سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
شیوه های کار فرهنگی با نوجوانان
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

شیوه های کار فرهنگی با نوجوانان

تبلیغ

آیا تا به حال فکر کرده اید که حیطه کاری طلبگی آن هم در زمینه فرهنگی به کجا ختم می شود؟ به عبارت دیگر اگر بخواهیم مصادیق یک کار فرهنگی را در نظر بگیریم کدام عناوین را باید بشماریم؟

 

آیا حیطه کار فرهنگی یک طلبه در منبر و تبلیغ خلاصه می شود؟ اگر طلبه ای بخواهد  با جوانان کار فرهنگی کند چه مسائلی را باید در نظر بگیرد؟

در این مقاله بحث اجمالی در باره فعالیت های فرهنگی طلبه خدمت شما خوانندگان گرامی ارائه خواهد شد. همچنین برخی مصادیق کار فرهنگی و محیط هایی که برای کار فرهنگی باید در نظر گرفته شود، مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

 

در این نوشتار مراد از «فعالیت فرهنگی» هر کاری است که با استفاده از نیروی موجود و توانمندی بالفعل فرد، به‏هدف رشد دیگران و ارائه خدمات فرهنگی صورت گیرد.

ما ضمن بررسی طرح کلان فعالیت‏های طلبه در بخش برنامه‌ریزی به این نتیجه رسیدیم که بر اساس هویت طلبه، عمده توان و زمان او باید صرف تحصیل و بالا بردن توانمندی‏های خود گردد و جز در حاشی    این وظیفه اصلی، انتظار نمی‏رود طلبه به فعالیت‏های دیگر بپردازد (نسبت متن و حاشیه، نسبت 4 به 1).

 

اینک ضمن پافشاری مجدد بر این فرمول تأکید می‏کنیم، گرچه پرداختن به این فعالیت‏ها در حاشیه برنامه طلبه قرار دارد، اما به هیچ وجه متن کار او بدون حاشیه، مفید واقع نمی‏شود. خصوصاً طلابی که چند سال در حوزه، تحصیل کرده و بنیه علمی و شخصیتی نسبتا استواری یافته‏اند، وظیفه ویژه‏ای در این مورد دارند. این‏گونه فعالیت‏ها علاوه بر تأمین نیاز جامعه و ادای رسالت اسلامی[1]

و زنده نگاه‌داشتن روح حساسیت نسبت به نیازهای جامعه و تقویت بینش اجتماعی، به رشد و تکامل توانمندی‏های مورد نیاز طلبه هم می‏انجامد.

 به بیان دیگر این‏گونه فعالیت‏ها در مراحل نخست، نوعی تحصیل هم محسوب می‏شود. تحصیل توان سخن‏وری، نویسندگی، پژوهش، کلاس‏داری، مواجهه با جمع، مدیریت، طراحی فرهنگی، ارتباط اجتماعی، کار متشکل گروهی و... . که هر یک به ‏مرورِ زمان و به برکت «تجربه و تمرین» در وجود شخص، شکل می‏گیرد.

تحصیل علوم حوزوی، درون‏مایه این توانمندی‏ها را تأمین می‏کند و این توانایی‏ها قالبی برای ارائه آن محتوا خواهد شد. به خوبی روشن است که محتوای بدون قالب همچون قالب بدون محتوا، مفید واقع نمی‏شود.

 

مراکز فرهنگی

مساجد

حوزه‏های علمیه

دانشگاه‌ها

مدارس

کانون‏ها

فضای مجازی (سایت، کلوپ، چت، وبلاگ و.. . )

مطبوعات و نشریات

ادارات و نهادها

هیآت

نمایشگاه‌ها

پادگان‏ها

جلسات انس دوستانه

محیط خانواده

زندان‏ها

رادیو و تلویزیون

...

 

انواع فعالیت‏های فرهنگی

سخنرانی

تدریس و کلاس‏داری

تألیف

تحقیق

مشاوره و راهنمایی

مقاله

ترجمه

شعر

داستان

گفتگو

موعظه

نقاشی، طراحی، گرافیک

نامه

دعا، مرثیه، مداحی

پاسخ به سؤالات

پشتینانی فکری

...

پاره‌‏ای از دانش‏آموزان مدارس و دبیرستان‏ها در کنار برنامه‏های آموزشی و تحصیلی خود در فعالیت‏های فوق‏برنامه، حضوری پرنشاط دارند. روزنامه دیواری تهیه می‏کنند، مقاله می‏نویسند و در مراسم صبحگاه ارائه می‏دهند، در کتابخانه یا واحدهای دیگر فعالیت می‏کنند، در اجرای مراسم نماز جماعت، دعا، قرآن، جشن یا سوگواری، راهپیمایی و برنامه‏های هنری ـ دکلمه، مسابقه، سرود، تئاترـ سهیم می‏گردند، با بسیج مدرسه همکاری می‏کنند، بریده جراید را در تابلوی مخصوص نصب می‏کنند، کلاس‏های تقویتی برای دوستان خود تشکیل می‏دهند، از ذوق و هنر خود به‏صورت شعر، طراحی، کاریکاتور و.. . .

 استفاده می‏کنند، آزمایش‏های توصیه شده در کتاب‏های درسی را به‏ خوبی انجام می‏دهند، با بهره‏گیری از دانش و مهارت خود کارهای دستی و وسایل خاص تولید می‏کنند و خلاصه آن‏ که جوش و خروش ویژه‏ای از خود نشان می‏دهند.

 این دانش‏آموزان با استفاده شایسته از وقت و توان خود،

 

ـ بهره‏ای به دیگران می‏رسانند.

ـ تنوع برنامه خود را حفظ و نشاط خود را استمرار می‏بخشند.

ـ آموخته‏های خود را محک می‏زنند و مباحث نظری خشک را بهتر درک می‏کنند.

ـ خلاقیت و توان علمی خود را بالا می‏برند.

ـ فایده و کاربرد معلومات خود را لمس می‏کنند و به ادامه جدی تحصیل، ایمان و امید بیشتری پیدا می‏کنند.

ـ روح تعاون و همکاری را در خود تقویت می‏کنند.

ـ قدرت برخورد اجتماعی و تعامل گروهی را در خود می‏افزایند و صحنه جدی فعالیت‏های اجتماعی را در دایره‏ای کوچک تجربه می‏کنند و

ـ همیشه مورد تقدیر و تشویق اولیا و مربیان هستند؛. . . .

اگر و تنها اگر این فعالیت‏ها در «حاشیه» فعالیتِ آموزشی آن‏ها قرار گیرد و آسیبِ جدی به روند تحصیل آن‏ها وارد نسازد.

شخصیت این دانش‏آموزانِ پرشور از رهگذر این تلاش و تجربه، مجموعاً بهتر و مفیدتر و جامع‏تر از دانش‏آموز درس‌خوانی است که دائماً دفتر و قلم به دست گرفته و در گوشه انزوا سر در مباحث درسی فروبرده است.

پدران و مادران و مربیان، معمولاً دو توصیه موازی به فرزندان خود می‏کنند؛

یکی حضور فعال در این برنامه‏ها، به جهت فواید فراوان آن.

دوم توجه به ضریب اهمیت درس، و رعایت اعتدال در این حضور.

همین دو توصیه موازی را در حرکت حوزوی نیز باید رعایت کرد. فعالیت‏های جانبی در کنار برنامه تحصیل، برای طلبه ضروری است و مشابه این آثار و برکات را در پی دارد.

البته اگر در انجام این فعالیت‏ها رعایت اعتدال و تناسب فراموش نشود.

روشن است که به‏دست آوردن هر توانمندی در ابتدای امر دشوار است و با ناکامی‏ها و شکست‌هایی مواجه می‏شود و احتمالاً ضایعاتی خواهد داشت.

 اما در مقابل توانمندی و ورزیدگی حاصل از آن، قابل تحمل و مجموعاً مقرون به صرفه است.


نویسنده: محمد عالم زاده نوری

تهیه و فرآوری: محمد حسین امین

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین