سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
در جامعه اسلامی جایگاه ارزشی افراد نزد خدا بر اساس لیاقت های دینی و ایمانی آنان است و این یک اصل قرآنی است که می فرماید: پس آیا کسانی که مومن اند همچون کسانی اند که فاسق و سرکش اند؟ نه اینان، برابر نیستند.
عکس نویسنده
عکس نویسنده
نویسنده : مهناز وکیلی
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

خواب و بیداریِ کسانی که مورد خشم خدا هستند!!


در جامعه اسلامی جایگاه ارزشی افراد نزد خدا بر اساس لیاقت های دینی و ایمانی آنان است و این یک اصل قرآنی است که می فرماید: پس آیا کسانی که مومن اند همچون کسانی اند که فاسق و سرکش اند؟ نه اینان، برابر نیستند.

گناه

 ایمان همه مسلمانان در یک سطح نیست، بلکه مراتبی گوناگون دارد، از این رو حضرت علی (علیه السلام) در پاسخ مردی که گفت: ای امیرمومنان (علیه السلام)! مرا از برادران باخبر ساز، فرمودند: برادران دو دسته اند: برادران مورد اعتماد و برادران غیرقابل اعتماد! اما برادران مورد اعتماد همانند دست و بال و خانواده و دارایی آدم اند ... و این گونه از برادران همچون کبریت احمر (1) کمیاب اند، اما برادران غیرقابل اعتماد، همین که از آنان بهره مند می شوی پیوندت را از آنان مگسل و بیش از این، از درون آنان مخواه، همین که آنان با تو خوش رویی و شیرین زبانی می کنند تو هم در برابر آنان خوشرو و شیرین زبان باش(2) بر این اساس احترام و رعایت حقوق هر مسلمانی بر دیگر مسلمانان لازم است.

رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمودند: اسلام آن است که قلبت را به حق واگذاری و مسلمانان از دست و زبانت در امان باشند(3) و همچنین فرمودند: از ما نیست کسی که به مسلمانی خیانت کند یا به او زیان برساند یا به او مکر کند.(4)

و نیز فرمودند: هر کس بخوابد در حالی که بدخواه برادر مسلمانش باشد خواب و بیداری او مورد خشم خداست تا توبه کند.(5)

امام صادق (علیه السلام) نیز فرمود: هر کس در رفتارش با مردم به آنان ستم نکند و در گفتارش به آنها دروغ نگوید و در وعده هایش تخلف نکند از کسانی است که غیبت او حرام و مروت او کامل و عدالت اش ظاهر و برادری با وی لازم است.(6)

و نیز فرمودند: مسلمان برادر مسلمان است، به او ستم نکند، او را گول نزد و او را وا ننهد و از او غیبت نکند و به وی خیانت نورزد و او را محکوم نکند.

 

حقوق متقابل مسلمانان نسبت به هم

1-اینکه مسلمان آنچه را برای خود دوست دارد، برای برادر دینی خودش هم بپسندد و آنچه را که برای خود نمی پسندد، برای دیگران هم نپسندد و روا نشمارد. این اولین و مهمترین حقی است که هر مسلمان بر گردن ما دارد و روایات بسیاری در این زمینه نقل شده است، حقی بسیار مهم، اما بسیار آسان و اندک!

امام صادق علیه السلام به معلی بن خنیس در حدیثی که به برشماری این حقوق پرداخته است، می فرماید:

«أیسر حق منها أن تحب له ما تحب لنفسک و تکره له ما تکره لنفسک»؛( محجه ی البیضاء، ج3، ص 354)

امام صادق (علیه السلام) نیز فرمود: هر کس در رفتارش با مردم به آنان ستم نکند و در گفتارش به آنها دروغ نگوید و در وعده هایش تخلف نکند از کسانی است که غیبت او حرام و مروت او کامل و عدالت اش ظاهر و برادری با وی لازم است
آنچه برای خود دوست می داری، برای او هم دوست بداری و آنچه برای خویش ناخوشایند می دانی، برای او هم ناخوشایند بدانی!... البته گفتن این سخن آسان است، اما عمل به آن بسی دشوار!

2-اینکه مسلمان، مسلمان دیگر را با دست و زبان نرنجاند.

                  خدا را بر آن بنده بخشایش است                  که خلق از وجودش در آسایش است

و این از مهمترین اصول اخلاقی و معاشرتی اسلام و نشانه مسلمانی است. تا آنجا که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است: «ألمسلم من سلم المسلمون من لسانه و یده»؛( همان، ص 358)

مسلمان کسی است که مسلمانان از زبان و دست او در سلامت و آسایش باشند.

3- اینکه مسلمان در برابر مسلمان، متواضع باشد و از تکبر بپرهیزد.

4- حرف دیگران را درباره مۆمن و مسلمان نشنود و نپذیرد و به سخن چینی ها گوش ندهد و در پی خطاها و عیوب نباشد و اگر هم نقطه ضعفی از کسی شنید یا فهمید، آن را فاش نسازد و آبرویش را نبرد. کسی که در پی عیوب مسلمین باشد از نظر مسلمانی و دینی گرفتار سقوط است و از ولایت خدا بیرون رفته، در ولایت شیطان قرار می گیرد. پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:

«یا معشر من أسلم بلسانه و لم یسلم بقلبه، لا تتبعوا عثرات المسلمین فإنه من تتبع عثرات المسلمین تتبع الله عثرته و من تتبع الله عثرته یفضحه»؛(اصول کافی، ج2، ص 355)

ای گروه کسانی که به زبان مسلمان شده اید ولی دلها مسلمان نشده است! در پی عیبها و لغزش های مسلمانان نباشید، چرا که هر کس در پی شمارش و یافتن عیب های مسلمانان باشد، خدا هم پی جوی عیب او خواهد شد و هر که را که خدا در پی عیوبش افتد، رسوایش می سازد... .

 

پی نوشت ها:

1.به معنای گوگرد سرخ است و در اینجا کنایه از کالای گرانبها و کمیاب است.

2.الکافی، ج 2

3.کنزالعمال، جلد یک

4.تحف العقول

5.الفقیه، ج 4

6.الکافی، ج 2

فرآوری: محمدی               

بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان


منابع:

مجله ی خلق پیش شماره پنجم / نویسنده: جواد محدثی

خبرگزاری شبستان

 

مطالب مرتبط:

کی باید خوش بین بود و کی بدبین؟

راه های تبدیل بدبینی به خوش بینی

چه کارهایی صدقه محسوب می‌شود؟

چگونگی برخورد با مردم را از ائمه بیاموزیم!!

 

مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین