سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
بسیارى از دانشمندان و بزرگان یهود و نصارى براى این كه مردم به اسلام روى نیاورند و منافعشان به خطر نیفتد، حقایق و آیات تورات و انجیل را تحریف مى كردند.
عکس نویسنده
عکس نویسنده
نویسنده : فرزانه زنبقی
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
قرآن کریم

١٠) جزء دهم قرآن کریم، سوره ی توبه آیات ٣٤ الی ٤٠

عذابى دردناك براى دانشمندان

 بسیارى از دانشمندان و بزرگان یهود و نصارى براى این كه مردم به اسلام روى نیاورند و منافعشان به خطر نیفتد، حقایق و آیات تورات و انجیل را تحریف مى‏كردند. از طرفى گرفتن رشوه و زورگویى به مردم، گناه بخشى و فروش بهشت از كارهایى بود كه بر خلاف دین و آیین الهى انجام مى‏دادند. خداوند مهربان از كارهاى خلاف آنان پرده برمى‏دارد و مجازاتشان را اعلام مى‏فرماید:

 اى كسانى كه ایمان آورده‏اید، بسیارى از دانشمندان یهود و راهبان، اموال مردم را به ناحق مى‏خورند و آنان را از راه خدا بازمى‏دارند؛ و كسانى كه طلا و نقره جمع مى‏كنند و آن را در راه خدا خرج نمى‏كنند، آنان را به عذابى دردناك بشارت بده. روزى كه آن را در آتش جهنم داغ مى‏كنند و با آن پیشانى‏ها و پهلوها و پشت‏هایشان را مى‏سوزانند. این است آن‏چه براى خودتان اندوختید. پس آن‏چه را مى‏اندوختید بچشید.

    آیات 34 و 35

 ماه‏هاى حرام

 اعراب چهار ماه از سال را ماه‏هاى حرام مى‏دانستند كه در آن ماه‏ها جنگ و غارت و خونریزى حرام بود. این چهار ماه عبارت بودند از: ذى‏القعده، ذى‏الحجه، محرم و رجب. گفته‏اند قانون ماه‏هاى حرام از زمان حضرت ابراهیم(ع) وجود داشته است. اما اعراب جاهل، گاه به میل سران قبیله، ماه‏هاى حرام را جابه‏جا مى‏كردند و مى‏گفتند سه ماه ذى‏العقده و ذى‏الحجه و محرم كه پشت سر هم است، روح جنگجویى را از مردان مى‏گیرد و ماه دیگرى را به جاى یكى از این ماه‏ها، حرام اعلام مى‏كردند.
 در اسلام نیز همان چهار ماه حرام هستند، اما كسى حق ندارد ماه‏هاى حرام را جابه‏جا كند. جنگیدن در این ماه‏ها حرام است، ولى اگر دشمنان بخواهند از این قانون سوءِ استفاده كنند و در این ماه‏ها به مسلمانان حمله كنند، مسلمانان مى‏توانند از خود دفاع كنند و با دشمنان بجنگند. خداوند مهربان مى‏فرماید:

 به راستى كه تعداد ماه‏ها نزد خداوند از آن روزى كه آسمان‏ها و زمین را آفرید، در كتاب خدا دوازده ماه است. چهار ماه آن حرام است. این است آیین پایدار. پس در آن‏ها به خود ستم نكنید و همه با مشركان بجنگید، همان‏طور كه همه‌ی آنان با شما مى‏جنگند. و بدانید كه خدا با پرهیزكاران است. تغییر دادن ماه‏هاى حرام، زیاد كردن كفر است كه كافران به وسیله‌ی آن گمراه مى‏شوند. یك سال، آن را حلال مى‏دانند و یك سال دیگر، آن را حرام مى‏كنند، تا به تعداد ماه‏هایى كه خدا حرام كرده است شود. تا آن‏چه را خدا حرام كرده، حلال كنند. زشتى عملشان در نظرشان زیبا شده است. و خداوند مردم كافر را هدایت نمى‏كند.

    آیات 36 و 37

جنگ تبوك

 در سال نهم هجرى، پیامبر اكرم(ص) به مسلمانان اعلام كرد كه براى جهاد و مبارزه با رومیان آماده شوند، اما عده‏اى از مسلمانان به بهانه‏هاى مختلف مثل دورى راه، گرمى هوا و این كه فصل چیدن میوه و برداشت محصول است، سستى مى‏كردند؛ ولى در حقیقت از این كه به جنگ رومیان بروند، ترسیده بودند. خداوند مهربان به آنان و همه‌ی مسلمانان تاریخ هشدار مى‏دهد كه هرگز براى شركت در جهاد، مشكلات زندگى را بهانه نكنند و مى‏فرماید:

 اى كسانى كه ایمان آورده‏اید چرا هنگامى كه به شما گفته مى‏شود در راه خدا حركت كنید، سستى مى‏كنید؟ آیا به جاى آخرت به زندگى دنیا راضى شده‏اید؟ بهره گرفتن از زندگى دنیا در برابر آخرت بسیار كم است.
 اگر حركت نكنید، شما را به عذاب دردناكى دچار مى‏كند و گروه دیگرى را به جاى شما قرار مى‏دهد و هیچ زیانى به او نمى‏رسانید، و خداوند بر هر چیزى تواناست.

    آیات 38 و 39

 یارى خدا كافى است

 هنگامى كه پیامبر(ص) از مكه به سوى مدینه مهاجرت كرد، حضرت على(ع) را در مكه به جاى خود گذاشت و همراه ابوبكر از شهر خارج شد. آنان براى این كه كافران نتوانند تعقیشان كنند، ابتدا به غار ثور كه در جنوب مكه قرار داشت رفتند و آن‏جا پنهان شدند. دشمنان چند روزى دنبال پیامبر(ص) گشتند؛ اما چون او را نیافتند، نا امید شدند و بازگشتند.
 در این میان، یك بار كافران كاملاً به غار نزدیك شدند. اما چون پرنده‏اى جلوى غار لانه ساخته بود و تارهاى عنكبوت بر دهانه ورودى غار دیده مى‏شد، مطمئن شدند كه كسى داخل غار نیست. در این هنگام، ابوبكر بسیار ترسیده بود، پیامبر(ص) به او دلدارى داد و گفت: «نترس! خدا با ماست و ما را یارى مى‏كند.» خداوند مهربان به مسلمانان تذكر مى‏دهد كه باید حق را یارى كنند و اگر نه خداوند خود براى یارى حق كافى است:

 اگر او را یارى نكنید، خداوند او را هنگامى كه كافران بیرونش كردند، یارى كرد. در حالى كه او یكى از آن دو نفر بود. آن‏گاه كه در غار بودند به همراه خود گفت: غم مخور! خدا با ماست. آن‏گاه خداوند آرامش خود را بر او فرو فرستاد و با سپاهى كه نمى‏دیدید، او را یارى كرد. و كلمه‌ی كسانى را كه كافر بودند، پست گردانید و كلمه‌ی خداست كه بالاتر است، و خدا شكست ناپذیر حكیم است.

    آیه‌ی 40

 

 

فرزانه زنبقی
نشر لک لک


منبع: آشنایی با قرآن کریم برای نوجوانان
جزء دهم قرآن کریم- آیات 41 الى 75 سوره‌ی انفال- آیات 1 الى 93 سوره‌ی توبه

سوره ی توبه آیات ٢٨ الی ٣٣

سوره ی توبه آیات ١٧ الی ٢٧

سوره ی توبه آیات ٧ الی ١٦

مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین