سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
آیا این تنها خطای دید من است یا همه شما همراه من هستید و تغییر این روزها را می بینید ؟ اگرچه که ما امسال زمستان برفی نداشتیم ، اما این روزها جدا بهار با دامن سبز چین دارش از راه رسیده و به طرز عجیبی همه جا دامن گسترده است .
عکس نویسنده
عکس نویسنده
نویسنده : مونا شکری
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

شهر به استقبال بهار می رود ...


آیا این تنها خطای دید من است یا همه شما همراه من هستید و تغییر این روزها را می بینید ؟ اگرچه که ما امسال زمستان برفی نداشتیم ، اما این روزها جدا بهار با دامن سبز چین دارش از راه رسیده و به طرز عجیبی همه جا دامن گسترده است . پس با من در این تجربه همراه شوید و چشمانتان را تا آخرین حد باز کنید و لذت ببرید !

شهر

این روزها به محض اینکه قدم در خیابان می گذارم بوی سال جدید را احساس می کنم . این تغییر از چهره انسانهایی که در اطرافم می گذرند تا گرمای هوا قابل لمس است . در مغازه ها شوری افتاده و خیابانها شلوغ شده اند . حتی مرد جوانی که همیشه در گوشه پیاده روی خوابگاه ما می نشست و با گیتارش آهنگهای تلخ می نواخت ، این روزها او هم دچار تازگی شده و موسیقیش رنگی از زندگی گرفته است.
خیلی از مغازه ها ، سبزهای کوچک و بزرگی در پیشخوانها و ویترین های خود قرار داده اند. حتی مغازه ای را در خیابان دیدم که ویترینش را سفره هفت سین کرده بود .

دست فروشها لوازم مربوط به سفره هفت سین را در گوشه و کنار می فروشند و فریادهاشان بیشتر مرا به یاد نوروز می اندازد. به هر سو چشم می گردانم تا اصلی ترین خاطره شب های عید را ببینم . ماهی های قرمز رقصانی که در تنگهای شیشه ای می چرخند.
حاجی فیروزهای صورت سیاه ، جامعه آتشین ، در خیابان ، پشت چراغهای قرمز دایره و دنبک بدست ، آمدن فصل گرم و نرمی را مژده می دهند و آواز می خوانند.
در کنار شوری که در انسانها افتاده ، طبیعت هم خود را از این جریان عقب نگذاشته . درختهای داخل خیابان ها که در روزهایی که گذشت خشکیده و غمگین به نظر می رسیدند و گویی حوصله حرف زدن با هیچ کسی را نداشتند ، امروز کمی اخم هایشان را باز کرده بودند و نوک شاخه هایشان برگهای تازه و کم رنگی دیده می شد.
امروز که در خیابان قدم می زدم نسیمی ملایمی می وزید و من همراهش طول خیابان را طی می کردم . حس می کردم اولین بار است که بعد از چند ماه خیابان لبخند می زند و آغوشش را برای رهگذران باز کرده است .  خیابانمان را با خیابان دوماه پیش مقایسه می کردم . در یک روز نسبتا سرد که هوا بارانی و نمناک بود و خیابان در خود کشیده شده بود . سنگ فرش ها زمخت تر شده بودند و درختها هیچ نشانی از حیات و زندگی در خودشان نشان نمی دادند . اما امروز هیچ خبری از آن حال و هوا نبود . برگهای جوان حامل زندگی بودند روی سرشاخه ها خود نمایی می کردند و آفتاب ، تن نرم سنگ فرش ها را جلا می داد .

وقتی شوری در طبیعت به پا شده است و هر چیز ساکنی به جریان افتاده ، رسم معرفت نیست که ما انسانها که اشرف مخلوقاتیم و به آن افتخار می کنیم از این کاروان جا بمانیم . در این راه همه ی ما با رسم های کوچک و بزرگ و جذاب و عجیب به نحوی خودی نشان داده ایم ، اما نباید غافل بمانیم که شهر محل زندگیمان هم مانند خانه هامان نیاز به تغییر و زیبا سازی دارد و او هم وظیفه استقبال از این فصل رویایی را بعهده دارد . پس چه با همیاری هم چه به مدد شهرداری ها نباید از این مهم غافل بمانیم

مردانی که کارگران شریف شهرداری بودند ، در بلوار های خاکی کنار خیابان گلدان های کوچک گلهای ناز و پامچال و کوکب می کاشتند . این ها اولین نورسیده های بهار امسال بودند که مهمان خیابان ما شده بودند . وقتی سرم را برگرداندم و مسیری را که طی کردم نگاه کردم ، متوجه شدم شهری که در آن می گذرم لباس خیس خودش را از تن کنده و به قولی لباس مهمانی تنش کرده است . یک جورایی می شود گفت که حسابی به خودش رسیده بود . دیدن فضای شهری که زیبا شده به راستی که می تواند به انسان انرژی دهد ، به همان مقدار که دیدن شهری آشفته و کثیف که هیچ کس به فکرش هم نیست روح آدم را می خورد و خلقش را تنگ می کند .

شهر

گویی در شب عید تنها ما آدمها نیستیم که جشن می گیریم و آغاز را با یک شروع دل انگیز به خاطر می سپاریم ، خیابان هم به استقبال بهار می رود . طبیعت هم میزبانی بهار را می کند . چه می دانیم ، شاید همین موشهای کوچکی که همیشه از دیدنشان حالمان بد می شود . آنها هم آن زیر ، لابه لای سنگ و خاک و درون لانه هایشان شب اول بهار را جشن می گیرند . خلاصه آنچه که مشهود است این است که همه چیز از سکون به جریان افتاده است . از آدمها و جانوران و طبیعت . پس نباید جا ماند.


وقتی شوری در طبیعت به پا شده است  و هر چیز ساکنی به جریان افتاده ، رسم معرفت نیست که ما انسانها که اشرف مخلوقاتیم و به آن افتخار می کنیم از این کاروان  جا بمانیم . در این راه همه ی ما با رسم های کوچک و بزرگ و جذاب و عجیب به نحوی خودی نشان داده ایم ، اما نباید غافل بمانیم که شهر محل زندگیمان هم مانند خانه هامان نیاز به تغییر و زیبا سازی دارد و او هم وظیفه استقبال از این فصل رویایی را بعهده دارد . پس چه با همیاری هم چه به مدد شهرداری ها نباید از این مهم غافل بمانیم.

مونا شکری

بخش محیط شهر تبیان


مطالب مرتبط :

خیابان شناسنامه شهر ما

منظر شهری در یک نگاه

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین