سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
پیامبران و مؤمنان اجازه ندارند براى مشركان طلب آمرزش كنند؛ حتى اگر از نزدیكانشان باشند. خداوند مهربان در این باره فرموده است: سزاوار نیست پیامبر و كسانى كه ایمان آورده اند براى مشركین، پس از آن كه برایشان معلوم شد كه آنان اهل دوزخند، آمرزش بخواهند؛
عکس نویسنده
عکس نویسنده
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
قرآن کریم

٣) جزء یازدهم قرآن کریم، آیات 113 الی 121 سوره ی توبه

 آمرزش نخواهید

 پیامبران و مومنان اجازه ندارند براى مشركان طلب آمرزش كنند؛ حتى اگر از نزدیكانشان باشند. خداوند مهربان در این‏باره فرموده است:


 سزاوار نیست پیامبر و كسانى كه ایمان آورده‏اند براى مشركین، پس از آن كه برایشان معلوم شد كه آنان اهل دوزخند، آمرزش بخواهند؛ هر چند از نزدیكان باشند. و آمرزش خواستن ابراهیم براى پدرش جز به خاطر انجام وعده‏اش به او نبود. پس، هنگامى كه برایش آشكار شد كه او دشمن خداست، از او بیزارى جست؛ به راستى كه ابراهیم، دلسوزى بردبار بود.

    آیات 113 و 114


 فرمانروایى آسمان‏ها و زمین مخصوص خداست

 بعضى از مسلمانان نگران كسانى بودند كه پیش از نزول دستورات نماز و روزه و سایر واجبات، از دنیا رفته بودند و در مورد سرنوشت آنان سوال مى‏كردند. بعضى از مسلمانان نیز براى خویشان یا پدر و مادر مشركشان، طلب آمرزش مى‏كردند، اما وقتى فهمیدند ك نباید این كار را مى‏كردند، نگران شدند و از پیامبر(ص) پرسیدند تكلیفشان چیست؟ خداوند مهربان به آنان چنین پاسخ مى‏دهد:

 چنین نبوده كه خداوند گروهى را پس از آن كه هدایتشان كرد، گمراه كند؛ مگر آن كه چیزهایى را كه باید از آن پرهیز كنند، برایشان بیان كرده باشد. به راستى خدا بر همه چیز آگاه است. به راستى كه فرمانروایى آسمان‏ها و زمین مخصوص خداست. زنده مى‏كند و مى‏میراند و براى شما جز خدا یار و یاورى نیست.

    آیات 115 و 116


 او مهربان و بخشنده است

 هنگامى كه پیامبر(ص) به مسلمانان دستور داد كه براى جنگ تبوك آماده شوند، هوا بسیار گرم بود و هنگام برداشت محصول كشاورزان بود. شرایط سختى بود. به همین دلیل بعضى از مسلمانان سستى كردند و همراه پیامبر(ص) حركت نكردند. چند روز بعد از رفتن سپاه اسلام، روزى «ابو حیثمه» كه از یاران پیامبر(ص) بود، در سایبانى استراحت مى‏كرد. كنارش آب خنك وخوردنى‏هاى خوشمزه گذاشته بودند.

 ناگهان به یاد پیامبر(ص) و سپاه اسلام افتاد كه در بیابان سوزان به سوى دشمن در حركت بودند. از جا برخاست، توشه‏اى فراهم كرد، سوار شترش شد و با سرعت به سوى سپاه حركت كرد. وقتى به سپاه نزدیك شد، مسلمانان گفتند: «سوارى نزدیك مى‏شود.» پیامبر(ص) فرمود: «اى سوار! ابو حیثمه باشى بهتر است.» ابو حیثمه به سپاه نزدیك شد. نزد پیامبر(ص) رفت. شترش را بر زمین خواباند. سلام كرد و از پیامبر(ص) خواست كه او را ببخشد. پیامبر(ص) به او خوش‏آمد گفت و برایش دعا كرد. خداوند مهربان مى‏فرماید:

 به یقین خدا توبه‌ی پیامبر و مهاجران و انصار را پذیرفت. همانان كه در آن وقت دشوار از او پیروى كردند. بعد از آن كه نزدیك بود دل‏هاى بعضى از آنان منحرف شود. سپس آنان را بخشید. به راستى كه او به آنان مهربانِ بخشنده است.

    آیه 117


 زمین برایشان تنگ شد

 سه نفر از مسلمانان به نام‏هاى «كعب بن مالك» و «مرارﺓ بن ربیع» و «هلال بن امیه» هنگام اعلام جنگ تبوك سستى كردند و همراه پیامبر(ص) نرفتند؛ اما چیزی نگذشت كه پشیمان شدند. وقتی پیامبر(ص) به مدینه بازگشت، نزد او رفتند و عذرخواهى و توبه كردند. اما پیامبر(ص) با آنان صحبت نكرد و به مسلمانان هم دستور داد كه با آنان صحبت نكنند. شرایط سختى بود. حتى همسران و فرزندانشان با آنان حرف نمى‏زدند.

 آن سه تن تصمیم گرفتند از شهر خارج شوند و به كوه‏ها بروند. خانواده‏هایشان برایشان غذا مى‏بردند و بدون این كه با هم حرفى بزنند برمى‏گشتند. روزى یكى از آنان گفت: «حال كه پیامبر(ص) دستور داده كسى با ما حرف نزند، بهتر است خودمان هم با هم حرف نزنیم.» پس، از هم جدا شدند و فقط با خدایشان به راز و نیاز پرداختند و از او بخشش مى‏خواستند. عاقبت خداوند مهربان بر پیامبر اكرم(ص) وحى نازل كرد:

 و بر آن سه نفر كه بازمانده بودند، تا آن‏گاه كه زمین با همه‌ی وسعتش بر آنان تنگ شد، و از خویش دلتنگ شدند و دانستند كه از خدا جز به سوى او پناهى نیست. پس، خدا توبه‌ی آنان را پذیرفت تا برگردند. راستى خداوند توبه‏پذیر مهربان است.

    آیه‌ی 118


 تبوك

 تبوك نام قلعه‏اى محكم و بلند بود كه در مرز حجاز و شام قرار داشت و به همین دلیل، آن سرزمین، تبوك نامیده مى‏شد. شام در دست رومیان بود و آنان با مسلمانان در حجاز، هم مرز بودند. امپراتور روم براى حمله به مسلمانان حدود چهل هزار سپاه مجهز در مرز آماده كرده بود كه خبر به پیامبر(ص) رسید. پیامبر(ص) براى این كه درس عبرتى به همه دشمنان و همسایگان بدهد، فرمان جهاد داد و به سرعت سى هزار نفر براى جنگ با رومیان آماده شدند. هوا به شدت گرم و شرایط بسیار دشوار بود. اما خداوند مهربان به مومنان وعدة پاداش داد و فرمود:

 اى كسانى كه ایمان آورده‏اید از خدا بترسید و همراه راستگویان باشید. سزاوار نیست مردم مدینه و اعرابى كه اطراف آن هستند، از پیامبر خدا سرپیچى كنند و جان خود را از جان او عزیزتر بدانند؛ به این خاطر كه در راه خدا هیچ تشنگى و رنج و گرسنگى به آنان نمى‏رسد و در هیچ مكانى كه كافران را به خشم آورد قدم نمى‏گذارند و غنیمتى از دشمن به دست نمى‏آورند، مگر آن كه براى آن، عمل صالحى براى آنان نوشته مى‏شود. به راستى كه خدا پاداش نیكوكاران را تباه نمى‏كند. و هیچ مالى، كم یا زیاد، انفاق نمى‏كنند و هیچ راهى نمى‏پیمایند، مگر این كه براى آنان نوشته مى‏شود تا خدا بهتر از آن‏چه عمل كرده‏اند، به آنان پاداش بدهد.

    آیات 119 الى 121


 

فرزانه زنبقی
نشر لک لک


منبع: آشنایی با قرآن کریم برای نوجوانان
جزء یازدهم قرآن کریم، آیات 94 الی 129 سوره ی توبه

مطالب مرتبط:

سوره ی توبه آیات ١٠٥ الی ١١٢

سوره ی توبه آیات 194 الی 104

سوره ی توبه آیات 90 الی 93

 

 

مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین