سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
حضرت موسى(ع) چهل روز در كوه طور به عبادت مشغول بود. در این وقت، سامرى كه مردى نیرنگ باز بود و در ساختن بت، مهارت خاصى داشت، با سوءِ استفاده از فرصت، مردم را جمع كرد و گفت: «موسى ما را از سرزمین مصر بیرون آورد و آواره ساخت؛
عکس نویسنده
عکس نویسنده
نویسنده : فرزانه زنبقی
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

 

قرآن کریم

 

سوره اعراف - آیات 148 الی 156-جزء نهم قرآن کریم

گوساله‌ی طلایى


 حضرت موسى(ع) چهل روز در كوه طور به عبادت مشغول بود. در این وقت، سامرى كه مردى نیرنگ‏باز بود و در ساختن بت، مهارت خاصى داشت، با سوءِ استفاده از فرصت، مردم را جمع كرد و گفت: «موسى ما را از سرزمین مصر بیرون آورد و آواره ساخت؛ و حال نمى‏دانیم كجاست و چه مى‏كند. هر چه طلا و جواهر دارید بیاورید تا برایتان خدایى بسازم كه او را پرستش كنید.» سپس گوساله‏اى ساخت كه هنگام باد، صدایى شبیه صداى گاو، از آن به گوش مى‏رسید، و بنى‏اسرائیل را به پرستش آن دعوت كرد. بیش‏تر قوم بنى‏اسرائیل از او پیروى كردند و در مدت بسیار كوتاهى به بت‏پرستی روى آوردند و غوغاى عجیبى اطراف گوساله به راه انداختند. هر چه هارون با آنان صحبت كرد و تلاش كرد آنان را از این كار بازدارد، موفق نشد و به جز عده‌ی كمى، بقیه به گوساله‏پرستى مشغول شدند. ماجرا را در قرآن چنین مى‏خوانیم:


 و قوم موسى بعد از او، از زیورهاى خود، پیكر گوساله‏اى ساختند كه صداى گاو داشت. آیا ندیدند كه او با آنان سخن نمى‏گوید؟ و به راهى هدایتشان نمى‏كند؟ آن را گرفتند و ستمكار بودند. و چون پشیمان شدند و دیدند كه واقعاً گمراه شده‏اند، گفتند: اگر پروردگارمان به ما رحم نكند و ما را نبخشد حتماً از زیانكاران خواهیم بود.


    آیات 148 و 149

 چه جانشینان بدى


 خداوند مهربان به حضرت موسى(ع) فرمود به سوى قومش بازگردد وبه او خبر داد كه قومش، در مدتى كه او نبوده، بت‏پرست  شده اند، و او در حالى كه از كار آنان غمگین و عصبانى بود، بازگشت و ابتدا سراغ برادرش رفت. ماجرا در قرآن چنین آمده است:


 و هنگامى كه موسى خشمگین و اندوهگین به سوى قومش بازگشت، گفت: پس از من، چه جانشینان بدى برایم بودید! آیا در مورد فرمان پروردگارتان عجله كردید؟ و لوح‏ها را انداخت؛ و سر برادرش را گرفت، او را به سوى خود كشید. گفت: پسر مادرم! این قوم مرا ناتوان كردند و نزدیك بود مرا بكشند. پس كارى نكن كه دشمنان، مرا سرزنش كنند و مرا با گروه ستمكاران قرار نده.
 گفت: پروردگارا! مرا و برادرم را ببخش و ما را در رحمت خود داخل كن و تو مهربان‏ترین مهربانانى.


    آیات 150 و 151

 خشم موسى آرام گرفت


 بنى‏اسرائیل از كار خود پشیمان شدند و توبه كردند و از خدا تقاضا كردند كه آنان را ببخشد. خداوند بخشنده مى‏فرماید:


 به راستى كسانى كه گوساله‏پرستى كردند، به زودى به خشم پروردگارشان و خوارى در زندگى دنیا گرفتار مى‏شوند و این‏گونه دروغ‏سازان را كیفر مى‏دهیم. و كسانى كه كارهاى بد انجام دادند، آن‏گاه توبه كردند و ایمان آوردند، به راستى پروردگارت پس از آن، آمرزنده‌ی مهربان است. و هنگامى كه خشم موسى آرام گرفت، لوح‏ها را برداشت، و در نوشته‏هایش براى كسانى كه از پروردگارشان مى‏ترسند، هدایت و رحمت بود.


    آیات 152 الى 154

 تا او را نبینیم ایمان نمى‏آوریم


 قوم بنى‏اسرائیل با وجود این كه معجزات زیادى از حضرت موسى(ع) دیده بودند، اما براى ایمان آوردن به خداى بزرگ، بهانه‏جویى مى‏كردند. آنان به حضرت موسى(ع) گفتند: «براى آن كه به خدایت ایمان بیاوریم، باید حتماً او را با چشم خود ببینیم وگرنه هرگز ایمان نخواهیم آورد.» حضرت موسى(ع) هفتاد نفر از آنان را انتخاب كرد و همراه آنان به كوه طور رفت. در این هنگام خداوند یگانه، یكى از مخلوقات خود را به آنان نشان داد كه بدانند تحمل و طاقت دیدن مخلوقات پروردگار را هم ندارند، چه رسد به آن كه بخواهند وجود خالق را ببینند. صاعقه‏اى آمد و بر كوه اصابت كرد. برق خیره‏كننده و صداى وحشتناك و زلزله‏اى برخاست كه همگى بیجان روى زمین افتادند و هلاك شدند. حضرت موسى(ع) از خداوند بخشنده تقاضا كرد كه زندگى را به آنان بازگرداند و تقاضایش پذیرفته شد و آنان بار دیگر زنده شدند تا از سپاسگزاران باشند. ماجرا را در قرآن چنین مى‏خوانیم:


 و موسى از قومش هفتاد مرد براى وعده‏گاه ما انتخاب كرد. پس هنگامى كه زلزله آنان را گرفت، گفت: پروردگارا! اگر مى‏خواستى، آنان را و مرا پیش از این هلاك مى‏كردى. آیا ما را به سزاى آن‏چه كم‏خردان ما انجام داده‏اند، هلاك مى‏كنى؟ این چیزى جز آزمایش تو نیست. هر كه را بخواهى به وسیله‌ی آن گمراه مى‏كنى و هر كه را بخواهى، هدایت مى‏كنى. تو سرپرست مایى، پس ما را ببخش و به ما رحم كن و تو بهترین بخشندگانى. و براى ما، در این دنیا و در آخرت نیكى مقرر فرما. به راستى كه ما به سوى تو بازگشته‏ایم. گفت:
 عذابم را به هر كس بخواهم مى‏رسانم و رحمتم همه چیز را فرا گرفته است. پس به زودى آن را براى كسانى كه پرهیزكارند و زكات مى‏دهند و كسانى كه به آیات ما ایمان مى‏آورند، مقرر مى‏كنم.


    آیات 155 و 156

 

 

فرزانه زنبقی

نشر لک لک


آشنایی با قرآن کریم برای نوجوانان
سوره ی اعراف- آیات 88 الی 206-جزء نهم قرآن کریم

مطالب مرتبط:

سوره ی اعراف- آیات 138 الی 147

سوره ی اعراف- آیات 128 الی 137

سوره ی اعراف- آیات 113 الی 127


 

مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین