سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
خداوند مهربان، زیاده‏روى را در هیچ كارى نمى‏پسندد، حتى در دعا كردن. بنابراین، مى‏فرماید كه او را آرام و بى‏صدا بخوانیم، زیرا او نزدیك است و از راز دل‏هاى مردم خبر دارد.
عکس نویسنده
عکس نویسنده
نویسنده : فرزانه زنبقی
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
آشنایی با قرآن کریم برای نوجوانان

سوره ی اعراف

رحمت خدا نزدیك است

خداوند مهربان، زیاده‏روى را در هیچ كارى نمى‏پسندد، حتى در دعا كردن. بنابراین، مى‏فرماید كه او را آرام و بى‏صدا بخوانیم، زیرا او نزدیك است و از راز دل‏هاى مردم خبر دارد.

در قرآن چنین آمده است:

 

پروردگارتان را به زارى و پنهانى بخوانید به راستى كه او از حد گذرندگان را دوست ندارد و در زمین پس از اصلاح آن، فساد نكنید و با بیم و امید او را بخوانید. به راستى كه رحمت خدا به نیكوكاران نزدیك است.

 

آیات 55 و 56

 

وجود حاصلخیز

پیامبرانِ بسیارى از سوى پروردگار براى هدایت بشر مبعوث شدند. عده‏اى از مردم از وجود پیامبران بهره‌ی فراوان بردند و به مقام‏هاى عالى انسانى رسیدند. برخى دیگر، ایمان آوردند اما بهره‌ی كمترى بردند، و بعضى نیز هدایت نشدند و در كفر و بى‏ایمانى باقى ماندند و گمراه شدند. پیامبران، همانند باران رحمت الهى هستند. باران همه جا مى‏بارد، اما زمینى سبز و پربار مى‏شود، زمینى حاصل اندك مى‏دهد و شوره‏زار نیز خشك و بى‏حاصل مى‏ماند. خداوند مهربان مى‏فرماید:

 

و اوست كه پیشاپیش رحمت خود، بادها را مژده دهنده مى‏فرستد تا آن‏گاه كه ابرهاى سنگین را بردارند. آن را به سوى زمینى مرده مى‏رانیم و از آن باران فرو مى‏فرستیم و با آن هر گونه میوه‏اى مى‏رویانیم. این گونه، مردگان را بیرون مى‏آوریم؛ شاید پند بگیرید و سرزمین پاك، گیاهش به فرمان پروردگارش مى‏روید و آن كه ناپاك است، جز اندكى ناچیز نمى‏روید. این گونه، آیات را براى سپاسگزاران، گوناگون بیان مى‏كنیم.

 

آیات 57 و 58

 

كشتى نوح

حضرت نوح(ع) در زمانى به پیامبرى مبعوث شد كه مردم، بت‏پرست بودند و به بت‏هاى گوناگون به نام‏هاى «ود»، «سواع»، «یغوث»، «یعوق» و «نسر» اعتقاد داشتند. این پیامبر بزرگ، مردم را به پرستش خداى یگانه دعوت كرد، اما تعداد كمى به او ایمان آوردند. بعضى از اشراف قومش به او مى‏گفتند: «تو هم بشرى مثل ما هستى و پیروانت مردمى فقیر و ساده‏لوح هستند. اگر تو پیامبرى، باید مقام بالایی داشته باشى، پس مردم فرومایه را از خود دور كن تا شاید ما به تو ایمان بیاوریم؛ اما به نظر ما تو دروغ مى‏گویى و هیچ برترى بر مردم دیگر ندارى.» حضرت نوح(ع) به آنان مى‏گفت:« من دروغگو و گمراه نیستم. پیامبر خدا هستم. از خشم خدا بترسید كه اگر عذابش بر شما فرود آید، راه فرارى نخواهید داشت و همه نابود مى‏شوید.» كافران مى‏گفتند: «این همه با ما جدل نكن؛ اگر راست مى‏گویى، عذابى را كه وعده مى‏دهى بیاور تا ببینیم.»

دعوت و نصیحت پیامبر و سركشى و بى‏ایمانى كافران ادامه داشت. سرانجام خداوند مهربان به حضرت نوح(ع) وحى فرمود كه دیگر كسى ایمان نخواهد آورد. از كردار كافران غمگین نباش و براى ستمكاران شفاعت نكن كه همگى غرق خواهند شد. سپس خداوند یگانه به نوح(ع) فرمان داد تا كشتى بزرگى بسازد. حضرت نوح(ع) طبق فرمان خدا با كمك یارانش به ساختن كشتى مشغول شد. كافران آنان را مسخره مى‏كردند و مى‏گفتند: «اینان دیوانه هستند. كشتى به این بزرگى را دور از آب و در خشكى مى‏سازند. معلوم نیست چگونه مى‏خواهند آن را به آب بیندازند. شاید مى‏خواهند براى كشتى‏شان دریایى هم بسازند!»

پیامبر خدا همچنان به كار خود مشغول بود و مى‏فرمود: «ما را مسخره كنید؛ به زودى ما نیز شما را مسخره خواهیم كرد.» سرانجام روز عذاب رسید. حضرت نوح(ع) به فرمان خدا از هر نوع حیوان، جفتى داخل كشتى قرار داد و تمام مومنان و خانواده‏اش را داخل كشتى برد، به جز همسرش و پسرش كه ایمان نیاورده بودند.

ناگهان آب فراوانى از زمین جوشید و آسمان به شدت بارید. كشتى روى آب شناور شد. تمام كافران غرق شدند. حضرت نوح(ع) فرزندش را دید كه به سوى كوه مى‏رود. باز هم او را دعوت كرد، اما او باز هم سركشى كرد و گفت به بالاى كوه مى‏رود تا از آب در امان باشد و در این حال آب از سرش گذشت و غرق شد.

خداوند مهربان در قرآن مى‏فرماید:

 

به راستى نوح را به سوى قومش فرستادیم. پس گفت: اى قوم من، خدا را بپرستید كه براى شما خدایى جز او نیست، به راستى من از عذاب روزى بزرگ بر شما مى‏ترسم. بزرگان قومش گفتند: واقعاً ما تو را در گمراهى آشكارى مى‏بینیم. گفت: اى قوم من! در من هیچ گونه گمراهى نیست، ولیكن من فرستاده‏اى از سوى پروردگار جهانیان هستم. پیام‏هاى پروردگارم را به شما مى‏رسانم و شما را نصیحت مى‏كنم و از خدا چیزهایى مى‏دانم كه شما نمى‏دانید. آیا تعجب مى‏كنید كه بر مردى از خودتان، از سوى پروردگارتان براى شما ذكرى آمده باشد تا شما را بیم دهد؛ و براى این كه پرهیزكار شوید و شاید مورد رحمت قرار بگیرید؟ پس او را تكذیب كردند. ما او و كسانى را كه با او در كشتى بودند، نجات دادیم و كسانى را كه آیات ما را دروغ خواندند، غرق كردیم. به راستى آنان قومى كوردل بودند.

 

آیات 59 الى 64

 

گرفتاران در توفان

قوم عاد در سرزمین یمن زندگى مى‏كرد و به دامدارى و كشاورزى مشغول بود. مردم این قوم، قوى و ثروتمند، اما فاسد و بت‏پرست بودند.

خداوند مهربان از میان آنان، حضرت هود(ع) را به پیامبرى برگزید و او با دلسوزى و تلاش فراوان، مردم را به خداپرستى و رفتار شایسته دعوت كرد. اما بزرگان كافر قومش او را نادان و دروغگو خواندند و ایمان نیاوردند. حضرت هود(ع) نا امید نشد و همچنان مردم را به یگانه‏پرستى دعوت مى‏كرد و به آنان سرگذشت قوم نوح(ع) را یادآورى مى‏كرد و مى‏گفت: «خداوند شما را جانشینان قوم نوح قرار داد و به شما قدرت بدنى و نیروى جسمانى بخشید. بترسید از این كه شما نیز مانند قوم نوح(ع) دچار عذاب الهى شوید.»

كافران با لجاجت فراوان گفتند: «ما خدایان بسیارى داریم. چگونه توقع دارى كه از همه‌ی آنان دست برداریم و فقط یك خدا را بپرستیم؟ ما مردم نیرومندى هستیم و از عذاب خدایت نمى‏ترسیم. اگر راست مى‏گویى بگو خدایت ما را مجازات كند.» و آن‏قدر به كفر و سركشى خود ادامه دادند تا سرانجام روز عذاب فرا رسید. توفانى شدید خانه‏هاى مجلل آنان را درهم كوبید و تمام كافران، بى‏جان روى زمین افتادند. خداوند مهربان در قرآن مى‏فرماید:

 

و به سوى عاد، برادشان هود، گفت: اى قوم من! خدا را بپرستید كه براى شما جز او خدایى نیست پس آیا پرهیزكارى نمى‏كنید؟ بزرگانى از قومش كه كافر بودند گفتند: ما تو را در بى‏خردى مى‏بینیم و به راستى گمان مى‏كنیم تو از دروغگویانى. گفت: اى قوم من! در من هیچ گونه بى‏خردى نیست، بلكه من فرستاده‏اى از سوى پروردگار جهانیان هستم كه پیام‏هاى پروردگارم را به شما مى‏رسانم و من براى شما خیرخواهى امین هستم. آیا تعجب مى‏كنید كه بر مردى از خودتان از سوى پروردگارتان ذكرى آمده باشد تا شما را بیم دهد، به یاد آورید هنگامى را كه بعد از قوم نوح، شما را جانشین قرار داد و در خلقت بر قدرت شما افزود. پس نعمت‏هاى خدا را به یاد آورید. شاید رستگار شوید. گفتند: آیا به سوى ما آمده‏اى كه تنها یك خدا را بپرستیم و آن‏چه را كه پدرانمان مى‏پرستیدند، رها كنیم؟ پس اگر راست مى‏گویى آن‏چه را به ما وعده مى‏دهى بیاور. گفت به یقین عذاب و خشم از پروردگارتان بر شما مقرر شد. آیا در مورد نام‏هایى كه خودتان و پدرانتان نام‏گذارى كرده‏اید و خدا براى آنان هیچ دلیلى نازل نكرده با من مجادله مى‏كنید؟ پس منتظر باشید! من هم با شما از منتظرانم. پس او و كسانى را كه همراه او بودند، به رحمت خویش نجات دادیم و نسل كسانى را كه آیات ما را دروغ خواندند و مومن نبودند، قطع كردیم.

 

آیات 65 الى 72

 

 

 

فرزانه زنبقی
نشر لک لک


آشنایی با قرآن کریم برای نوجوانان- سوره ی اعراف

مطالب مرتبط:

سوره ی اعراف - آیات ٤٦ الی ٥٤

سوره ی اعراف -آیات ٣٨ الی ٤٥

سوره ی اعراف - آیات ٣٢ الی ٣٧

مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین