سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
اغلب والدین علاقه دارند تا از دوران کودکی به فرزندشان شخصیت دهند و اعتماد به نفس او را بالا ببرند. برای دستیابی به این مسئله می توان چند راهکار ساده را به والدین و مربیان پیشنهاد کرد.
عکس نویسنده
عکس نویسنده
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

زیرآبی های شخصیت بخشی به کودک


اغلب والدین علاقه دارند تا از دوران کودکی به فرزندشان شخصیت دهند و اعتماد به نفس او را بالا ببرند. برای دستیابی به این مسئله می توان چند راهکار ساده را به والدین و مربیان پیشنهاد کرد.


پدر و کودک

اولین و شاید ساده ترین کار برای والدین این است که به بازی کودک اهمیت دهند و سعی کنند با او همبازی شوند. چرا که بازی برای کودک خیلی مهم است و او به این وسیله با دنیای خارج ارتباط برقرار می کند. بازی وسیله ای برای رشد شخصیت و نشاط و شادابی کودک است.

اغلب اوقات کودکان با انجام بازی های خود، به انتقال مقصود خویش به اطرافیان می پردازند. به همین خاطر نقش بازی برای بچه ها نقشی حیاتی و مهم است و طبیعتا لذت بازی با بچه ها وقتی مضاعف می شود که پدر و مادرشان هم به نوعی در بازی هایشان مشارکت داشته باشند.

والدین می توانند در حین بازی با کودکشان، به طور تدریجی و نامحسوس به آموزش و تربیت آنها بپردازند و راه کنترل احساسات را بیاموزند و یاد بگیرند که چطور باید مشکلاتشان را حل کنند.

شاید به همین خاطر است که کارشناسان امور تربیتی معتقدند که از طریق بازی و ورزش می توان به اهداف اساسی تربیتی و حتی آموزشی دست یافت و این روشی غیرمستقیم و تاثیر گذار است. دوران کودکی دورانی است که آمو.زش غیرمستقیم مسائل، از جایگاه مهمی برخوردار است و از ماندگاری بالایی هم بهره مند است.

راهکار ساده دیگری که می توان در ارتباط با شخصیت بخشیدن به کودک درباره آن سخن گفت، سلام کردن به کودک است.

پیامبر اکرم (صل الله علیه و آله) می فرمایند: "پنج چیز است که تا لحظه مرگ آنها را ترک نمی کنم،...یکی از آنها سلام گفتن به کودکان است. این اعمال را همیشه انجام می دهم تا پس از من بین مسلمین رایج گردد."1

بنابراین لازم است به این نکته توجه داشته باشیم که سلام کردن به کودکان عملی شایسته است و به این وسیله می توان به کودک یاد داد که او نیز با دیدن دیگران، ابتدا سلام کند. ضمنا سلام کردن به کودکان عملی است که موجب تکریم و شخصیت دادن به کودک می شود و کودک این موضوع را متوجه می شود و احساس عزت و شایستگی می کند و می فهمد که برای سایرین مهم است و برای او ارزش قائلند.

مسئله مهم دیگری که در ارتباط با شخصیت دهی به کودکان مهم است این است که وفای به عهد را به آنها بیاموزیم. این آموزش از طریق عملکرد مستقیم ما به بچه ها منتقل می شود. یعنی وقتی وعده انجام عملی را به بچه ها می دهیم، باید به آن وعده عمل کنیم و عدم عمل به قول، موجب ایجاد حس بی اعتمادی در کودکان می شود.

چنانچه امام کاظم (علیه السلام) در این باره می فرمایند:

"زمانی که به کودکان وعده ای دادید، به آن وفا کنید، زیرا آنان تصور می کنند که شما روزی رسان آنها هستید."2

صبر و بردباری مسئله دیگری است که در جهت شخصیت دادن به کودکان، از جایگاه مهمی برخوردار است. در واقع وجود این خصلت در والدین مهم است و با داشتن این ویژگی می توان با نرمی و لطافت از عیوب و خطاهای بچه ها گذشت کرد. در برابر رفتارها و شیطنت های بچه ها باید صبور بود. هرچند دستیابی به این صبر و حوصله بسیار سخت است و گه گاهی ممکن است کاسه صبر والدین لبریز شود اما جایگاه این صبر و شکیبایی ارزشمند است.

اگر والدین شیطنت بچه ها را امری عادی و طبیعی ببینند، از این امر عصبانی و ناراحت نمی شوند و مانع شیطنت بچه ها نمی شوند. باید با بچه ها ملایم بود و از سردی و خشونت پرهیز کرد. همواره گفته شده که با سخت گیری و خشونت، نمی توان در امر تربیت، به موفقیت رسید

در این رابطه پیامبر اکرم (صل الله علیه و آله) می فرمایند:

"چه خوب است فرزند در خردسالی، پرتحرک باشد تا در بزرگسالی دارای شخصیتی آرام و خویشتندار گردد."3

سپس فرمودند: "سزاوار است که کودک خردسال حتما این چنین پرجنب و جوش باشد."

بنابراین اگر والدین شیطنت بچه ها را امری عادی و طبیعی ببینند، از این امر عصبانی و ناراحت نمی شوند و مانع شیطنت بچه ها نمی شوند. باید با بچه ها ملایم بود و از سردی و خشونت پرهیز کرد. همواره گفته شده که با سخت گیری و خشونت، نمی توان در امر تربیت، به موفقیت رسید.

از طرف دیگر به نظر می رسد که سخت بودن و عصبانی بودن با کودک، نمی تواند موجب اصلاح و تربیت او گردد و اتفاقا نتیجه عکس به دنبال دارد. بنابراین لازم است یاد بگیریم که برای شخصیت بخشیدن به کودکمان، نیازی نیست تا دائما به امکانات رفاهی او فکرکنیم و برای او اسباب بازیهای رنگارنگ و پوشاک گران قیمت تهیه کنیم. که هیچ کدام از این موارد در شخصیت بخشیدن به کودک اثری ندارد و این رفتار، تفکر و اعتقادات ماست که بر فرزند ما موثر واقع می شود.

 

پی نوشت‌ها:

1- وسائل، ج5،ص124

2- وسائل،ج3،ص209)

3-بحارالانوار، ج14، ص379)

 

فاطمه ناظم زاده

بخش خانواده ایرانی تبیان


مطالب مرتبط:

رفتارهای بد از فرشتگان خوب

کوتاه اما کاربردی

کودکت را بدون شرط، بپذیر!

مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین