سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
در این مقاله قصد داریم با تبیین رابطه بین بازی ها و ابعاد مختلف یادگیری به بررسی نقش آن ها در آموزش و پرورش بپردازیم. ترکیب گسترده بازی ها، ابعاد مختلفی از یادگیری و ارتباط با کاربر را نمایان می سازند...
عکس نویسنده
عکس نویسنده
نویسنده : نوشین رحمانی
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

تئوری یادگیری و ارتباط آن با بازی

تئوری یادگیری و ارتباط آن با بازی

با توجه به تعداد کثیر و تنوع فراوان موجود در میان بازی ها، ابعاد گوناگونی از کاربرد بازی ها در امر یادگیری قابل شناسایی است.
نحوه طراحی بازی ها به همراه نحوه به کارگیری آن ها در کلاس می تواند ارتباط بازی ها با تئوری یادگیری را تبیین کند.
 
این ارتباط بنا به نظر محققین در یکی از چهار گروه زیر می گنجد:

رفتارشناسی:

تئوری یادگیری و ارتباط آن با بازی

نگاهی است به یادگیری که از طریق تقویت محرک و پاسخ، ایفای نقش می کند. بازی‌ هایی که بر اساس این دیدگاه طراحی می شوند، فراگیر را با یک نقش یا مهارت مواجه کرده و آن قدر آن را تکرار می کنند تا فراگیر در آن مهارت به خبرگی برسد و آن را بگذراند و به پاداش یا امتیاز مورد نظر دست پیدا کند.

 

از آن جا که در این بازی ها ماهیت انگیزش به صورت غیرذاتی و وابسته به پاداش اکتسابی است، یادگیری به این شیوه بیشتر به صورت انتقالی است تا سازنده.

 

بنابراین، مهم ترین نقدی که به این شیوه وارد است آن است که یادگیری به صورت تمرین و تکرار حاصل می شود و موقعیت مناسب برای کسب فهم و دانش عمیق و انتقال آن برای فراگیران فراهم نمی شود.

 

شناخت شناسی:

در این دیدگاه یادگیری که تمرکز اصلی آن بر نقش فراگیر در فرایند یادگیری است، افراد به صورت فعال دانش خود را در فرایند یادگیری شکل می دهند.

بازی های اکتشافی و جستجوگری در این گروه جای می گیرند که بازی و یادگیری ادغام می شوند تا محیطی برای ساختن دانش به صورت فعال ایجاد شود. در این نوع بازی ها، انگیزش معمولاً به صورت ذاتی است و حل مسئله یکی از مهم ترین فرامهارت های به کار گرفته شده در گسترش این شیوه یادگیری است.

 

ساختارشناسی:

این دیدگاه نیز مشابه دیدگاه شناخت شناسی است، با این تفاوت که تمرکز اصلی آن بر ابزارهای خارجی است که برای ساخت دانش به کار می رود. این رویکرد در پلتفرم هایی مانند Logo و StarLogo به کار رفته است.

 

فرهنگی- اجتماعی:

در این رویکرد به یادگیری به صورت ساخت یا اکتساب دانش نگریسته نمی شود، بلکه یادگیری ابزاری است برای فعالیت. بدین طریق معیار تحلیل موفقیت، واحدهای فعالیت خواهند بود. در این رویکرد، زمینه غنی اجتماعی که فراگیران در آن فعالیت می کنند مهم ترین جنبه یادگیری مبتنی بر بازی است و خود بازی تنها وسیله ای است که یک تجربه یادگیری و تعامل با جامعه را فراهم می کند.

این شیوه نگرش به بازی ها برای درک چرایی و چگونگی استفاده از آن ها در محیط های آموزشی بسیار مفید به نظر می رسد.

 

اهمیت و نقش معلم

تئوری یادگیری و ارتباط آن با بازی

آموزگاران همواره به عنوان عضوی حیاتی در فرایند یادگیری مبتنی بر بازی مشارکت دارند.

در حالی که بازی تنها یک وسیله است، معلم نقش مۆثری در اجرای بازی، هدایت رویکرد آموزشی آن، بحث و گزارش گیری و پشتیبانی از تشکیل فرهنگ جمعی یادگیری دارد.

اما در هر صورت، ممکن است این نقش به صورت خود جوش ایفا نشود و لازم است معلمان آموزش های لازم را برای اطمینان از مۆثر بودن استفاده از بازی ها در کلاس دیده باشند.

 

مرکز آموزش الکترونیکی موسسه تبیان

تهیه: نوشین رحمانی تنظیم: یگانه داودی