سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
همه‌ی آنچه لازم است در مورد ویروس کرونای جدید (COVID-19)، بدانید و بخوانید و بپرسید و ببینید
چند وقتی است گرایش به ساده نویسی و سرودن شعرهای کوتاه در میان شاعران جوان رواج و گسترش یافته است
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

عاشقی‌های بی‌ملاحظه

لهجه‌ات رنگ اطلسی

چند وقتی است گرایش به ساده نویسی و سرودن شعرهای کوتاه در میان شاعران جوان رواج و گسترش یافته است. این گرایش و علاقه سبب شده در مجموعه شعرهای شاعران جوان با نمونه‌های خوب و موفقی از «طرح» و شعرهای هایکو‌وار مواجه باشیم.

جایی از قول نویسنده‌ای خواندم: «ساده‌نویسی، سخت‌ترین کار دنیاست»؛ این جمله شاید به نوعی یادآور اصطلاح «سهل ممتنع» در شعر باشد. اینکه سرودن شعرهای به ظاهر ساده آسان نیست.

اینجاست که باید حساب شعرهای سطحی و ساده‌انگارانه را از شعرهای ساده‌ای که در عین سادگی زبان و ساختار از زیبایی هم بهره‌مندند و حرفی هم برای گفتن دارند، جدا کرد.

«لهجه‌ات رنگ اطلسی» مجموعه شعر تازه مجتبی تقوی زاد است که خواننده 43 شعر در آن می‌خواند. اغلب شعرهای این مجموعه، کوتاه و بیانگر تصاویر و کشف‌های شاعرانه و یا یک حس عاطفی هستند:

 

ما

     در

           زیر پای تو

                    دنبال بهشت می‌گردیم!

 

گاه ایهام‌های ظریف و ساده‌ای نیز در شعرها پنهان است:

 

هر روز مثل برق می‌رود

                          چه تابستان خاموشی!

 

البته باید توجه داشت که ساده‌نویسی به شمشیری دو لبه می‌ماند. شاعر باید سخت مراقب باشد که مرعوب زبان ساده شعرش نشود. این زبان و بیان بی نهایت ساده و بدون فراز و فرود، گاه ممکن است شعر را به سمت نثر سوق دهد به ویژه استفاده شاعر از اصطلاحات زبان محاوره که گاه ضمن دور کردن شعر از زبان شاعرانه، نوعی طنز ضعیف هم در شعر ایجاد کرده است:

 

ولیعصر

         خاموش نمی‌شود

                           تنها نمی‌شود

تنها نمی‌گذاردتان

               و همیشه در دسترس است

                                         بهتر از همراه اول!

 

مروری بر شعرهای مجموعه «لهجه‌ات رنگ اطلسی» نشان می‌دهد که شاعر آن در سرودن شعرهای کوتاه موفق‌تر است. هر چند در شعرهای طولانی او گهگاه کشف‌های شاعرانه زیبایی به چشم می‌خورد اما در این سروده‌ها شاعر یا ناخواسته در ورطه اطناب و زیاده‌گویی افتاده است و یا گاهی به نظر می‌رسد هر کدام از این شعرهای طولانی از چند شعر کوتاه جداگانه تشکیل شده‌اند که در کنار هم قرار گرفته‌اند چرا که انسجام و پیوستگی یک شعر کامل در آنها کمتر مشاهده می‌شود.

نکته دیگری که خوب است در مورد این کتاب بدان اشاره کنیم، تلاش ارزشمند شاعر برای نوآوری و کشف‌های تازه در ساختار شعر است. هرچند این تلاش آنقدر اندک و کمرنگ است که در چند شعر بیشتر به چشم نمی‌خورد اما باید آن را شایسته تحسین دانست. نظیر دو شعر پایانی کتاب که شاعر تلاش کرده به شعرهای «تجسمی» نزدیک شود:

 

دُ

چار

می‌شود هشت!

هشت

یعنی پرنده می‌میرد

عاشق = مرده

 

در شعر آخر هم یک دایره تو خالی می‌بینیم که داخلش نوشته شده: «لطفا در محل پارک دل من، درب نفرمائید!»

 

انسیه موسویان


تنظیم از: گروه کتاب تبیان - محمد بیگدلی

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین