمى، در بند مى‏كشم. گفت: برو! هر كس از آنان از تو پیروى كند، پس به راستى، جهنم، كیفرتان است كه كیفرى كامل است. با صدایت هر یك از آنان را كه توانستى بفریب و با سواران و پیاده‏هایت بر آنان بتاز و با آنان در اموال و فرزندان شریك شو و به آنان وعده بده؛ و شیطان، جز فریب، به آنان وعده نمى‏دهد. به راستى تو را بر بندگان من تسلطى نیست و كافى است كه پروردگارت وكیل باشد.

    آیات 61 الى 65


 آیا ایمن شدید

 خالق مهربان، انسان را آفرید و به او دانش و توانایى بخشید تا براى بهتر زندگى كردن، ابزار و لوازم بسازد. از جمله، به او قدرت داد تا كشتى بسازد و دریاها را تسخیر كند. اما انسان با همه‌ی تلاشى كه كرده و لوازم و تجهیزاتى كه ساخته، گاه در دریا دچار توفان یا خرابىِ كشتى مى‏شود و هر لحظه امكان دارد غرق شود. در چنین لحظاتى، انسان به سوى خدا متوجه مى‏شود و فقط به او پناه مى‏برد؛ اما هنگامى كه خداوند مهربان به او لطف مى‏كند و از امواج خروشان دریا، نجاتش مى‏دهد و او را به خشكى مى‏رساند، گرفتارى‏اش را فراموش مى‏كند و باز هم ناسپاسى را آغاز مى‏كند، گویا گمان كرده كه خطرات، فقط در دریا گریبانش را مى‏گیرد و در خشكى و در محل‏هاى امنِ زندگى، مشكلى برایش پیش نمى‏آید یا بار دیگر به دریا بازنمى‏گردد. خداوند بخشنده مى‏فرماید:

 پروردگارتان كسى است كه براى شما كشتى را در دریا به حركت درمى‏آورد تا از فضل او طلب كنید. به راستى كه او به شما مهربان است و هنگامى كه در دریا به شما آسیبى برسد هر كسى را كه جز او مى‏خوانید، فراموش مى‏شود و چون شما را به سوى خشكى نجات داد، رویگردان مى‏شوید و انسان، همیشه ناسپاس است. آیا ایمن شدید از این كه شما را در خشكى فرو برد یا توفانى از سنگریزه بر شما بفرستد، سپس براى خود نگهبانى نیابید؟ یا ایمن شدید از این كه شما را بار دیگر در آن برگرداند و تندبادى شكننده بر شما بفرستد و به سزاى آن كه كافر شدید، غرقتان كند؟ سپس براى خود، كسى را نیابید كه در برابر ما آن را دنبال كند و به یقین ما فرزندان آدم را گرامى داشتیم و آنان را در خشكى و دریا سوار كردیم و از پاكیزه‏ها به آنان روزى دادیم و آنان را بر بسیارى از آفریده‏هاى خود برترى آشكار دادیم.

    آیات 66 الى 70


 ستم نمى‏شود

 روز قیامت، مردم با پیشوایشان در پیشگاه خداوند حاضر مى‏شوند و نامه‌ی اعمالشان به دستشان داده مى‏شود. نامه‌ی اعمال پرهیزكاران به دست راستشان داده مى‏شود و گناهكاران كارنامه‏شان را در دست چپ مى‏گیرند. در این روز، هر كس نتیجه‌ی اعمالش را مى‏بیند و به هیچ كس ستم نمى‏شود. در قرآن چنین مى‏خوانیم:

 روزى كه تمام مردم را با پیشوایشان مى‏خوانیم. پس هر كس كتابش به دست راستش داده شود، آنان كتابشان را مى‏خوانند و به اندازه‌ی رشته‌ی باریكِ میان هسته‌ی خرمایى، به آنان ستم نمى‏شود.

    آیه‌ی 71

 

 

فرزانه زنبقی
نشر لک لک


منبع: آشنایی با قرآن کریم برای نوجوانان
جزء پانزدهم قرآن کریم، آیات ١ الى ١١١ سوره‌ی اسراء

مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین