سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
نمایش تراس داستان زوجی است كه قصد دارند آپارتمان خود را بفروشند اما با ورود نماینده‌های مختلف آژانس های املاك، اتفاقات غیر منتظره‌ای رخ می‌دهند. که با نگاهی طنز، گسستگی روابط و بی‌هویتی خانواده و نیز خلاء عشق در جوامع غربی را نقد می‌كند.
عکس نویسنده
عکس نویسنده
نویسنده : محمد صابری
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

پرتگاهی به وسعت یک تراس


نمایش تراس داستان زوجی است كه قصد دارند آپارتمان خود را بفروشند اما با ورود نماینده‌های مختلف آژانس‌های املاك، اتفاقات غیرمنتظره‌ای رخ می‌دهند. که با نگاهی طنز، گسستگی روابط و بی‌هویتی خانواده و نیز خلاء عشق در جوامع غربی را نقد می‌كند.


تئاتر تراس

سالن اصلی تئاتر شهر این روزها شاهد همکاری مجدد دو چهره آشنای تئاتر ایران است. مسعود دلخواه و محمدرضا خاکی. این همكاری از چند سال پیش و با بازی در نمایش «پرتره» آغاز شد و تاكنون با اجرای سه نمایش ادامه یافته است. این همکاری برای مسعود دلخواه خوشایند بوده‌است چرا که وی سال گذشته(1389) با بازی در نمایش «روال عادی» به كارگردانی محمدرضا خاكی، اجرای موفقی را پشت سر گذاشت و به خاطر این نقش آفرینی، عنوان بهترین بازیگر مرد در جشنواره بیست ونهم تئاتر فجر و بازیگر برتر مرد در سال 89 در جشن شب بازیگر خانه تئاتر را كسب كرد. او این بار در نمایشی با نام «تراس» به کارگردانی محمد رضا خاکی ایفای نقش می‌کند. نمایشنامه «تراس» سال 1997 توسط ژان کلود کرییر نوشته شده نویسنده‌ای که برای مخاطبان ایرانی شناخته شده است. ساختار ساده داستان تراس که روایت کننده زندگی زوجی در شرف جدایی است (که این طرح اساس  و محور قصه برای بیان دغدغه‌های دیگر می‌شود) خانه‌ای که در  تراس آن موضوعات جوامع غربی و به نوعی دردهای مشترک انسان امروز نقد می‌شود. اتفاقاتی که  فقط در آن نقطه از خانه به وقوع می‌پیوندد. این زوج در آپارتمانی ساکن هستند که قرار است اجاره داده شود. در این حین مشتریانی به آپارتمان می‌آیند و هرکدام دنیای خاص و دغدغه‌های مربوط به خودشان را وارد آپارتمان این زوج می‌کنند و داستان ساخته می‌شود.

روابط ناپایدار و شکننده انسان‌ها

نمایشنامه تراس درماهیات خود نمایشی با نگاه طنز آمیز و زبانی پر از نقد به روابط ناپایدار و شکننده انسان‌ها در دنیای امروز ما ‌است. روابطی که اصل آن را در منافع فردی و شخصی می‌توان جستوجو کرد و چون در آن‌ها رنگ و بویی از اصالت و عشق حقیقی نیست، سست و شکننده‌تر از همیشه می‌شوند. در این اثر نمایشی نویسنده (ژان کلود کرییر) به تنهایی انسان‌ها اشاره دارد و می‌توان نوع نگاه آبزورد در آن را در این نقطه دید، نگاهی که راه حل‌های موقتی، هوس‌آلود و غیرمتعارف برای گریز از این تنهایی را به مخاطب خویش گوش زد می‌کند و اساسا مفهوم عشق، ازدواج، خانواده، به‌عنوان هویتی دگرگون شده در جوامع غربی با طنز تلخ نهفته در لایه‌های پنهان داستان مورد انتقاد قرار می‌دهد. به گفته کارگردان اثر: «این نمایشنامه با ذهنیت انتقادی نوشته شده و معتقدم بهترین منتقدان جامعه غربی، نویسندگانشان هستند.» شاید جذابیت و پر مخاطب بودن نمایش را در فضای نقد جامعه امروز ایران دانست که با محور اصلی نمایش هم سنگ شده و بیان دردهای مشترک دو جامعه دانست.

تراس دومین نمایشنامه کری یر در دو سال اخیراست که  به تئاتر ایران معرفی می‌شود و این اتفاق را باید به فال نیک گرفت. او را یکی از تکنیکی‌ترین نویسندگانی می‌دانند که نمایشنامه‌های ابزورد معاصر را می‌نویسد و تکنیک در آثار او بسیار مهم و قابل تفسیر است.

 این نویسنده نیز به مسائل اجتماعی که هم اکنون در جامعه غربی وجود دارد پرداخته و یکی از مهمترین این مشکلات فقدان عشق است که در ایران امروز هم به چشم می‌خورد. شاید جدا از نقاط مثبت اثر چون بازی‌های روان و ملموس و طراحی صحنه، بتوان نقطه عطف اثر را در متن، دیالوگ‌های قوی و در کل، نمایشنامه بسیار پخته آن جست. متنی که در آن تمام ویژگیهای روانی، تنش‌های انسانی، امیدها و زندگی روزمره آدم‌ها را به خوبی بازسازی می‌کند و در عین حال به چالش می‌کشد تا تماشاچی به فکری عمیق فروبرود. نمایشنامه‌ای تک پرده‌ای بلندی که از چارچوب رئالیستی و استعاره‌ای زندگی بیرون نمی‌آید. نمایش «تراس» با حضور دکتر محمدرضا خاکی(کارگردان) و بازیگران این نمایش به ترتیب حروف الفبا الهام پاوه‌نژاد، دکتر مسعود دلخواه، فریدون محرابی، مهران رنجبر، بهاره رهنما و امیررضا وزیری هستند.

تئاتر تراس

در آپارتمان‌هایی با تراس روباز

«موریس» با بازی مهران رنجبر نقشی را ایفا می‌کند که دارای سادگی و  پیچیدگی‌های متناقضی دارد به طوری که این شخصیت در جاهایی عاشق می‌شود و در جایی دیگر سریعا انکار می‌کند. «تیمسار» نقشی است که در موقعیت بازنشستگی نیز با همسرش به دنبال سرپناهی می‌گردد، شخصیتی بسیار ترسو و محافظه کار که این ویژگی‌ها در سراسر نمایش تاکید می شود تا زوال انسان مدرن را در طول زندگی اش بازگو کند. فریدون محرابی بازیگر نقش «اتین» نقش مردی را بازی می‌کند که پس از 4 سال زندگی،همسرش تصمیم به ترک او می‌کند، ژان کلود کرییر در نمایش خود حتا از موضوع جدایی نیز غافل نیست و آن را بازخورد روابط عشقی غیر حقیقی می داند و با جمله «انسان در موقعیت های مختلف تعریف می‌شود» دست به نقد مقوله طلاق می‌زند و شخصیت خود را به مخاطب خود می‌شناساند. نکته دیگر قابل تامل در این نمایش را باید در فضای ناشناخته و گنگ آدم‌ها در کنار محیط پر تنش داستان که نماینده جامعه غربی معرفی می‌شود دانست. تراس دومین نمایشنامه کری یر در دو سال اخیراست که  به تئاتر ایران معرفی می‌شود و این اتفاق را باید به فال نیک گرفت. او را یکی از تکنیکی‌ترین نویسندگانی می‌دانند که نمایشنامه‌های ابزورد معاصر را می‌نویسد و تکنیک در آثار او بسیار مهم و قابل تفسیر است. شخصیت‌های این نویسنده از دنیایی دیگر نیستند، و از جنس آدم‌هایی هستند که در اطراف خودمان زندگی می‌کنند. در آپارتمان‌هایی با تراس روباز.

 

بابک طالقانی

بخش سینما و تلویزیون تبیان

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین