سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
ای جابر؛ تو هرگز مومن نخواهی بود تا اینكه تسلیم پیشوایانت گردی، و با رای و نظر خود بر آنان اعتراض ننمایی، بر آنچه فرزندم حسن علیه‏السلام انجام داده تسلیم شو، چرا كه حق در همان است. او با آن عملش زندگی مسلمانان را از هم پاشیدگی نجات داد، او این كار را جز ب
عکس نویسنده
عکس نویسنده
نویسنده : مهناز وکیلی
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

آورده‌اند که ...

امام مجتبی

بازگو نمودن شیرینی های فضایل خاندان نبوت علاوه بر استحكام پایه‏های اعتقادی در انسانها، باعث اتكاء امید به پیشوایان دین و دنیا در امر آخرت، این سفری كه همگان اجبارا باید بپیمایند؛ می شود. همچنین با یادآوری و اندیشه در آنها امكان رسیدن به پاسخهایی كه تاكنون برایمان روشن نشده است ممكن می سازد.


 

پاسخ به یک لغزش

جابر بن عبدالله انصاری رحمه الله گوید: سوگند به حق خدا و رسول او؛ من از امام حسن و امام حسین علیه‏السلام فضیلتی بیشتر و شگفت‏انگیزتر دیدم. شگفتی كه از امام حسن علیه‏السلام دیدم چنین است:

پس از آنكه یاران امام حسن علیه‏السلام پیمان‏شكنی كرده و آن حضرت را مجبور به مصالحه با معاویه نمودند، حضرتش به ناچار با او صلح نمود، این رفتار بر یاران ویژه‏ی آن حضرت گران آمد، من نیز یكی از آنها بودم كه زبان به ملامتش گشودم!.

امام حسن علیه‏السلام فرمود: جابر؛ ملامتم نكن؛ رسول خدا صلی الله علیه و آله را در گفتارش تصدیق كن كه فرمود:  ان ابنی هذا سید، و ان الله تعالی یصلح به بین فیتین عظیمتین من المسلمین.

به راستی كه این فرزندم آقا و سرور است، خداوند متعال به وسیله‏ی او در میان دو گروه بزرگ از مسلمانان صلح و آشتی برقرار می كند.

گویا این سخن مرا آرام ننمود و سینه‏ام را شفا نداد، در دلم گفتم: شاید این واقعه ‏ای كه رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده بعدا اتفاق خواهد داد، و منظور آن حضرت صلح با معاویه نبوده است، چرا كه در این صلح مومنان هلاك گردیده و خوار شدند.

وقتی این سخن از ذهنم خطور كرد و من مردد شدم، امام حسن علیه‏السلام دست مباركش را روی سینه‏ام گذاشت و فرمود: در سخن پیامبر خدا صلی الله علیه و آله تردید نموده و چنین و چنان گفتی؟

آنگاه فرمود: آیا میل داری هم اكنون پیامبر خدا صلی الله علیه و آله را مشاهده كرده و این سخنان را از آن حضرت بشنوی؟

من از سخن او در شگفت شدم، ناگاه صدای غرشی شنیدم كه زمین از زیر پای ما شكافت و رسول خدا صلی الله علیه و آله، علی مرتضی، جعفر و حمزه علیهم ‏السلام را دیدم كه بیرون آمدند.

گویا درهای آسمان گشوده شد و چراغ هایی آویزان گردید، فرشتگانی فرود آمدند و با خود ظرف‏های غذا و میوه و نیز طشت‏ها و ظرف‏های آب را بر زمین نهادند، سفره پهن شد و ما كه هفتاد نفر بودیم، از سرد و گرم آن سفره خوردیم. امام علیه‏السلام و ما همگی سیر شدیم

من از ترس و وحشت به گوشه‏ای خزیدم، امام حسن علیه‏السلام فرمود:

ای رسول خدا؛ این جابر است كه مرا در مورد آنچه شما می دانید، ملامت می نماید، رسول خدا صلی الله علیه و آله رو به من كرد و فرمود:

یا جابر؛ انك لا تكون مومنا حتی تكون لایمتك مسلما، و لا تكون علیهم برایك معترضا، سلم لابنی الحسن ما فعل، فان الحق فیه، انه دفع عن حیاه المسلمین الاصطلام بما فعل، و ما كان ما فعله الا عن امر الله و امری.

ای جابر؛ تو هرگز مومن نخواهی بود تا اینكه تسلیم پیشوایانت گردی، و با رای و نظر خود بر آنان اعتراض ننمایی، بر آنچه فرزندم حسن علیه‏السلام انجام داده تسلیم شو، چرا كه حق در همان است. او با آن عملش زندگی مسلمانان را از هم پاشیدگی نجات داد، او این كار را جز به فرمان خداوند و من، انجام نداده است.

جابر گوید: من عرض كردم: ای رسول خدا؛ پذیرفتم.

سپس آن بزرگوار به همراه امام علی علیه‏السلام، حمزه و جعفر علیهماالسلام به سوی آسمان پرواز نمودند. من می دیدم كه درهای آسمان به روی آن بزرگواران باز می شد و آنان وارد می شدند تا اینكه به آسمان هفتم رسیدند و در همه‏ی این موارد آقا و مولای ما حضرت محمد صلی الله علیه و آله پیشاپیش آن بزرگواران بود.(1)

امام مجتبی

خبر از نهان

روزی دو نفر نزد امام حسن علیه‏السلام آمدند. حضرت به یكی از آن‏ها فرمود: تو دیشب در خانه‏ات فلان غذا را تناول كردی و به خانواده‏ات این سخنان را گفتی. سپس روی مبارك به آن مرد دیگر كرد و فرمود: تو به پسر بزرگت چنین و چنان گفتی. آن دو نفر گفتند: عجیب است كه آن چه از نظر دیگران پنهان است شما می دانید و از آنها خبر دارید.

حضرت فرمود: بلی آنچه تا قیامت واقع خواهد شد خداوند متعال به پیامبرش محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و خبر داده است و پیامبر صلی الله علیه و آله آنها را به امیرالمومنین علیه‏السلام خبر داده است و آن بزرگوار همه‏ی آن اخبار را به من داده است و هر یك از ما به بعد از خود خبر می دهیم تا به قایم آل محمد صلی الله علیه و آله .(2)

 

نور درخشان

امیرمومنان علیه‏السلام فرمودند: حسن و حسین علیهماالسلام در كنار رسول خدا صلی الله علیه و آله مشغول بازی بودند، تا اینكه مدتی از شب گذشت، پیامبر صلی الله علیه و آله به آن دو بزرگوار فرمودند: به نزد مادرتان برگردید. ناگهان برقی از آسمان آمد و خاموش نشد تا اینكه آنها به حجره حضرت صدیقه طاهره علیهاالسلام رفتند.

پیامبر صلی الله علیه و آله به آن نور درخشنده نگاه می نمود و می فرمود:

الحمدلله الذی اكرمنا اهل البیت.

خدا را حمد می كنم كه ما اهل‏بیت (علیهم‏السلام) را این گونه اكرام و احترام فرمود.(3)

 

سفره آسمانی

محمد بن جریر طبری می گوید:  از قبیصه بن ایاس نقل شده است كه گفت: با امام حسن مجتبی علیه‏السلام همسفر بودم و به طرف شام می رفتم. آن حضرت روزه بود و جز مركبش هیچ زاد و توشه‏ای با خود برنداشته بود، همین كه سرخی نور خورشید ناپدید شد و وقت فریضه فرا رسید، نماز را به پا داشت.

ای جابر؛ تو هرگز مومن نخواهی بود تا اینكه تسلیم پیشوایانت گردی، و با رای و نظر خود بر آنان اعتراض ننمایی، بر آنچه فرزندم حسن علیه‏السلام انجام داده تسلیم شو، چرا كه حق در همان است. او با آن عملش زندگی مسلمانان را از هم پاشیدگی نجات داد، او این كار را جز به فرمان خداوند و من، انجام نداده است

گویا درهای آسمان گشوده شد و چراغ هایی آویزان گردید، فرشتگانی فرود آمدند و با خود ظرف‏های غذا و میوه و نیز طشت‏ها و ظرف‏های آب را بر زمین نهادند، سفره پهن شد و ما كه هفتاد نفر بودیم، از سرد و گرم آن سفره خوردیم. امام علیه‏السلام و ما همگی سیر شدیم. دو مرتبه بدون اینكه چیزی كم شده باشد آنها به آسمان برگردانیده شد.(4)

 

غلام سیاهِ روسفید

امام حسن علیه‏السلام از مدینه به قصد مكه بیرون رفتند تا عمره به جا بیاورند. در وقت بیرون رفتن، مردم بسیاری به دنبال ایشان به مشایعت آن حضرت پرداختند، و دست و پای ایشان را می بوسیدند و آن حضرت را زیارت می كردند و صلوات بر محمد و آل او می فرستادند.

به واسطه‏ی هجوم مردم، تازیانه از دست مبارك امام حسن علیه‏السلام بر زمین افتاد، غلام سیاهی از سر اعتقاد آن را برداشت و به دست آن حضرت داد، امام حسن علیه‏السلام نیز برای او دعا فرمود.

هنوز دعای آن حضرت تمام نشده بود كه آن سیاه به شخصی سفید پوست تبدیل شد.

این خبر در مدینه شایع شد و مردم همه از این كرامت بزرگ متعجب و حیران گردیدند.(5)

 

پی نوشت:

1) صحیفه الابرار: 2 / 162، قطره‏ای از دریای فضایل اهل‏بیت علیهم‏السلام: 2 / 470، به نقل از الثاقب فی المناقب: 306 ح 1، معالم الزلفی: 414. به نقل از مدینه المعاجز.

2) مصابیح القلوب.

3) مدینه المعاجز: 26 / 2 ح 890، بحارالانوار: 43 / 366 ح 24.

4) نوادر المعجزات: 125 ح 6، صحیفه الابرار: 2 / 157 ح 24.

5) عجایب و معجزات شگفت انگیزی از چهارده معصوم علیهم‏السلام: 188، به نقل از خلاصه الاخبار.

فرآوری: ابوالفضل صالح صدر     

بخش تاریخ و سیره معصومین تبیان


منابع:

معجزات امام حسن مجتبی علیه ‌السلام، حبیبالله اکبرپور.

اعجاز امیران عالم علیهم السلام، معجزات امام حسن مجتبی علیه ‌السلام، احمد متوسل.

 

مطالب مرتبط:

ترسیم چهره معاویه

كوفیان چند دسته بودند؟

ویژگی های شامیان

نشانه‏هاى تعارض امام حسن(علیه‌السلام) با معاویه

انتظارات امام حسن (علیه‌السلام) از شیعیان

پاسخ دندان شکن امام حسن(علیه‌السلام) به معاویه

 

مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین