سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
گروهى از مسلمانان به دست مشركان گرفتار شدند و آنان را شكنجه كردند كه از اسلام بازگردند. آنان عمار، پدرش یاسر و مادرش سمیه، صهیب، بلال و خبّاب بودند.
عکس نویسنده
عکس نویسنده
نویسنده : فرزانه زنبقی
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
قرآن کریم

١٤) جزء چهاردهم قرآن کریم، آیات ١٠٦ الى ١٢٨ سوره‌ی نحل

 

 باز هم بگو

 گروهى از مسلمانان به دست مشركان گرفتار شدند و آنان را شكنجه كردند كه از اسلام بازگردند. آنان عمار، پدرش یاسر و مادرش سمیه، صهیب، بلال و خبّاب بودند. پدر و مادر عمار آن‏قدر پایدارى كردند كه زیر شكنجه كشته شدند، ولى عمار آن‏چه را مى‏خواستند گفت و آزاد شد. سپس گریه‏كنان نزد پیامبر(ص) رفت. پیامبر(ص) پرسید: «چه شده است؟» گفت: «بسیار بد شد. مشركان رهایم نكردند تا نسبت به شما جسارت كردم و از بتان به نیكى یاد كردم.» پیامبر(ص) اشك‏هاى عمار را پاك كرد و گفت: «اگر باز هم خواستند شكنجه‏ات كنند آن‏چه مى‏خواهند، بگو.» خداوند در این مورد فرموده است:

 هر كس بعد از ایمان آوردنش به خدا كافر شود، مگر كسى كه مجبور شود، ولى قلبش به ایمان مطمئن است، ولى كسانى كه سینه‏شان به كفر گشاده شود، خشمى از خدا بر آنان است و عذابى بزرگ دارند. براى این كه آنان زندگى دنیا را بر آخرت ترجیح دادند، و این كه خدا گروه كافران را هدایت نمى‏كند. آنان كسانى هستند كه خدا بر دل‏ها و گوش و چشم‏هایشان مهر زده و آنان خود بى‏خبرانند. به یقین آنان در آخرت زیانكارانند. سپس پروردگارت براى كسانى كه بعد از شكنجه شدن، هجرت كردند، سپس جهاد كردند و صبر كردند، به راستى پروردگارت بعد از آن حتماً آمرزنده‌ی مهربان است.

    آیات 106 الى 110


 هر كس از خود دفاع مى‏كند

 روز قیامت هیچ كس از شخص دیگرى دفاع نمى‏كند و تنها به دفاع از خودش مشغول است و فرصتى ندارد كه غم دیگران را بخورد. البته دفاعى كه از خودش مى‏كند سودى برایش ندارد زیرا، اعمال خودش را به او مى‏دهند. خداوند یگانه مى‏فرماید:

 روزى كه هر كس مى‏آید از خود دفاع مى‏كند و به هر كس آن‏چه كرده بى‏كم و كاست مى‏دهند و به آنان ستم نمى‏شود.


    آیه‌ی 111


 ناسپاسى كردند

 قرآن، سرنوشت مردمى را یادآورى مى‏كند كه سرزمینى سبز و خرم داشتند. شهرشان امن بود و روزى فراوان به دست مى‏آوردند. آنان آن‏قدر ثروتمند بودند كه آلودگى بدنشان را با خمیر پاك مى‏كردند و مى‏گفتند نرم است و بدن‏مان را اذیت نمى‏كند. این كفران نعمت باعث شد پس از مدتى رودخانه‏اى كه سرزمینشان را سیراب مى‏كرد خشكید و محصولاتشان از بین رفت و چنان دچار فقر و بدبختى شدند كه خمیرهاى خشكیده‌ی آلوده را جمع كردند و خوردند و بر سر تقسیم آن جنجال به پا كردند. خداوند مهربان به مسلمانان هشدار مى‏دهد كه از روزى‏هاى حلال بخورند و شكرگزار باشند و مى‏فرماید:

 و خدا شهرى را مثال زد كه امن و آرام بود. از هر سو روزى‏اش فراوان مى‏رسید، پس نعمت‏هاى خدا را ناسپاسى كردند. و خدا به سبب آن‏چه مى‏كردند، طعم گرسنگى و ترس را به آنان چشاند. و به یقین فرستاده‏اى از خودشان براى ایشان آمد؛ پس او را دروغ خواندند، پس در حالى كه ستمكار بودند عذاب آنان را فراگرفت. پس، از آن‏چه خدا به شما روزى داده، حلالِ پاكیزه بخورید و نعمت خدا را سپاسگزارید؛ اگر فقط او را مى‏پرستید.

    آیات 112 الى 114


 حرام است

 مشركان بسیارى از چیزها را حرام مى‏دانستند و حلال و حرام‏هایى كه قرار مى‏دادند به خدا نسبت مى‏دادند. خداوند مهربان چیزهایى را كه حرام است مشخص نمود و فرمود هر كس براى حفظ جان خود ناچار شود چیز حرامى بخورد به شرط آن كه فقط به مقدار نیازش بخورد اشكالى ندارد. این حكم در قرآن چنین آمده است:

 جز این نیست كه مردار و خون و گوشت خوك و آن‏چه نام غیر خدا بر آن برده شده را بر شما حرام كرده است؛ و هر كس ناچار شود، سركش و زیاده‏خواه نباشد، به راستى خدا آمرزنده‌ی مهربان است. و براى آن‏چه زبان‏هایتان به دروغ وصف مى‏كند نگویید این حلال است و این حرام تا به خدا دروغ ببندید. به راستى كسانى كه بر خدا دروغ مى‏بندند رستگار نمى‏شوند. بهره‏اى اندك و عذابى دردناك دارند.


    آیات 115 الى 117


 حرام نبود

 بسیارى از چیزها بر بنى‏اسرائیل حرام بود. زیرا آنان قوم ستمكارى بودند؛ رباخوارى مى‏كردند و مردم را از راه خدا بازمى‏داشتند. خداوند آنان را مجازات نمود و بعضى از چیزها را بر آنان حرام گردانید. در قرآن آمده است:

 و بر كسانى كه یهودى شدند آن‏چه را قبلاً برایت شرح دادیم حرام گرداندیم و ما بر آنان ستم نكردیم؛ ولیكن آنان خودشان ستم مى‏كردند. آن‏گاه پروردگارت نسبت به كسانى كه به نادانى كار بدى انجام دادند؛ سپس بعد از آن توبه نمودند و اصلاح كردند، البته پروردگارت پس از آن آمرزنده‌ی مهربان است.

    آیات 118 و 119


 حضرت ابراهیم(ع)

 آیین اسلام، همان آیین حضرت ابراهیم(ع) است. تمام چیزهاى پاكیزه در آیینِ او حلال و هر چیز ناپاكى حرام بود. حضرت ابراهیم(ع) همواره مطیع فرمان خدا بود و نعمت‏هاى او را سپاسگزارى مى‏كرد. خداوند مهربان حضرت ابراهیم(ع) را این چنین معرفى مى‏فرماید:

 به راستى ابراهیم پیشوایى مطیع خدا، پیرو حق بود و هرگز از مشركان نبود؛ نعمت‏هاى او را سپاسگزار بود. او را برگزید و به راه راست هدایتش كرد. و در دنیا به او نیكویى دادیم و به راستى او در آخرت حتماً از شایستگان است. سپس به تو وحى كردیم كه از آیین ابراهیم حق‏گرا پیروى كن و او از مشركان نبود.

    آیات 120 الى 123


 شنبه تعطیل بود

 حضرت موسى(ع) طبق آیین حضرت ابراهیم(ع) روز جمعه را براى قوم بنى‏اسرائیل روز تعطیل اعلام كرد. اما آنان به بهانه‏هاى گوناگون مخالفت كردند و روز شنبه را براى تعطیلى ترجیح دادند. خداوند روز شنبه را براى آنان تعطیل قرار داد. اما آنان در تعطیلى روز شنبه هم اختلاف كردند. گروهى به این دستور احترام گذاشتند و گروهى احترام آن را شكستند و به مجازات الهى گرفتار شدند. خداوند مهربان مى‏فرماید:

 جز این نیست كه شنبه بر كسانى قرار داده شد كه در مورد آن اختلاف مى‏كردند؛ و به راستى پروردگارت میان آنان در مورد آن‏چه اختلاف مى‏كردند روز رستاخیز داورى مى‏كند.

    آیه‌ی 124


 
 با حكمت و پند دعوت كن

 مسلمانان براى هدایت مخالفان دستور دارند كه با علم و دانش و همراه با پند و نصیحت گفت‏وگو كنند و با بهترین روش وارد بحث شوند، زیرا وظیفه‌ی آنان فقط دعوت است. خداوند مهربان روش بحث و گفت‏وگو با مخالفان را بر پیامبر(ص) چنین وحى فرمود:

 با حكمت و پند نیكو به راه پروردگارت دعوت كن و با آنان به روشى كه نیكوتر است مجادله كن. به راستى پروردگارت به كسى كه از راه او گمراه شده داناتر است و او به هدایت یافتگان داناتر است.

    آیه‌ی 125

 

 صبر كنید

 خداوند مهربان به مسلمانان دستور مى‏دهد كه اگر خواستند مخالفان را مجازات كنند فقط به مقدارى كه به آنان ظلم شده، مجازات كنند و حتى اگر قدرت پیدا كردند گذشت كنند و صبر پیشه سازند؛ همان كارى كه پیامبر(ص) در برابر كافران مكه انجام داد. او پس از فتح مكه مى‏توانست انتقام جنگ احد را بگیرد و قاتلان مسلمانان، به ویژه عموى گرامیش حمزه(ع)، را مجازات كند؛ اما با صبر و شكیبایى از آنان گذشت و این مهربانى و بخشش وى باعث شد گروه زیادى از كافران مسلمان شوند. فرمان خداوند بخشنده چنین است:

 و اگر مجازات مى‏كنید همان‏گونه كه مجازات شده‏اید مجازات كنید، و اگر صبر كنید، البته آن براى صابران بهتر است. و صبر كن و صبر تو جز به توفیق خدا نیست و بر آنان اندوه مخور و از آن‏چه نیرنگ مى‏كنند دلتنگ مباش. به راستى خدا با كسانى است كه پرهیزكارند و كسانى كه نیكوكارند.

    آیات 126 الى 128

 

فرزانه زنبقی
نشر لک لک


منبع: آشنایی با قرآن کریم برای نوجوانان
جزء چهاردهم قرآن کریم، آیات ١ الى ١٢٨ سوره‌ی نحل

مطالب مرتبط:

سوره ی نحل آیات ٨٨ الی ١٠٥

سوره ی نحل آیات ٧٣ الی ٨٧

سوره ی نحل آیات ٦٠ الی ٧٢


مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین