وب سایت موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان
وب سایت موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان
سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
دوباره بساط طرب شد مهیّا دوباره رسیده شب شور و غوغا شب می فروشی، شب باده نوشی شب لب نهادن به لب های صهبا
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

مکن دل دل ای دل بزن دل به دریا

امام زمان

دوباره بساط طرب شد مهیّا                                       دوباره رسیده شب شور و غوغا

شب می فروشی، شب باده نوشی                        شب لب نهادن به لب های صهبا

شب هو کشیدن گریبان دریدن                                       شب پر کشیدن پریدن به بالا

چه شب ها که زهرا دعا کرده تا ما                          همه شیعه گردیم و بی تابِ مولا

غلامیّ این خانواده دلیل و                                                 مراد خدا بوده از خلقت ما

مسیرت مشخص امیرت مشخص                        مکن دل دل ای دل بزن دل به دریا

که دنیا به خسران عقبی نیرزد

به دوری ز اولاد زهرا نیرزد

  و این زندگانی فانی، جوانی

خوشی های امروزِ این جا

به افسوس بسیار فردا نیرزد

اگر عاشقانه هوادار یاری                                                و گر مخلصانه گرفتار یاری

اگر آبرو می گذاری به پایش                                                   یقیناً یقیناً خریدار یاری

بگو چند جمعه گذشتی ز خوابت؟                               چه اندازه در ندبه ها زار یاری؟

به شانه کشیدی غم سینه اش را؟                             و یا چون بقیه تو سربار یاری؟

اگر یک نفر را به او وصل کردی                                  برای سپاهش تو سردارِ یاری

به گریه شبی را سحر کردی یا نه؟                           چه مقدار بی تاب و بیمار یاری؟

اگر اشک داری به شکرانه اش، ها!                               که مست نگاه گهربار یاری

دل آشفته بودن دلیل کمی نیست                                   اگر بیقراری بدان یارِ یاری

و پایان این بی قراری بهشت است                   بهشتی که سرخوش ز دیدارِ یاری

نسیم کرامت وزیدن گرفته  

و باران رحمت چکیدن گرفته

          مبادا بدوزی نگاه دلت را به مردم        

  که بازار یوسف فروشی

          در این دوره ی بد شدیدا گرفته      

خدایا به روی درخشان مهدی                                     به زلف سیاه و پریشان مهدی

به قلب رئوفش که دریای داغ است                       به چشمان از غصه گریان مهدی

به لب های گرم علی یا علیش                             به ذکر حسین و حسن جان مهدی

به دست کریم و نگاه رحیمش                                        به چشمِ امیدِ فقیران مهدی

به حال نیاز و قنوت نمازش                                     به سبحانَ سبحانَ سبحانَ مهدی

به برق نگاه و به خال سیاهش                                        به عطر ملیحِ گریبان مهدی

به حج جمیلش به جاه جلیلش                                        به صوت حجازی قرآن مهدی

به صبح عراق و شبانگاه شامش                              به آهنگ سمت خراسان مهدی

به جان داده های مسیر عبورش                                 به شهدِ شهود شهیدان مهدی

مرا دائم الاشتیاقش بگردان

         مرا سینه چاکِ فراقش بگردان        

     تفضل بفرما بر این بنده ی بی سر و پا 

       مرا هم دم و هم ره و هم رکابِ

     سفرهای سوی خراسان و شام و عراقش بگردان

ندیدم شهی در دل آرایی تو                                           به قربان اخلاق مولایی تو

تو خورشیدی و ذره پرور ترینی                                      فدای سجایای زهرایی تو

نداری خماری به مشتاقی من                                     ندیدم نگاهی به صهبایی تو

نداری خرابی به بی تابی من                                       ندیدم سبویی به مینایی تو

نداری به کویت ز من بی نواتر                                      ندیدم کریمی به طاهایی تو

نداری گدایی به رسوایی من                                           ندیدم نگاری به زیبایی تو

نداری مریضی به بدحالی من                                   ندیدم دمی چون مسیحایی تو

نداری غلامی به تنهایی من                                            ندیدم غریبی به تنهایی تو

نداری اسیری به شیدایی من                                        ندیدم کسی را به آقایی تو

امام زمان

امیدِ غریبانِ تنها کجایی؟

چراغِ سرِ قبرِ زهرا کجایی؟

تجلی طاها!

گل اشک مولا!

دل آشفته ی داغ آن کوچه ی غم

گرفتار گودال خونین!

دل افگار غم های زینب!

سیه پوش قاسم!

عزادار اکبر گل باغ لیلا!

پریشانِ دستِ علم گیر سقا!

نفس های سجاد!

نواهای باقر!

دعاهای صادق!

کس بی کسی های شب های کاظم!

حبیب رضا و انیس غریب جواد الائمه!

تمنای هادی!

عزیزِ دل عسگری!

پس نگارا بفرما کجایی؟

کجایی؟

دلم جز هوایت هوایی ندارد                                                لبم غیر نامت نوایی ندارد

وضو و اذان و نماز و قنوتم                                                    بدون ولایت صفایی ندارد

دلی که نشد خانه ی یاسِ نرگس                            خراب است و ویران، بهایی ندارد

مرا در کمندت بیفکن که دیگر                                            گرفتار عشقت رهایی ندارد

خوشا آن که غیر از ظهورت نگارا                                       شب قدر دیگر دعایی ندارد

یداللهی و حق به جز دست مشکل                           گشای تو مشکل گشایی ندارد

غلام توام از ازل تا قیامت                                                  که این بندگی انتهایی ندارد

بیا تا جوانم بده رخ نشانم                                               که این زندگانی وفایی ندارد

نگارا نگاهی که جز نوش لعلت                                         دل زخم خورده دوایی ندارد

بیا تا نمردم به فکر دوا باش

به فکرِ علاجِ دلِ بی نوا باش

کریما رحیما رئوفا عطوفا!

نگارا بهارا بیا جان مولا!

بیا جان زهرا!

بیا جان زینب!

بیا جان سقا!

سحر خیز مکه!

سحر خیز کوفه!

سحر خیز مشهد!

سحر خیز کرب و بلا و مدینه!

سحر یاد ما باش!

سحر یاد ما باش!

سحر یاد ما باش!

مجتبی روشن روان

 

 

  • سحر خیز مکه سحر یاد ما باش ...
  • بخش مهدویت تبیان


    مجتبی روشن روان

     

     

    مشاوره
    مشاوره
    اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
    تلفن : 81200000
    پست الکترونیک : public@tebyan.com
    آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

    ارتباط با ما

    روابط عمومی

    درباره ما

    نقشه سایت

    تعدادبازدیدکنندگان
    افراد آنلاین