سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
به نظر می‌رسد، احسان و لطفی که امام به شیعیان و دوست‌داران خویش دارد، از سر مهر و محبّت امام است؛ امّا نکته مهمّی که بهتر است در این بخش به آن اشاره کنیم این است که محبّت امام در حقّ ما جز برای ایمان و اطاعت ما نسبت به خداوند متعال نیست، بنابراین اگر کسی
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

هم امام، هم رفیق !

امام زمان

وقتی بدانیم که امام، پیش از اینکه حتّی لب ‌تر کنیم، برای تمام مشکلات زندگی ما دعا می‌کند و بدون آنکه بدانیم با غم و اندوه ما اندوهگین می‌شود و با شادیمان، خوشحال، می‌فهمیم كه امام(عج) رابطه‌ای نزدیك و صمیمی با ما دارد.

رابطه ای مثل رابطه فرزند با پدرش یا دوست با رفیق شفیقش. حالا اگر بدانیم پیش از ما، امام دست دوستی به طرفمان دراز کرده است، چگونه می‌توانیم بی تفاوت به این دست پر برکت و مهربان به زندگی عادت وار خودمان ادامه دهیم؛ در حالی كه می‌دانیم اگر دست امام را بگیریم، دوستی داریم که تا ابد، بهترین پشتوانه و بهترین همراه ماست و هرگز جز برای خدا از ما خشم نمی گیرد و مهربان‌تر از هر دوستی است.

امام رضا(علیه السلام) چه زیبا در توصیف امام(عج) فرموده‌اند:

«هم همدمی است مهربان، پدری رئوف، برادری است که نیمه انسان است، مادری نیکوکار و دلسوز به کودک و پناه بندگان در گرفتاری‌های سخت، امام، آب گوارای زمان تشنگی است و راهنمایی است به سوی هدایت و نجات بخش است از هلاکت و گمراهی...»(1)

رفاقت امام را می‌توان از جلوه مهر و محبّت او دید. در مقاله زیر، تنها بخش کوچکی از این جلوه های مهر و دوستی را می‌آوریم.

1. امام، به داد شیعیان می‌رسد

امام عصر، ارواحنا له الفداء در نامه‌ای که به شیخ مفید نوشتند، فرمودند: «ما نظر خود را از شما برنمی‌گیریم [که به حال خود وا بمانید] و فراموشتان نمی‌کنیم، اگر چنین نبود گرفتاری‌ها شما را از پا می‌انداخت و دشمنان، شما را از بین می‌بردند.»(2)

غیر از این در تشرّفات زیادی، دادرسی امام از شیعیان چشم‌نواز است. برای مثال به اختصار به یك نمونه اشاره می‌کنیم. آنجا كه یکی از شیعیان، از نحوه شیعه شدنش تعریف می‌کند. او می‌گوید: پدرش از اهل سنّت و مادرش از شیعیان بوده است. در سفری، از کاروانش جا می‌ماند و مرکبش او را به سمتی می‌برد که از آبادی‌ها دور می‌شود و به جایی می‌رسد که درندگان زیادی داشته است.

در همین حال، در دلش می‌گذرد که اگر آن کسی که مادرش او را اباصالح(عج) می‌خواند و دادرس شیعیان است، او را نجات بدهد، شیعه می‌شود. بعد ایشان را صدا می‌زند و کسی را می‌بیند که عمّامه سبزی بر سر دارد. مرد به او یادآوری می‌کند که باید به مذهب مادرش در بیاید و بعد او را به یک آبادی می‌رساند و می‌فرماید: «به زودی به یک آبادی می‌رسی که آنجا، همه شیعه هستند.» او عرض می‌کند: آقای من شما با من به آبادی تشریف نمی‌آورید؟ می‌فرمایند: «نه، چون هزار نفر در اطراف بلاد به من پناهنده شده‌اند، می‌خواهم آنها را خلاص کنم.»(3)

خادم امام زمان(عج) نقل کرده است که زمانی نزد حضرت صاحب الامر(عج) وارد شدم که ایشان در گهواره بود. فرمود: صندل سرخ برایم بیاور و من برایش بردم. آنگاه فرمود: «آیا مرا می‌شناسی؟» عرض کردم: آری، تو آقای من و فرزند سرورم هستی. فرمود: «از این نپرسیدم.» عرض کردم: برایم تفسیر بفرما. فرمود: «من خاتم اوصیا هستم و تنها به وسیله من بلا از خانواده و شیعیانم دفع می‌شود»

2 . امام و لطفشان به ما

در توقیعی از امام مهدی(عج) نقل شده است که فرمودند: «به من رسیده است که گروهی از شما در دین به ‌تردید افتاده و در دل آنها نسبت به اولیای امرشان شکّ و حیرت وارد شده است و این امر مایه غم ما شد. البتّه به خاطر خود شما نه برای ما و باعث ناراحتی ما از جهت شما گردید نه ما؛ زیرا که خداوند با ماست، پس نیازی به غیر او برای ما نیست و حق با ماست، بنابراین به هیچ وجه کسانی که از ما دست بردارند، ما را به وحشت نمی‌اندازند. ما ساخته شدگان خداییم و خَلق، ساخته ما هستند.»(4)

3 . امام، در تشییع پیکر شیعیان شرکت می‌کند

علّتی که دلالت بر این مطلب می‌کند، روایتی از امام کاظم (علیه السلام) است که در تشییع پیکر بی بی شطیطه، به یکی از شیعیان فرمودند: «با اصحاب خودت مطلب را در میان بگذار و سلام مرا به آنها برسان و به ایشان بگو که من و امامان نظیر من باید که پای جنازه‌های شما حاضر شویم در هرجایی که از دنیا بروید، پس تقوای خدا را در خود حفظ کنید.»(5)

4 . امام، دوست شیعیان مطیع

به نظر می‌رسد، احسان و لطفی که امام به شیعیان و دوست‌داران خویش دارد، از سر مهر و محبّت امام است؛ امّا نکته مهمّی که بهتر است در این بخش به آن اشاره کنیم این است که محبّت امام در حقّ ما جز برای ایمان و اطاعت ما نسبت به خداوند متعال نیست، بنابراین اگر کسی خواستار دوستی امام است، باید گناه را رها کند(6)

5 . امام، برای ما دعا می‌کند

سیّد بن طاووس(ره) نقل می‌کند که در «سامرّاء» امام را ملاقات می‌کند و در سحرگاهان بخشی از دعای حضرت را حفظ می‌کند که می‌فرمودند: «...و آنان را باقی بداری ـ یا فرمود ـ زنده بدار در روزگار عزّت ما و ملک ما و حکومت ما و دولت ما.»(7)

شهادت امام رضا (ع)

علاوه بر آن، روایتی زیبا از امام رضا(علیه السلام) نیز این موضوع را ثابت می‌کند. روزی امام رضا(علیه السلام)، پس از دفن و نماز خواندن فردی به دستان خودشان، دست بر کفن او گذاشت و گفت: «ای فلان بن فلان! مژده باد تو را بهشت که از این ساعت دیگر برای تو‌ترسی نیست.» فردی که شاهد این ماجرا بود، به امام عرض کرد: «فدایت گردم مولا جان! مگر شما این مرد را می‌شناسید؟ چون شما تا به حال به اینجا نیامده و این مرد را ندیده بودید.»

امام رضا (علیه السلام)، فرمودند: «ای موسی بن سیّار! مگر نمی‌دانی که بر ما امامان، اعمال شیعیانمان هر صبح و شام عرضه می‌شود، پس هر تقصیری که در اعمال آنها باشد، از خداوند متعال گذشت از آن را خواهیم خواست و هر کار خوب و پیشرفت در برنامه های دینی باشد، از خداوند پاداش برای صاحب آن عمل خواهیم خواست.»(8)

6 . امام، شریک غم و شادی(9)

برای این مطلب به حدیثی که از امیرالمۆمنین، علی(علیه السلام) وارد شده است، بسنده می‌کنیم. روزی عمرو بن اسحاق با رنگ پریده نزد امیرالمۆمنین(علیه السلام) آمد و امام به او فرمود: «این زردی چیست؟» مرد، علّت بیماری‌اش را توضیح داده سپس امام فرمود:

«ما خوشحال می‌شویم به خوشحالی شما؛ اندوهگین می‌شویم به حزن شما؛ بیمار می‌شویم به بیماری شما و دعا می‌کنیم برای شما و شما که دعا می‌کنید ما آمین می‌گوییم.»

عمرو به امام عرض کرد: «ولی چگونه [وقتی از شما دوریم] دعا می‌کنیم و شما آمین می‌گویید؟» امام فرمود: «حاضر و دور برای ما یکسان است.» (10)

حدیثی با همین مضمون از امام رضا (علیه السلام) نیز نقل شده است.(11)

7 . وجود امام، باعث دفع بلا از اهل زمین

خادم امام زمان(عج) نقل کرده است که زمانی نزد حضرت صاحب الامر(عج) وارد شدم که ایشان در گهواره بود. فرمود: صندل سرخ برایم بیاور و من برایش بردم. آنگاه فرمود: «آیا مرا می‌شناسی؟» عرض کردم: آری، تو آقای من و فرزند سرورم هستی. فرمود: «از این نپرسیدم.» عرض کردم: برایم تفسیر بفرما. فرمود: «من خاتم اوصیا هستم و تنها به وسیله من بلا از خانواده و شیعیانم دفع می‌شود.»(12)

همچنین رسول اکرم(صلی اللله علیه و آله) فرمودند: «ستارگان مایه ایمنی اهل آسمانند و اهل بیت من ایمنی اهل زمینند، پس اگر ستارگان از بین بروند، برای اهل آسمان ناگواری‌ها پیش می‌آید و اگر اهل بیت من از میان بروند، برای اهل زمین ناگواری‌ها پیش خواهد آمد.»(13)

به نظر می‌رسد، احسان و لطفی که امام به شیعیان و دوست‌داران خویش دارد، از سر مهر و محبّت امام است؛ امّا نکته مهمّی که بهتر است در این بخش به آن اشاره کنیم این است که محبّت امام در حقّ ما جز برای ایمان و اطاعت ما نسبت به خداوند متعال نیست، بنابراین اگر کسی خواستار دوستی امام است، باید گناه را رها کند

8 . امام، شافع روز حشر

حضرت علی(علیه السلام) از رسول اکرم(صلی اللله علیه و آله) روایت می‌کند که فرمود:

«من آورنده و رساننده شما به حوض کوثر هستم و تو ای علی! ساقی هستی و حسن حمایت کننده و حسین فرمان دهنده و علیّ ‌بن الحسین تقسیم‌کننده و محمّد بن علی نشر دهنده و جعفر بن محمّد بسیج کننده و موسی بن جعفر شمارنده محبّان و مبغضان و بازدارنده منافقان و علیّ بن موسی زینت‌بخش مۆمنان و محمّد بن علی فرود آورنده اهل بهشت به منزلگاه‌هایشان و درجاتشان و علیّ بن محمّد خطیب و سخنور شیعیانش و تزویج کننده آنها با حورالعین و حسن بن علی چراغ اهل بهشت است که از آن روشنی می‌گیرند و مهدی شفاعت کننده آنها است در روز قیامت، روزی که خداوند اجازه نمی‌دهد شفاعت را جز به کسی که شفاعت او را بخواهد و به او راضی باشد.»(14)

علّت اینکه شفاعت به مولا و آقای ما اختصاص داده شده، این است که شفاعت ائمه اطهار(علیهم السلام)، شامل کسی که ایشان را انکار کند، نمی‌شود. به همین دلیل امام صادق(علیه السلام) فرمودند: «هر کس به امامت پدران و فرزندانم اقرار داشته باشد؛ ولی مهدی از فرزندان مرا انکار نماید، مانند آن است که به همه پیغمبران اقرار و اعتقاد داشته باشد و محمّد(صلی اللله علیه و آله) را انکار کند.»(15)

9 . امام، قرض مۆمنان را ادا می‌کند

رسول خدا(صلی اللله علیه و آله) فرمودند: «هر مۆمن یا مسلمانی از دنیا برود و قرضی بعد از خودش‌ترک گوید که در راه فساد یا اسراف نباشد، بر امام است که آن را ادا کند. پس اگر ادا نکند، مسئولیت آن به عهده اوست.»(16)

همچنین امام صادق(علیه السلام)، فرمودند: «اوّلین کاری که مهدی انجام می‌دهد، اینکه در همه جای عالم ندا می‌کند: توجّه کنید! هر کس بر عهده یکی از شیعیان ما قرضی داشته باشد، آن را بگوید. او دانه سیر و خردل را هم به صاحبان آنها برساند، چه رسد به طلاها و نقره‌ها و املاک زیاد که همه را ادا می‌کند.»(17)

 

پی نوشت:

1. اصول کافی, جلد1, ص286, نشر فرهنگ اهل بیت

2. الاحتجاج، ج 2، ص 323؛ به نقل از موسوی اصفهانی، محمّد تقی، مکیال المکارم، ج 1، نشر مسجد مقدّس جمکران، 1385، ص 89.

3. جنـï¼» المأوی، محدث نوری: ص 292؛ به نقل از همان کتاب، ص 90.

4. الاحتجاج، ج 3، ص 278؛ به نقل از همان کتاب، ص 97.

5. بحارالانوار، ج 48، ص 73؛ به نقل از همان کتاب، ص 101.

6. موسوی اصفهانی، محمّد تقی، مکیال المکارم، ج 1، نشر مسجد مقدس جمکران، 1385، ص 126

7. کافی، ج 1، ص 407؛ به نقل از همان کتاب، ص 190

8. همان، ص 1359. مناقب ابن شهر آشوب، ج 4، ص 341؛ به نقل از موسوی اصفهانی، محمّد تقی، مکیال‌المکارم، همان، ص 137.

9. این تقسیم‌بندی در کتاب شریف مکیال المکارم نیست، بلکه تقسیم بندی از مقاله «جلوه هایی از مهر و محبت امام زمان (عج)» نقل شده است و احادیثی که در آن آمده به نقل از مکیال المکارم است.

10. بصائرالدرجات، ص 260؛ به نقل از موسوی اصفهانی، همان، ص 138

11. به نقل از پور سیّد آقایی، سید مسعود، همان.

12. الخرایج، ص 67، به نقل از موسوی اصفهانی، محمّد تقی، همان، ص 139

13. غایه المرام، ص 257؛ به نقل از همان کتاب، ص 141

14. غایه المرام، ص 692؛ به نقل از همان کتاب، ص 150

15. کمال الدّین، ج 2، ص 338؛ به نقل از موسوی اصفهانی، همان.

16. بحارالانوار، ج 53، ص 34؛ به نقل از همان کتاب، ص 191

17. بحارالانوار، ج 53، ص 34؛ به نقل از همان کتاب، ص 191

با استفاده از این دو منبع:

1. موسوی اصفهانی، محمّد تقی، مکیال المکارم، ج 1، نشر مسجد مقدس جمکران، 1385 با تلخیص.

2. پور سیّد آقایی، سیّد مسعود، «جلوه‌هایی از مهر و محبت امام زمان (عج)»، به نقل از پایگاه ‌اندیشه قم

بخش مهدویت تبیان


منبع: سایت موعود

مشاوره
مشاوره
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین