سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
اگر اشتباه نکنم از سال 75 بود که مسئولان برگزاری جشنواره فیلم فجر تصمیم گرفتند جدا از ارزیابی و قضاوت هیات داوران، برای نظر و نگاه تماشاگران نیز ارزشی رسمی و مستقل قائل شوند و جایزه‌ای را به بهترین فیلم از نگاه تماشاگران اختصاص دهند.
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

به دنبال سیمرغ مردمی

حاشیه جشنواره فیلم فجر


اگر اشتباه نکنم از سال 75 بود که مسئولان برگزاری جشنواره فیلم فجر تصمیم گرفتند جدا از ارزیابی و قضاوت هیات داوران، برای نظر و نگاه تماشاگران نیز ارزشی رسمی و مستقل قائل شوند و جایزه‌ای را به بهترین فیلم از نگاه تماشاگران اختصاص دهند.

به دنبال سیمرغ مردمی

نحوه انتخاب و گزینش بهترین اثر این بخش کاملا متکی بر نظر مردم است و تماشاگران پس از پایان نمایش هر فیلم آرای خود درباره فیلم ها را سه بخش ضعیف، متوسط و خوب به صندوق رای می ریزند و در نهایت در روز پایانی جشنواره و پس از شمارش آرا، بهترین فیلم از نگاه تماشاگران معرفی می شود و جایزه و سیمرغی هم به سازنده آن اثر تعلق می گیرد.

اما نکته قابل تامل در مورد این مساله این است که معمولا بین انتخاب های تیم داوری و مردم تفاوت از زمین تا آسمان است، آنچه هیات داوران و در بخش رقابتی اصلی برمی گزیند، ربطی به نظر و آرای مردمی ندارد. می تواند ناشی از سلیقه های متفاوت اعضای هیات داوران در هر دوره باشد.

نمی شود نظر هفت، هشت نفر را با آرا هزاران تماشاگر یکی فرض کرد، ولی بحث اینجاست که این مساله به سال و دوره خاصی محدود نمی شود و تقریبا هر سال و هر دوره شاهد این اختلاف سلیقه محسوس هستیم البته اتفاقا و استثنائا در نخستین دوره ای که جشنواره تصمیم به رسمیت بخشیدن به آرای مردمی گرفت، فیلم آژانس شیشه ای ساخته ماندگار ابراهیم حاتمی کیا توانست در هر دو بخش رقابتی و بخش مردمی جایزه نخست را به خود اختصاص و نشان دهد می توان فیلمی ساخت که بصورت توامان معیارها و مولفه های نخبه های سینما و تماشاگران عام را داشته باشد.

از دوره های بعد اما تماشاگران و داوران به راه خود رفتند و برگزیده های خود را معرفی کردند. گاهی اتفاق افتاده که فیلم برگزیده تماشاگران اثری بوده با ساختار و کیفیتی منسجم تر، مقبول تر و جذابتر، ولی داوران به فیلمی رای داده اند که از نظر حتی نویسندگان و منتقدان سینمایی حرفی برای گفتن نداشته است. برعکس آن هم صادق بوده و واقعا فیلمی که داوران برگزیده اند استحقاق بیشتری از انتخاب مردم داشته است.

سال 77 سیمرغ بلورین بهترین فیلم به «هیوا» ساخته زنده یاد ملاقلی پور رسید و تماشاگران هم اثر شاخص و ارزشمندی به نام «رنگ خدا» مجید مجیدی را انتخاب کردند، برخی البته همان زمان اعتقاد داشتند که فیلم مجیدی قابلیت دریافت عنوان بهترین فیلم جشنواره را داشت.

سال بعد داوران «بوی کافور، عطر یاس» فرمان آرا را مستحق جایزه بهترین فیلم جشنواره دانستند، اما مردم دو فیلم «عروس آتش» و «متولد ماه مهر» را به عنوان اثر برگزیده خود معرفی کردند.

سال 79 مجید مجیدی با «باران» سیمرغ بهترین فیلم را به دست آورد و بهرام بیضایی بخاطر «سگ کشی» از مردم سیمرغ دریافت کرد.

سال 85 هم جزو استثنائات بود و فیلم «روز سوم» محمدحسین لطیفی محبوب دو طیف مردم و داوران شد.

سال بعد و در حالی که سیمرغ بلورین بهترین فیلم به «به همین سادگی» رسید، کمال تبریزی بخاطر «همیشه پای یک زن درمیان است» جایزه ویژه تماشاگران را از آنِ خود کرد.

در میان جوایز سال 88 بخشی با عنوان بهترین فیلم از نگاه تماشاگران به چشم نمی خورد، اما «به رنگ ارغوان» حاتمی کیا که به عنوان بهترین فیلم انتخاب شد، در عین حال مخاطبان بسیاری را در روزهای جشنواره به سینما کشاند.

گاهی اتفاق افتاده که فیلم برگزیده تماشاگران اثری بوده با ساختار و کیفیتی منسجم تر، مقبول تر و جذابتر، ولی داوران به فیلمی رای داده اند که از نظر حتی نویسندگان و منتقدان سینمایی حرفی برای گفتن نداشته است. برعکس آن هم صادق بوده و واقعا فیلمی که داوران برگزیده اند استحقاق بیشتری از انتخاب مردم داشته است.

سال بعد داوران جشنواره فیلم فجر در اقدامی عجیب و در حضور «جدایی نادر از سیمین» جایزه بهترین فیلم را به «جرم» دادند و در عوض فیلم فرهادی جایزه اش را از تماشاگران دریافت کرد.

اما شاید جنجالی ترین سال درباره انتخاب بهترین فیلم از نگاه تماشاگران مربوط به سال قبل باشد و رقابت پا به پای «حوض نقاشی» و «هیس! دخترها فریاد نمی زنند» باعث حرف و حدیث هایی شد. اظهارنظرهای رسمی و غیررسمی مازیار میری و پوران درخشنده بخصوص در روزهای پایانی جشنواره نشان از برتری فیلمشان در میان رای گیری های مردمی داشت و هرکدام مدعی بودند فیلم آنها به تنهایی شایسته دریافت بهترین فیلم از نگاه تماشاگران است.

هرچه بود مسئولان جشنواره مصلحانه عمل کردند و تصمیم گرفتند به هر کدام از این دو فیلم یک سیمرغ مردمی اهدا کنند.

با نزدیک شدن به لحظات و ساعات پایانی جشنواره امسال، شرایط انتخاب بهترین فیلم از نگاه تماشاگران این دوره هم به مقطعی حساس و نفسگیر رسیده و با این که خانه سینما شخصا عهده دار مسئولیت این رای گیری شده، هر لحظه اخبار متفاوت و متناقضی از سینماهای مردمی و آرای تماشاگران شنیده می شود.

در این چند روز به طور مدام فیلم های «قصه ها» رخشان بنی اعتماد، «خط ویژه» مصطفی کیایی، «چ» ابراهیم حاتمی کیا، «عصبانی نیستم» رضا درمیشیان و «شیار 143» نرگس آبیار جای خود را در صدر جدول آرای مردمی جابه جا کرده اند البته طبق آخرین آمار منتشر شده روی سایت خانه سینما و تا لحظه نوشتن این متن رتبه های اول تا سوم به ترتیب به شیار 143، خط ویژه و قصه ها و چ (این دو فیلم آخر به طور مشترک) اختصاص دارد.

باید منتظر ماند و دید چه فیلمی در نهایت عنوان بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را به دست می آورد. مطمئنا هرفیلمی که انتخاب شود نارضایتی و دلخوری سازندگان فیلم های رقیب را در پی خواهد داشت و حتی ممکن است مثل همین حالا عده ای این جابه جایی ها را سیاسی بدانند.

بخش سینما و تلویزیون تبیان

 


منبع : روزنامه جام جم / علی رستگار

مطالب مرتبط:

رد کارپت                                                                                    

«پنجاه قدم آخر»؛ فیلم دفاع‌مقدس یا هجو جنگ؟                            

نمی‌خواهم در فیلم‌های خودم بازی كنم                                        

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین