سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
همه‌ی آنچه لازم است در مورد ویروس کرونای جدید (COVID-19)، بدانید و بخوانید و بپرسید و ببینید
کشورهای عضو اتحادیه عرب با کنار گذاشتن تمام ملاحظات و ترس های گذشته، همه توان خود را به کار گرفته اند تا در بحران سوریه بازنده نباشند و تحولات این کشور را مطابق رسم و رسوم عربی هدایت کنند و نه تمایلات ایرانی.
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

قمار بزرگ اعراب در سوریه


کشورهای عضو اتحادیه عرب با کنار گذاشتن تمام ملاحظات و ترس های گذشته، همه توان خود را به کار گرفته اند تا در بحران سوریه بازنده نباشند و تحولات این کشور را مطابق رسم و رسوم عربی هدایت کنند و نه تمایلات ایرانی.

اعراب

سوریه امروز بیش از آنکه میدان نزاع دولت و مخالفان، محافظه کاران و تحول خواهان، بشاردوستان و براندازان و یا هر دوگانه این‌چنینی باشد، به محل رویارویی بازیگران منطقه ای تبدیل شده است. و نکته اینجاست که در این مصاف منطقه ای که ریشه ای درازمدت دارد، غرب و رژیم صهیونیستی از جناح اعراب پشتیبانی می کنند و روسیه - و تا اندازه ای چین - از محور مقاومت.

اعراب که قریب یک سال است در بحبوحه بهار عربی به سر می برند و حیات و ممات خود را بسته به زنجیره انقلاب ها می بینند، این بار منتظر وقوع حوادث آینده ننشسته اند و خود پیشدستی کرده و با دست زدن به عملی مشابه لقاح مصنوعی، زایشی صنعتی و پیش از موعد را آزموده اند. سوریه به آزمایشگاهی برای یک دگردیسی متفاوت تبدیل شده است. دگردیسی و تغییری که با فشار از درون و چانه زنی در بیرون پیش می رود و معلوم نیست مولود آن چه ریخت و شاکله ای خواهد داشت و با چند سر و دست و پا خواهد رویید.

کار به جایی رسیده که ایمن الظواهری هم به خیل مخالفان بشار اسد پیوسته و از هوادارانش خواسته است به کمک معترضان بشتابند. فراخوان او به رسم القاعده، حکم جهاد فی سبیل الله را دارد و در هنگامه چندگونگی و چنددستگی مخالفان بشار اسد، بهت آور و مضحک و البته خطرناک می نماید. برخی معتقدند الظواهری با هوشمندی خاصی پیام ویدئویی اخیرش خود را صادر کرده است تا بدین وسیله، قوای ازهم گسیخته و انسجام فروپاشیده سازمان متبوعش را احیا کند و جانی دوباره به آن ببخشد. شاید بتوان گفت القاعده در لابلای جنبش های مردمی یک سال اخیر گم شده و گفتمانش بی طرفدار مانده و علی رغم ترسی که غربی ها از قدرت گیری افراط گرایی اسلامی در منطقه داشتند، مجال بروز نیافت و قسمی دیگر از اسلام گرایی که معرف آن مدل متعادل و متساهل اخوان المسلمین است، نضج و گسترش یافت.

کار به جایی رسیده که ایمن الظواهری هم به خیل مخالفان بشار اسد پیوسته و از هوادارانش خواسته است به کمک معترضان بشتابند. فراخوان او به رسم القاعده، حکم جهاد فی سبیل الله را دارد و در هنگامه چندگونگی و چنددستگی مخالفان بشار اسد، بهت آور و مضحک و البته خطرناک می نماید

اما زمین سوریه به محل مصاف رژیم های عرب با ایران و محور مقاومت تبدیل شده و برد و باخت در این میدان را مهم و تعیین کننده ساخته است. سعودی ها و قطری ها با دامن زدن به مشکلات چند ساله خود با ایران و حزب الله لبنان، از یکسو به بازیگران تعیین کننده در سرنوشت مردم سوریه تبدیل شده و از سوی دیگر خصومت خود را با ایران به این منطقه کشانده اند.

می توان گفت عربستان و قطر و همراهانشان در اتحادیه عرب، با دست زدن به ریسکی بزرگ، ترجیح داده اند ترس های چندساله خود را از قدرتی به نام ایران در ماجرای سوریه جبران کنند و این نقطه را به فرصتی برای قطع رگ حیاتی محور مقاومت و فتح یکی از مهم ترین پایگاه های منطقه ای جمهوری اسلامی تبدیل کنند. اما اعراب عجولانه و بی گدار به آب زده اند و ممکن است با شکست در میدان سوریه، تحقیر تاریخی دیگری را شامل حال خود سازند. (پس از شکست حقارت بار در جنگ اعراب و اسرائیل)

سوریه

آنها با این فرض که ایران همه تخم مرغ هایش را در سبد سوریه و حزب الله گذاشته و بلعیدن این تخم مرغ ها به فلج کردن ایران خواهد انجامید، وارد قمار بزرگی شده اند؛ غافل از اینکه تهران قادر است در عراق و لبنان نیز حضور و جلوه ای دیگر داشته باشد؛ کما اینکه امروز چنین جلوه و مجالی را داراست.

اتحادیه عرب از طرف دیگر دست به ریسک خطرناکی زده و با قدم برداشتن در مسیر مطلوب غرب و رژیم صهیونیستی، قصد تغییر نقشه سیاسی خاورمیانه را دارد؛ خاورمیانه ای عاری از قدرت منطقه ای ایران. غافل از اینکه تضعیف ایران با قدرت گیری اسرائیل توام خواهد شد و این مساله ای است که نه ترکیه به عنوان یکی از بازیگران اصلی منطقه و نه مصر پس از حسنی مبارک پذیرایش نخواهند بود و به زودی با چالش های عمده آن برخورد خواهند کرد.

این روزها و در قمار اعراب، سوریه به یکی از سرنوشت سازترین مقاطع تاریخی خود رسیده است. بشار اسد پیشتر هشدار داده بود و جمهوری اسلامی نیز بارها بر این نکته تاکید کرده که "ناامنی و آتش بازی در سوریه ممکن است کل منطقه را به هم بریزد" ولی قرائن موجود حاکی از آن است که عربستان و متحدانش این خطر را پذیرفته اند و می خواهند به دل آتش بزنند.

کشورهای عربی تهدید کرده اند که روابط دیپلماتیک خود را با سوریه قطع می کنند و با کمک سازمان ملل، نیروهای حافظ صلح به سوریه اعزام می کنند. همچنین خواستار افزایش کمک ها به گروه های مخالف سوریه در داخل و خارج از این کشور شده اند و مصرانه بر پیشنهاد خود مبنی بر کناره گیری اسد از قدرت تاکید می ورزند.

جمهوری اسلامی نیز بارها بر این نکته تاکید کرده که "ناامنی و آتش بازی در سوریه ممکن است کل منطقه را به هم بریزد" ولی قرائن موجود حاکی از آن است که عربستان و متحدانش این خطر را پذیرفته اند و می خواهند به دل آتش بزنند.

در این میان روسیه هنوز مخالفت صریح خود را با تصمیمات جبهه عربی ابراز نکرده ولی مخالفت این کشور با طرح و توطئه های ضد سوری اعراب، دور از وقوع نیست. ایران نیز هنوز واکنش و بیانیه رسمی در این باره اعلام نکرده ولی بطور حتم پیام مستقیمی را به اعراب خواهد فرستاد که وارد بازی خطرناک منطقه ای نشوند و سوریه را به یک میدان جدال بین خودشان و ایران تبدیل نکنند.

اعراب از بستر و آب گل آلودی که در سوریه ایجاد شده، دنبال صیدی رفته اند که بسیار درشت تر و قوی تر از تور ماهی گیری آنهاست. آیا آنها محاسبه این رویارویی را کرده اند و روی آن به عنوان یک مصاف تعیین کننده و سرنوشت ساز با تهران حساب می کنند؟ آیا اعراب پیش بینی کشیده شدن آتش این دود به لبنان و عراق و... را کرده اند و با علم به همه عواقب احتمالی، دست به ریسک زده اند؟

بخش سیاست تبیان

منبع:دیپلماسی ایرانی

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین