سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
رباخوار، بسیار ناسپاس و گنهکار است. او با گرفتن ربا خود را ضامن مردم، زندگى خود را حرام، عباداتش را باطل، و حرص و طمع قساوت را بر خود حاکم مى‏گرداند.
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

رباخوار، از رحمت و محبت الهى محروم می‌شود


در تفسیر «کبیر» فخر رازى آمده است: وقتى رباخوار، عواطف و عدالت انسانى را در خود محو کند، خود و اموالش مورد نفرین فقرا قرار مى‏گیرند کینه، انتقام و توطئه سرقت هر لحظه او را تهدید مى‏کند و این نمونه‏اى از آن نابودى است که در این آیه مطرح شده است.


گناه

نابود شدن اموال حاصل از ربا سنت‏ تردیدناپذیر الهى است

هر چند رباخوار به قصد انباشت ثروت از دیگران ربا مى‏گیرد، ولى خداوند در آیه 276 سوره مبارکه بقره تأکید کرده است: برکت و آثار خوبى که باید ازدیاد مال داشته باشد را از ربا مى‏گیرد.

از دستورات دین مبین اسلام، کسب روزی حلال و پرهیز از مال حرام در زندگی است چراکه روزی حلال تاثیر مستقیمی بر زندگی انسان داشته و سعادت و یا شقاوت را برای انسان رقم خواهد زد.

«ربا خواری» یکی از مصادیق مال حرام است که قرآن کریم، این مسئله را جنگ با خدا مطرح کرده است و انسان به طور جد از گرفتن و یا دادن ربا نهی شده است.

«یَمْحَقُ اللَّهُ الْرِّبَو اْ وَیُرْبِى الْصَّدَقَتِ وَاللَّهُ لَایُحِبُّ کُلَّ کَفَّارٍ أَثِیمٍ»(بقره 276 ) خداوند ربا را نابود مى‏کند، ولى صدقات را افزایش مى‏دهد و خداوند هیچ انسان ناسپاس و کافرِ گنهکارى را دوست نمى‏دارد.

 

توضیحات:

کلمه‏ «محق» به معناى نقصان تدریجى است و مُحاق به ماه گفته مى‏شود که نورش در شب‌هاى آخر آن چنان کاهش یافته که دیده نمى‏شود و اما «ربا» به معنى رشد تدریجى است.

این آیه یادآور مى‏شود که هر چند رباخوار به قصد انباشت ثروت، از دیگران ربا مى‏گیرد، ولى خداوند برکت و آثار خوبى که باید ازدیاد مال داشته باشد را از ربا مى‏گیرد. لازم نیست خود مال رَبَوى از بین برود، بلکه اهدافى که از افزایش ثروت در نظر است از بین مى‏رود.

رباخوار، بسیار ناسپاس و گنهکار است. او با گرفتن ربا خود را ضامن مردم، زندگى خود را حرام، عباداتش را باطل، و حرص و طمع قساوت را بر خود حاکم مى‏گرداند. «کَفَّارٍ أَثِیمٍ»

در نظام رَبَوى، سعادت، محبت و امنیت، وجود ندارد و چه بسیار ثروتمندانى که از سرمایه خود، هیچ نوع راحتى، آرامش و یا محبوبیتى را به دست نمى‏آورند، اما در نظامى که در آن انفاق، صدقه و قرض‏الحسنه رایج باشد، آن جامعه از برکات زیادى برخوردار است. در این نظام، فقرا مأیوس نبوده و اغنیا در فکر تکاثر نیستند.

همچنین در نظام مالی مبتنی بر انفاق و صدقه، محرومان به فکر انتقام و سرقت، و اغنیا نگران حراست و حفاظت اموال خود نیستند و جامعه از یک تعادل نسبى همراه با الفت، رحمت، تفاهم و امنیت برخوردار خواهد بود.

در تفسیر «کبیر» فخر رازى آمده است: وقتى رباخوار، عواطف و عدالت انسانى را در خود محو کند، خود و اموالش مورد نفرین فقرا قرار مى‏گیرند کینه، انتقام و توطئه سرقت هر لحظه او را تهدید مى‏کند و این نمونه‏اى از آن نابودى است که در این آیه مطرح شده است.

 

پیام‌ها:

1- به رشد ظاهرى ثروت خیره نشوید، نظام اقتصادى بر اساس ربا روبه نابودى است. «یَمْحَقُ اللَّهُ الْرِّبَواْ»

2- نابود کردن مال ربوى، از سنت‏هاى الهى است. «یَمْحَقُ اللَّهُ الْرِّبَواْ» فعل مضارع نشانه‏ استمرار است.

3- رواج صدقه و زکات، سبب رشد و استوارى اقتصاد است. «وَیُرْبِى الْصَّدَقَتِ»

4- رباخوار، از رحمت و محبّت الهى محروم است. «وَاللَّهُ لَایُحِبُّ کُلَّ کَفَّارٍ أَثِیمٍ»

5 - رباخوار، بسیار ناسپاس و گنهکار است. او با گرفتن ربا خود را ضامن مردم، زندگى خود را حرام، عباداتش را باطل، و حرص و طمع قساوت را بر خود حاکم مى‏گرداند. «کَفَّارٍ أَثِیمٍ»

بخش قرآن تبیان


منبع :

خبرگزاری فارس

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین