سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
بزرگترین فضیلتى را كه براى امیرالمؤمنین(ع) است و قرآن بر آن دلالت دارد براى من بگو....
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

مباهله در کلام امام رضا(ع)‌


درتاریخ 23 ساله بعثت پیامبر اکرم و نبی معظّم،روزهای بسیار مهم و سرنوشت سازی وجود دارد که هریک از رخدادهای آن به تنهایی برای اثبات حقانیت اسلام، نزد دوست و دشمن کافی است. یکی از این رویدادهای مهم و ممتاز«روز مباهله»است که در آن توحید، نبوّت و امامت در کامل ترین چهره ها جلوه کرده و حقیقت ناب و نورانی خود را نشان داد.


در كلام امام على‏بن موسى الرضا(ع) آمده است چون حضرت رضا(ع) در مجلس مأمون عباسى حاضر شد مأمون از او سؤالاتى كرد و حضرت یكایك پاسخ مى‏داد. تا سخن بدین‌جا رسید كه مأمون پرسید:

آیا خداوند در جایى از قرآن «اصطفاء» را تفسیر كرده است؟

مباهله در کلام امام رضا(ع)

آن حضرت در پاسخ فرمود: خداوند اصطفاء عترت را در دوازده موضع از كتاب خویش بیان فرموده است. 

سپس آن حضرت در بیان سومین موضع فرمودند: «در واقعه مباهله كه آیه شریفه «فمن حاجك فیه من بعد» نازل شد، پیامبر خدا(ص)، على(ع) و حسن(ع) و حسین(ع) و فاطمه(س) را احضار كرد و جان آنها را قرین جان خود قرار داد. پس آیا مى‏دانید معناى «وانفسنا و انفسكم» چیست؟

علماى مجلس گفتند مراد از آن نفس پیامبر خدا است.

آن حضرت فرمود به غلط افتادید. خداوند در «انفسنا» نفس على‏(ع) را قصد كرده است و دال بر این امر سخن پیغمبر(ص) خداست كه فرمود:

«لتنتهین بنو ولیعه او لأبعثن الیهم رجلا كنفسى یعنى على‏بن ابى‏طالب»

و این خصوصیتى است كه پیش از این و پس از این هیچ‌كس بدان نخواهد رسید زیرا آن حضرت نفس على را همانند نفس خود قرار داد.

 

در روایت دیگرى آمده است كه مأمون روزى به امام رضا(ع) گفت:

بزرگترین فضیلتى را كه براى امیرالمؤمنین(ع) است و قرآن بر آن دلالت دارد براى من بگو.

حضرت فرمود: فضیلت او در مباهله است كه در آیه شریفه «فمن حاجك فیه من بعد ماجاءك» اشاره شده است.

آنگاه رسول‏خدا(ص)، حسن(ع) و حسین(ع) را فراخواند پس آنها دو پسر او بودند و فاطمه(س) را خواند پس او در موضع «نساءه» است و امیرالمؤمنین(ع) را خواند پس به حكم خداوند عزوجل او نفس رسول‏خدا(ص) است و چون هیچ‌كس از مردمان بالاتر و برتر از رسول‏خدا نیست پس به حكم الهى باید هیچ‌كس برتر و بالاتر از نفس رسول‏خدا(ص) نباشد.

مأمون گفت مگر نه این است كه خداوند «ابناء» را به لفظ جمع آورده و رسول‏خدا (ص) تنها دو پسرش را فراخواند و «نساء» را به لفظ جمع آورد، در حالى كه رسول‏خدا(ص) فقط دخترش را آورد پس چرا جایز نباشد كه آن حضرت از نفس خودش دعوت بكند نه از دیگرى بنابراین فضلى را كه براى امیرالمؤمنین(ع) مى‏گویى ثابت نیست.

امام هشتم(ع) در پاسخ فرمود: آنچه گفتى صحیح نیست زیرا داعى باید غیر از خودش را دعوت كند، چنان كه آمر باید به غیر خودش دستور بدهد و صحیح نیست كه رسول‏خدا(ص) در حقیقت خودش را دعوت كند چنان كه نمى‏تواند به حقیقت آمر به نفس خود باشد و هرگاه ثابت شود كه رسول‏خدا(ص) در مباهله هیچ‌كس جز امیرالمؤمنین(ع) را نخوانده است، ثابت مى‏شود كه او نفس رسول‏خدا(ص) است كه خداوند در كتابش به‌ او نظر داشته و در قرآنش بدو حكم كرده است.

همچنین از جمله مناظرات آن حضرت با مأمون آورده‏اند كه

مأمون به آن حضرت گفت چه دلیلى بر خلافت جد شما على‏بن ابى‏طالب‏ا(ع) ست؟

حضرت فرمود: «انفسنا» پس مأمون گفت: «لولا نسائنا» پس حضرت فرمود: «لولا ابنائنا» آنگاه مأمون ساكت شد.

از آنجا كه گفته‏اند: «الفضل ماشهدت به الاعداء» مى‏توان حدیث سعد را دلیلى قاطع و دندان‏شكن بر منكرین حضور اهل‌بیت(ع) در صحنه مباهله دانست چرا كه منابع متعدد شیعه و سنى نقل كرده‏اند كه «معاویةبن ابى‏سفیان» به «سعد» گفت: چه چیز جلودار تو است كه «ابوتراب» را دشنام نمى‏گویى؟ «سعد» گفت: هرگاه به یاد سه چیزى كه رسول‏خدا(ص) در حق او گفت، مى‏افتم هرگز اجازه دشنام‌گویى به او را به‏خود نمى‏دهم.

اگر یكى از آنها براى من بود از شتران سرخ مو برایم دوست‏داشتنى‏تر بود. [اول آن كه‏] چون در یكى از جنگ‌ها رسول‏خدا(ص)، على(ع) را به جاى خویش در شهر باقى گذاشت على(ع) گفت: آیا مرا همراه زنان و كودكان در شهر مى‏گذارى؟ پس رسول‏خدا(ص) به او گفت: آیا راضى نمى‏شوى كه نسبت به من منزلتى چون منزلت هارون نسبت به موسى داشته باشى جز آن كه بعد از من نبوتى نیست.

[دوم آن كه‏] از رسول‏خدا(ص) شنیدم كه در روز جنگ خیبر فرمود: هر آینه پرچم را به دست مردى مى‏دهم كه خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش نیز او را دوست دارند. پس آن حضرت فرمود:« على(ع) را نزد من بخوانید على(ع) را آوردند در حالى كه چشم درد داشت پس رسول‏خدا(ص) از آب دهان خود به چشم او كشید و خوب شد و آنگاه پرچم را به او سپرد و

[سوم آن كه‏] چون این آیه «فقل تعالوا ندع ابناءنا...» نازل شد رسول‏خدا(ع) على(ع) و فاطمه(س) و حسن(ع) و حسین(ع) را فراخواند و فرمود: «اللهم هولاء اهلى» و در روایتى دیگر از سعد نقل شده است كه رسول‏خدا فرمود «ان هولاء اهل بیتى».


منبع: خبرگزاری قرآنی ایران

بخش حریم رضوی

 

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین