سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
مروری بر ویژه برنامه های نوروزی دهه ی شصت
عکس نویسنده
عکس نویسنده
نویسنده : مجتبی شاعری
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

خاطره بازی تلویزیون و نوروز(1)


مروری بر ویژه برنامه های نوروزی دهه ی شصت


خاطره بازی تلویزیون و نوروز(1)

دهه ی شصت برای آن هایی که یادشان می آید، نوروزها فقط تعطیلی، دید و بازدید، عیدی گرفتن و هفت سین چیدن و تخم مرغ رنگ کردن نبود. البته نوروزهای دهه ی شصت برای همه ی ایرانی ها و خصوصاً خانواده هایی که عزیزی در جنگ داشتند، یاد آور حسی از بیم و امید است. انتظار و دعایی که برای سلامت و پیروزی فرزندان وطن بود. با این وجود حتی در آخرین نوروزی که در جنگ می گذشت و بمباران و موشکباران شهرها بی سابقه تر از هر زمانی بود، زندگی جریان داشت و مردم نوروز می گرفتند.

علاوه برجایگاهی که آیین های نوروز برای مردم داشت تلویزیون پدیده ی منحصر به فردی بود. نوروز برای همه و خصوصا برای بچه ها با تلویزیون عالم دیگری داشت. تلویزیون برای خیلی ها همه ی شادی عید بود. افزایش ساعت برنامه ها، دیدن هر روزه ی فیلم، فیلم های کارتونی و سینمایی، برنامه های طنز و .... . با این که هنوز همه صاحب تلویزیون های رنگی نشده بودند با این حال رنگ های شاد را از قاب تلویزیون های سیاه و سفید می توانستی ببینی. برنامه های تلویزیونی که در روزهای دیگر سال از پنج بعد از ظهر شروع می شد، وقتی از صبح آغاز می شد یک اتفاق بود. با این که فیلم های کارتونی تعداد محدود و مشخصی بود که هر ساله تکرار می شد ولی برای همین ها، لحظه شماری می کردیم. حتی اگر سالی می شد که یکی از آن ها را از دست می دادیم عید به کامم تلخ می شد. بچه خرس های قطبی، سفر به اعماق زمین، جزیره ی اسرار آمیز، رابین هود، ... فقط سرگرمی نبودند تبدیل شده بودند به دوستانی که فقط عیدها برای مهمانی می آمدند.

کارتون های کوتاه هر روزه ای که دست کم برای چند روز ما را از غم و غصه های بچه های آلپ و مهاجران و خانواده دکتر ارنست و در به در ی نل و هاچ رها می کرد. کارتون های کوتاه عید (سفرهای گالیور، گوریل انگوری،...) داستان هایی بود که در آن همیشه پیروزی بود. در همان قسمت تکلیف مشخص می شد و بیننده ی کودک ناچار نبود به دعاهایش، آرزو برای موفقیت قهرمان کارتونی اش را هم اضافه کند.

عیدها، لبخند مجری ها، دعوت کردنشان به دیدن برنامه ها، مدادرنگی هایی که طوری می نشستند که پیغام های خجسته ی عید را برسانند: نوروزتان پیروز، هرروزتان نوروزباد......

عیدهای تلویزیون دهه ی شصت، عیدهای برنامه های فکاهی بود. جنگ هفته، سیمای اقتصاد ما، هشیار و بیدار، ... حتی تله تئاترها هم مثل تله تئاترهای روزهای دیگر نبود که با غصه ی آدم هایش موقع خواب غصه های خودت را فراموش کنی. به جای دو مرغابی در مه و سیاهی لشگر، باجناق ها (بابازی رسول نجفیان و اکبر عبدی) بودند. باجناق هایی که چشم هم چشمی های خودشان و همسرانشان مثل اره و تیشه دادن های سوزنبانان نبود (با بازی داریوش مودبیان و علی نصیریان).

هنوز هم وقتی صحنه ای از برنامه های آن موقع های تلویزیون را ببینم گذشته از لبخندی که به صورتمان می نشیند، قندی که در دل هایمان آب می شود، یاد آوری خاطراتی است که از چشمهایمان آکواریوم میسازد.

عیدهای تلویزیون دهه ی شصت، عیدهای برنامه های ورزشی بود. وقتی در روزهای معمول سال خبری از پخش زنده ی فوتبال نبود و برای شنیدن گزارش بعضی از مسابقات فوتبال ملی باید از رادیو آن هم کانال 2 رادیو که فقط برای همین مناسبت ها راه می افتاد – استفاده می کردی. سور مفصل برنامه ی تلویزیون بود، دیدن دوباره و چند باره ی گل های جام جهانی، دیدن مارادونایی که یک تنه آرژانتین را قهرمان می کند ، به یکباره نه نفر را دریبل می زند و دروازه ی پیتر شیلتون پیر را خرد و خراب می کند. پله ی افسانه ای ،کرایف و بکن بائر. پلاتینی که انگار همیشه یک چیز برای اسطوره شدن کم داشت.

عیدهای تلویزیون دهه ی شصت، عیدهای فیلم های سینمایی بود. فیلم های سینمایی ایرانی که در جمعه های پخش تلویزیون، کمتر خبری از آن ها می شد. تحفه ها، کفش های میرزا نوروز،....

فیلم های خارجی هم بیشتر فیلم های کمدی بود: نورمن، چاپلین، هارولد لوید، ...

عیدهای تلویزیون برای ما فقط سرگرمی نبود. عیدهای تلویزیون دائره المعارفی بود که اسم ها، فیلم ها، آهنگ ها و آدم هایی را به خاطر بسپاریم تا سال های بعد که دستمان به کتاب و فیلم و موسیقی رسید تا این سال ها که دستمان به اینترنت می رسد اول از همه به دنبال نام هایی بگردیم که یاد آور همان سال ها باشد. به دنبال کسانی بگردیم که اسباب خاطره بازی هایمان بشوند.

هنوز هم وقتی صحنه ای از برنامه های آن موقع های تلویزیون را ببینم گذشته از لبخندی که به صورتمان می نشیند، قندی که در دل هایمان آب می شود، یاد آوری خاطراتی است که از چشمهایمان آکواریوم میسازد.

 

مجتبی شاعری

بخش سینما وتلویزیون تبیان

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین