سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
تنها چند ساعت پس از رونمایی از فیلم «رستاخیز» در کاخ جشنواره و در شرایطی که این فیلم بازتاب های وسیعی در میان منتقدان و اهالی رسانه داشت، به گپ و گفت با پوریا پورسرخ نشستیم
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

روایت پورسرخ از فیلم رستاخیز


تنها چند ساعت پس از رونمایی از فیلم «رستاخیز» در کاخ جشنواره و در شرایطی که این فیلم بازتاب های وسیعی در میان منتقدان و اهالی رسانه داشت، به گپ و گفت با پوریا پورسرخ نشستیم.

روایت پورسرخ از فیلم رستاخیز

بازیگری که اگرچه بیشتر به عنوان بازیگری فیلمهای شهری شناخته می شود اما حضوری متفاوت در فیلم تازه احمدرضا درویش داشته است. پورسرخ می گوید فیلم «رستاخیز» می تواند نقطه عطفی در کارنامه حرفه ای اش باشد.

 

 جناب پورسرخ شما پیش از این تجربه ایفای نقش در فیلم تاریخی «ناسپاس» را در کارنامه داشته اید، با توجه به اینکه «رستاخیز» هم از نظر پروسه پیش تولید و عوامل و هم از منظر بیگ پروداشن بودن تولید، فاصله بعیدی با تجربه قبلی شما دارد، کمی درباره کیفیت ورودتان به این فیلم توضیح دهید.

حقیقتش را بخواهید روزی که آقای درویش از دفترشان برای این فیلم با من تماس گرفتند، بدون تعارف بسیار هیجان زده شدم چراکه آقای درویش جزو کارگردانانی بود و هست که به خاطر فیلم های بسیاری در کارنامه شان علاقه ویژه ای به آنها دارم. بعد از تماس اول و اولین جلسه گفتگوی حضوری این علاقمندی که پیشتر به دلیل آثارشان بود، با توجه به شخصیتشان تشدید شد. همان موقع بود که پیش خودم فکر کردم که باید از این موقعیت استفاده کنم. عقیده دارم شانس و موقعیت ویژه برای همه انسان ها به وجود می آید و تفاوت انسان های موفق آن است که توانایی شناخت و استفاده از چنین موقعیت هایی  را دارند. پیشنهاد بازی در «رستاخیز» برای من حکم چنین موقعیتی را داشت. بعد از قبول این پیشنهاد هم سعی کردم فیلم های زیادی در جشنواره نداشته باشم و غیر از «عاشق ها ایستاده میمیرند» در همین جشنواره امسال هم فیلمی نداشتم.

 

پس از پیشنهاد اولیه تا زمان کلید خوردن فیلم چه پروسه ای را پشت سر گذاشتید؟

ما تایم پیش تولید مفصلی داشتیم. دورخوانی های طولانی و تمرین و آشنایی با بازیگران دیگر آنقدر مفصل بود که شاید بتوانم بگویم این اولین فیلم من بود وقتی کار کلید خورد و قرار شد مقابل دوربین بروم کاملاً می دانستم قرار است چه کار کنم. از روز اول آماده بودم. من یک نقطه ضعف یا ویژگی دارم که وقتی کارگردان کاری ضعیف بوده خودم هم نتوانستم گلیم خودم را از آب بیرون بکشم. برعکس در تجربه کار با فیلمسازانی مانند پرویز شهبازی و محمدحسین لطیفی، به نتایج بهتری رسیده ام. حتی در کار با عزیز الله حمیدنژاد اگرچه فیلم را برخی دوست نداشتند اما آنچه من بازی کردم دقیقاً چیزی بود که از من خواسته شده بود و طبق نظر آقای حمیدنژاد بازی کردم. با همین پس زمینه همکاری با کارگردانان حرفه بود که احساس کردم کار با آقای درویش را هم نباید از دست بدهم.

 

اتفاقا از آنجا فیلم «ناسپاس» را نمی توان فیلمی موفق در کارنامه شما دانست جالب بود بدانم که آیا به اعتبار نام احمدرضا درویش بود که باردیگر خواستید حضور در فیلمی تاریخی را تجربه کنید؟

دقیقا همینطور بوده است. اصلاً این دو فیلم شاید فقط در ژانر شباهت داشته باشند در غیر این صورت هیچ شباهت دیگری ندارند. به نظر من همانقدر که پول بدهی آش می خوری، این پول دادن هم صرفاً بودجه نیست، وقتی که برای نقش گذاشته می شود، فشاری که کارگردان برای کیفیت کار تحمل می کند و اساسا انتظاری که از نتیجه کار دارد همه روی کیفیت نهایی تأثیرگذار است. به عنوان مثال درباره همین فیلم رستاخیز من چالشی که داشتم بحث صدا و گفتار بود که کاملاً رئال و سر صحنه ضبط شده و حاصل هدایت ها و تلاشهای آقای درویش است. این فیلم خوب و یا بد همه چیزش حاصل کار احمدرضا درویش است و به خاطر همین از همان ابتدا خیلی انگیزه برای حضور در آن داشتم. برخی فیلم ها هست که از همان ابتدا میدانی که قرار نیست به جایی برسد و صرفاً به دلیل شرایط مالی حضور در آن ها را قبول می کنی. این طور فیلم ها کم پیش می آید اما بالاخره هست. برخی دیگر از فیلم ها هست که می روی برای کار خوب اما در همان چند جلسه اول فیلمبرداری می فهمی که قرار نیست نتیجه نهای چیز قابل توجهی باشد. خود من اگر امکانش بود خیلی از فیلم هایی که در کارنامه ام دارم را در همان پروسه تولید انصراف می دادم. این شاید حاصل کم تجربگی من بود که در حین تولید متوجه این مسئله می شدم اما اینگونه بود. درباره فیلم رستاخیز اما در تمام مراحل به حاصل کار ایمان داشتم.

حقیقتش را بخواهید روزی که آقای درویش از دفترشان برای این فیلم با من تماس گرفتند، بدون تعارف بسیار هیجان زده شدم چراکه آقای درویش جزو کارگردانانی بود و هست که به خاطر فیلم های بسیاری در کارنامه شان علاقه ویژه ای به آنها دارم.

با توجه به توضیحاتی که درباره پروسه تولید فیلم و انتظاراتت از آن داشتید، امروز که فیلم را در جشنواره دیده اید تا چه اندازه انتظاراتتان برآورده شده است؟

قطعاً خوشحالم. هم بازتابی که از سوی اهالی رسانه گرفتم امیدوار کننده بود و هم بازتابهای مردمی. پیش از این تصوری تا حدودی کودکانه داشتم که احساس می کردم من هر کاری انجام دهم عده ای آن را نفی می کنند اما الان تا حد زیادی این تصور از بین رفته است و می دانم خودم باید قوی تر عمل می کردم. امیدوارم رستاخیز نقطه شروعی برای این تغییر مسیر باشد.

 

فکر می کنید همکاری با درویش تا چه اندازه در این تغییر مسیر می تواند موثر باشد؟

اساسا هدف هر بازیگر این است که فیلم خوب بازی کند. اما برای تغییر مسیر این حکم 50 درصد من را دارد که الان دیگر حل است اما نباید فراموش کرد که 50 درصد دیگر مربوط به شرایط است. یکی از افتخارات بنده این است که با هر تهیه کننده ای کار کرده ام فارغ از هر تفکر و قشری که بوده، نزدیک به 90 درصدشان برای کار بعدی هم با من تماس گرفته اندو این افتخار من است. این نشان می دهد که شاید برخی گفته ها درباره من درست نیست و من بازیگری نیستم که در کار خاطره بد از خودم به جای بگذارم. امیدوارم این اتفاق برای ادامه مسیر من پس از رستاخیز هم رخ دهد. این فیلمی بود که به صورت ویژه درگیرش بودم و انرژی زیادی برای آن گذاشتم. صحنه هایی که ما برای نخلستان ضبط کردیم در گرمایی بود که خرما روی درخت می پخت و خرماپزان بود. البته این سختی ها الزاما نمیتواند دلیل خوب بودن فیلم باشد چراکه معتقدم دلایل دیگری برای تحسین «رستاخیز» وجود دارد که محدود به این دشواری ها نمی شود.

 

البته دشواری ها هم مزید بر علت است و نمی توان آن را نادیده گرفت.

بله. سختی ها بسیار زیاد بود. به تعبیری فیلم رستاخیز حکم کارگری من در سینما را داشت و تا کنون برای فیلمی تا این اندازه سختی تحمل نکرده بودم، سختی هایی که امروز به آن علاقمندم و افتخار می کنم و واقعاً سپاسگذارم که آقای درویش  برای این نقش به من اعتماد کردند.

 

شما در کنار این فیلم، «عاشق ها ایستاده می میرند» را هم در جشنواره امسال داشتید. چطور شد که نقشی کردزبان را انتخاب کردید؟

آن فیلم را به طور کامل با کردزبان ها کار کردیم و شوان عطوف بازیگر اصلی فیلم یکی از بازیگران مطرح کرد زبان بود که در تمام مدت راهنمایی ام می کرد. کارگردان کار یعنی شهرام مسلخی هم در این زمینه کمک زیادی به من کرد. به همین دلیل بود که به رغم اصراری که داشتم تا فیلمی در کنار رستاخیز در جشنواره داشته باشم تا کارم با آن قیاس نشود، پیشنهاد این فیلم وسوسه ام کرد و نتوانستم آن را رد کنم. مضاف بر اینکه فیلم یک فیلم کم هزینه اما متفاوت بود و علاقه داشتم که این تجربه را در کارنامه داشته باشم.

 

حاصل نهایی را روی پرده دیده اید؟

بله. در چند اکران مردمی فیلم را دیده ام و اکثراً از سوی مخاطبان کردزبان نسبت به آن واکنش مثبت نشان دادند. در مجموع در جشنواره امسال پس از مدتها روزهای خوبی را از نظر حرفه ای دارم سپری می کنم و امیدوارم بتوانم انرژی این روزها را برای آینده جمع کنم و در ادامه مسیرم از آن بهره بگیرم.

بخش سینما و تلویزیون تبیان


منبع: نشریه روزانه جشنواره سی و دوم فیلم فجر

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین