سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
شاید شکل و شمایلش کمی فرق کرده باشد، اما دخالت‌های والدین، چیزی است که هنوز هم در لایه‌های پنهانی روابط خانوادگی وجود دارد؛ والدین به قصد کمک کردن به فرزند خود، خواسته یا ناخواسته، وارد جزئیات زندگی آن‌ها می‌شوند.
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

دعواهای زن و شوهری، دخالت‌های پدر و مادری


شاید شکل و شمایلش کمی فرق کرده باشد، اما دخالت‌های برخی از والدین، چیزی است که هنوز هم در لایه‌های پنهانی روابط خانوادگی وجود دارد؛ والدین به قصد کمک کردن به فرزند خود، خواسته یا ناخواسته، وارد جزئیات زندگی آن‌ها می‌شوند.


خانواده

شاید شکل و شمایلش کمی فرق کرده باشد، اما دخالت‌های برخی از والدین والدین چیزی است که هنوز هم در لایه‌های پنهانی روابط خانوادگی وجود دارد؛ والدین به قصد کمک کردن به فرزند خود، خواسته یا ناخواسته وارد جزئیات زندگی آن‌ها می‌شوند و در بسیاری از موارد، این ورود بی‌اجازه، نه فقط گرهی از مشکلات را باز نمی‌کند، که گاه گره را کورتر می‌کند. زوج‌های جوانی را می‌شناسم که می‌گویند پس از یک قهر کوتاه‌مدت با همسرشان آشتی کرده‌اند و دیگر دلخوری گذشته را به فراموشی سپرده‌اند، اما هنوز هم در کلام والدین خود یا همسرشان، گوشه و کنایه‌هایی را می‌شنوند که مربوط به همان مسئله حل شده است.

از خودتان شروع کنید

معمولاً وقتی دختر و پسر، بیش از اندازه به والدین خود وابسته باشند، آن‌ها را به عنوان مرجع حل اختلافات زناشویی خود می‌شناسند. اگر همسرتان، گزارش تمام قهر و آشتی‌هایتان را به سمع و نظر پدر و مادرش می‌رساند، باید در اولین قدم او را نسبت به تبعات کارش مطلع کنید و بعد کم کم مهارت‌هایی را به کار ببرید که والدین خودتان و والدین همسرتان، شما را به عنوان یک خانواده مستقل ببینند که توانایی مدیریت چاردیواری خانه‌شان را دارند.

«تقریباً تمام بگومگوهای ما توسط همسرم به گوش مادرش می‌رسد و این به خاطر کم‌سن و سال بودن و بی‌تجربگی همسرم است»؛ این حرف‌های زهراست که 21 سال دارد و یک سالی از ازدواجش با سعید می‌گذرد. او که به شدت حساس و بدبین شده است، ادامه می‌دهد: «چیزی که شرایط را برایم سخت‌تر می‌کند این است که وقتی بر سر این موضوع با همسرم بحث می‌کنم، متهم به حسادت می‌شوم». از او پرسیدم: «خودت چطور؟ چقدر اطلاعات زندگی مشترکتان را برای والدینت می‌گویی؟» بعد از یک مکث نسبتاً طولانی گفت: «راستش من هم وقتی با سعید دعوایم می‌شود، خیلی احساس تنهایی می‌کنم و گاهی تلفنی با مادرم درددل می‌کنم!»

برای کم کردن دخالت‌های والدین باید اول از خودتان شروع کنید. بسیاری از زوج‌های جوان، هنوز خودشان را یک خانواده مستقل نمی‌بینند. تمرین کنید كه در دادن اطلاعات زندگی خصوصی‌تان محتاط باشید. بین خانواده خود و خانواده همسرتان هم فرقی نگذارید، سپس به دور از هرگونه احساس عصبانیت یا خشم با همسرتان صحبت کنید و بخواهید حریم خصوصی زندگی‌تان را حفظ کند. از او بپرسید مطرح کردن اختلافات در گذشته چقدر به حل آن‌ها کمک کرده است؟ و آیا همین علنی شدن مشکلات سبب بدتر شدن اوضاع نشده است؟ به او یادآوری کنید كه سرانجام، اختلافاتتان حل می‌شود، اما خاطره این قهر و دلخوری به این سادگی‌ها از ذهن والدین پاک نخواهد شد.

ضمناً دقت کنید برای یک ارتباط کلامی موثر، باید زمان و مکان مناسبی انتخاب کرد. وقتی از هم دلگیر هستید، یا هنگامی که همسرتان خسته است، زمان مناسبی برای صحبت کردن در این باره نیست. بهتر است زمانی را به این کار اختصاص دهید که هر دوی شما از سطح آرامش نسبی برخوردارید. به قدر کافی استراحت کرده‌اید و گرسنه و بی حوصله هم نیستید. ضمناً مراقب باشید که زیاده‌روی نکنید. به هر حال شنیدن نکات منفی در ارتباط با خانواده، خوشایند نیست، پس علاوه بر این که از مضرات دخالت‌های آن‌ها می‌گویید به این موضوع اشاره کنید که می‌دانید اعمال والدین او یا والدین خودتان از سر خیرخواهی است، اما گاهی بی تدبیری و نداشتن اطلاعات کافی، سبب ختم به خیر نشدن اتفاقات می‌شود.

شاید مشکل از اعتماد به نفس باشد

بسیاری از زنان و مردانی که گزارش زندگی خصوصی خود را در اختیار والدینشان قرار می‌دهند، دچار نوعی ضعف در اعتماد به نفس هستند. آن‌ها گمان می‌کنند بدون مشورت و حضور والدین خود، تصمیمات نادرستی اتخاذ خواهند کرد؛ همین نقص است که آن‌ها را به سوی دخالت دادن والدین سوق می‌دهد؛ بنابراین تا می‌توانید همسرتان را تشویق کنید تا در شرایط مختلف به صورت مستقل، تصمیم گیری کند. انتخاب‌های مستقلش را تشویق کنید و نظراتش را معتبر بشمارید. به این ترتیب با تقویت اعتمادبه‌نفس در او می‌توانید امیدوار باشید كه او در زندگی مشترک نیز با استقلال بیشتری دست به انتخاب بزند.

زندگی مشترك یا میدان جنگ؟

اگر به تنهایی نیاز دارد، این نیاز را برآورده کنید

اگر همسرتان پس از هر جر و بحث یا درگیری، تصمیم به عزیمت به خانه پدرش می‌گیرد، از او بخواهید برای چند ساعت تحمل کند و سپس برای رفتن تصمیم بگیرد. بهتر است به جای این که او خانه را ترک کند، شما برای چند ساعت او را تنها بگذارید.

وقتی افراد در اوج احساسات مثبت یا منفی خود هستند، توانایی حل مسئله و تصمیم گیری را از دست می‌دهند، بنابراین با تأمین چند ساعت تنهایی برای همسرتان، می‌توانید به او کمک کنید تا این احساسات شدید منفی فروکش کند و او تصمیم عاقلانه‌تری اتخاذ کند. ضمن این که این تنهایی می‌تواند برای خودتان نیز موثر باشد و علاوه بر آرام‌تر شدن شما، کمک کند تا با موضع عادلانه تری به درگیریتان فکر کنید و سهم خویش را در این درگیری ببینید.

ارتباطتان را محدودتر کنید

به خاطر داشته باشید كه محدود کردن ارتباط به هیچ وجه به معنای قطع کردن آن نیست؛ چرا که قطع ارتباط، نتایج وخیمی را به بار می‌آورد. «یا من یا پدر و مادرت!» این یکی از بدترین و آسیب زننده‌ترین جملاتی است که ممکن است کسی به همسرش بگوید. ما توصیه می‌کنیم تعداد دفعات رفت و آمد را تغییری ندهید، مثلاً اگر هفته‌ای یک‌بار به منزل والدین می‌روید، این کار را ادامه دهید؛ اما ساعت مهمانی را کوتاه کنید. به جای این که از ظهر به مهمانی بروید سرشب این کار را بکنید و کمی بعد از شام هم قصد بازگشت به خانه را کنید.

تفاوت حمایت و دخالت

در نهایت این نکته را یادآور می‌شویم که هر اظهار نظری از طرف والدین، دخالت نیست. شک نکنید آن‌ها خواهان خوشبختی و آرامش شما هستند و در کارشان حسن نیت دارند، هر چند ممکن است شیوه نامناسبی برای حل مشکل شما انتخاب کنند. اگر گمان می‌کنید مشورت گرفتن از آن‌ها می‌تواند به حل مشکل شما کمک کند، بهتر است خودتان پیش قدم شوید و از آن‌ها درخواست کمک کنید.

جام جم


باشگاه کاربران تبیان - ارسالی از: mabikasim

برگرفته از گروه: ازدواج و همسرداری

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین