سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
عالم بازیگری عالم غریبی است. هم بازیگر دارد و هم نابازیگر. بازیگرها كه خب شناخته شده‌اند و به اندازه توانایی و استعداد و شانس‌شان «مطرح» شده‌اند. اما دنیای نابازیگرها كمی متفاوت است.
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

كم‌فروشی نابازیگران!


عالم بازیگری عالم غریبی است. هم بازیگر دارد و هم نابازیگر. بازیگرها كه خب شناخته شده‌اند و به اندازه توانایی و استعداد و شانس‌شان «مطرح» شده‌اند. اما دنیای نابازیگرها كمی متفاوت است.


حلیمه سعیدی

بعضی از نابازیگرها یخشان می‌گیرد و بعضی دیگر هم نه. مثلا حلیمه سعیدی كه با نقش سوری خانم در سریال زن‌ بابا به تلویزیون آمد و از آن بعد به سینما هم راه یافت، پیرزنی است كه حتی سواد خواندن و نوشتن ندارد اما او مقابل دوربین بازی نمی‌كند بلكه زندگی می‌كند. همین حس زندگی است كه بازی‌های او و در ادامه سریال را دوست‌داشتنی می‌كند.

به برخی از بازیگران مانند حلیمه سعیدی، شهربانو موسوی و احمدپور مخبر ـ كه در سن كهولت استعداد آنها كشف شده است ـ بازیگر غریزی می‌گویند. كار با این‌گونه افراد برای كارگردان راحت است و لازم نیست انرژی زیادی برای بازی گرفتن از آنها خرج كنند. اما هستند كارگردانانی هم كه تبحر زیادی در گرفتن بازی از نابازیگران دارند. مجید مجیدی استاد گرفتن بازی از نابازیگران است.

كیومرث پوراحمد هم چند سال پیش با ساخت سریال قصه‌های مجید با حضور بازیگرانی مانند پوراندخت یزدانیان و مهدی باقربیگی نشان داد كه در این كار تبَحُر دارد. این كارگردانان ثابت كرده‌اند برای استفاده از نابازیگر یا باید نابازیگر استعداد بازیگری داشته باشد یا كارگردان توانایی بازی گرفتن از این افراد را داشته باشد.

حمید نعمت‌الله اما در سریال وضعیت سفید نابازیگرانی را مقابل دوربین آورده كه هم خودشان استعداد بازیگری دارند و هم كارگردان توانسته بازی‌های آنها را هدایت كند و به نتیجه‌ای كاملا باورپذیر و عالی برسد.

حمید نعمت‌الله اما در سریال وضعیت سفید نابازیگرانی را مقابل دوربین آورده كه هم خودشان استعداد بازیگری دارند و هم كارگردان توانسته بازی‌های آنها را هدایت كند و به نتیجه‌ای كاملا باورپذیر و عالی برسد.

اما در كنار این فیلمسازان، كارگردانانی هم وجود دارند كه بنا به دلایلی كه یكی از مهم‌ترین آنها پایین آوردن هزینه تولید است از نابازیگران استفاده می‌كنند اما نه نابازیگر قدرت بازی دارد و نه كارگردان تلاشی كرده كه از او بازی مناسبی بگیرد. او نه حسی دارد و نه حسی را منتقل می‌كند. او در هنگامه شادی و غم با چهره‌ای كاملا بی‌تفاوت فقط به چهره بازیگر مقابلش نگاه می‌كند و حتی در زمانی كه قرار است واكنش مهمی از خود نشان دهد، آنقدر سرد و بی‌حس است كه حتی حس‌های بازیگران مقابل و صحنه را هم می‌گیرد.

در این شرایط فقط می‌توان گفت، استفاده از این نابازیگر برای سریالی كه تلویزیون هزینه زیادی برای ساخت آن پرداخت كرده یك‌جور كم‌فروشی به مخاطب و حتی خود تلویزیون به عنوان سفارش دهنده كار است.

بخش سینما و تلویزیون تبیان


منبع:جام جم / طاهره آشیانی ‌‌‌

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین