سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
در طرح پردازش RNA یوکاریوتی 1 ذکر شد که آدنیله شدن سر 3 پریم mRNA و گوانین دار شدن سر 5 پریم از مهمتر ین وقایع در رونوشت اولیه است....
عکس نویسنده
عکس نویسنده
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

پردازش RNA یوکاریوتی ٢

اهداف:

         آشنایی با توالی های رونویسی شونده در RNA

         آشنایی با نیمه عمر RNA

        آشنایی با نحوه حذف اینترون ها

 

شرح درس:

در طرح " پردازش RNA یوکاریوتی 1"  ذکر شد که آدنیله شدن سر mRNA 3'  و گوانین دار شدن سر 5´  از مهم ترین وقایع در رونوشت اولیه است. اما پردازش های دیگری نیز روی mRNA انجام می شود. زیرا در این مولکول قطعاتی وجود دارند که فاقد اطلاعات ژنتیکی بوده و باید حذف شوند. به این قسمت ها اینترون گفته می شود که توسط آنزیم های مشخصی حذف می شوند. اما سوالی که پیش می آید این است که سلول چگونه قسمت هایی که باید از رونوشت اولیه حذف شوند را شناسایی می کند و آنزیم ها آن ها را حذف می کنند؟

 

اینترون ها فاقد اطلاعات ژنتیک اند و شباهت کمی بین توالی اینترون های مختلف وجود دارد اما توالی های کوچکی در دو انتها و یا نزدیک انتهای اینترون ها در تمام اینترون ها یکسان و بسیار مشابه است که در عمل حذف اینترون ها نقش دارند.

 

 آنزیم هایی خاصی به نام آنزیم های پیرایش گر که ذراتی بسیار کوچک ریبونوکلئوپروتئینی هسته ای یا snRNPs  هستند که اینترون ها را شناسایی و آن ها را حذف می کنند. این شناخت توسط RNA  موجود در snRNP  انجام می پذیرد که توالی های انتهایی اینترون ها را شناسایی و با آن ها جفت می شود. در هر اینترون یک گروه از snRNP ها روی RNA جمع می شوند، اینترون ها را برش داده و زنجیره ی RNA را مجدداً به یکدیگر متصل می کنند. اینترون های برش خورده نیز به شکل یک کمند آزاد می شوند.

 

پردازش rna یوکاریوتی 2

 

فیلم:

 

 

 ریبونوکلئوپروتئینی هسته ای یا snRNPs  شامل یک سری از اجزا هستند که با هم ایجاد یک کمپلکس جهت برش قطعاتی از RNA  را می کنند. برخی از آن ها کار شناسایی ، برخی کار ایجاد لوپ و برخی کار برش را انجام می دهند.

 

اما حالا که متوجه شدیم اینترون ها باید حذف شوند زیرا فاقد اطلاعات ژنتیکی هستند، چه نیازی به خلق اینترون ها در بین اگزون ها بوده است؟ وجود این اینترون ها انرژی سلول را می گیرد تا رونویسی شوند و سپس توسط snRNPs  بریده و حذف شوند. تمام این مراحل نیاز به صرف انرژی دارد و به نظر می رسد بیهوده باشد. اما باید بدانید که وجود اینترون های متعدد در DNA نوتركیبی بین اگزون های ژن های مختلف را امکان پذیر تر می کند. این بدان معنی است که ژن های جدید می توانسته اند با ترکیب قسمت هایی از ژن هایی که قبلاً وجود داشته اند سریع تر ظاهر شوند.

 

 در واقع بسیاری از پروتئین های موجود در سلول های امروزه مجموعه ای از تکه های پروتئینی بوده اند. پیرایش در یوکاریوت ها بسیار مفید است زیرا رونوشت های اولیه ی بسیاری از ژن ها می تواند به روش های متعددی پیرایش شوند و در نتیجه RNA های پیامبر جدید تشکیل شود که بستگی به نوع سلولی که ژن در آن است بیان می شود دارد. نتیجه این امر ایجاد پروتئین های مختلفی از یک ژن تولید می شود و سبب می گردد تا ژنوم یوکاریوت ها به پتانسیل بالایی افزایش یابد.

 

عمر یک RNA پیامبر تا چه مدتی است؟

 میزان پروتئینی که در یک سلول وجود دارد تحت تاثیر مدت زمانی است که مولکول RNA پیامبر آن پروتئین در سلول وجود دارد. اما سرنوشت نهایی تمام RNA های  پیامبر تجزیه به نوکلئوتید هاست. اما اینکه هر RNA  پیامبر چه طول عمری دارد به توالی نوکلئوتیدی آن و نوع سلول که در آن تولید شده است دارد. طول عمر mRNA ها در باکتری حدود سه دقیقه است اما در یوکاریوت ها این زمان طولانی تر (تا چندساعت) است. به طور کلی پروتئین های که به میزان زیاد ساخته می شوند دارای mRNA های با طول عمر بالا هستند مانند  بتا-گلوبین.

 


مرکز یادگیری سایت تبیان - تهیه: فاضل صحرانشین سامانی

تنظیم: مهسا شاه حسینی

 

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین