سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
بدان كه اوّل شرط مجاهده با نفس و حركت به جانب حق تعالى «تفكّر» است.
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

اول شرط سير و سلوک (عرفان روح الله 1)

 

417 'hd 3j1 h 3dh© (91a'f 1h- 'ddg 1)

به جرأت مي‌توان گفت: کسي از بزرگان علم و معرفت و از علماي تراز اول نيست که امام خميني را در ک کرده باشد و ابعاد شخصيتي و گوناگون ايشان را انکار کند. در اين ميان بعد عرفاني و اخلاقي امام از جمله زواياي شخصيتي ايشان است که در اول امر چشم هر بيننده اي را به خود خيره مي‌کند.

به راستي که جمع زهد و سياست/ ناله‌هاي شبانه و شجاعت روزانه و دقدقه‌هاي مبارزه و عبادات خالصانه٬ خود کاري بس دشوار و طاقت فرساست.

از اين رو بر آن شديم تا قدم به قدم و راه به راه٬ دست در دست اين پير عارف بگذاريم و ببينيم سير و سلوک واقعي چگونه و از کجا آغاز شده و قرار است به کجا ختم شود. پس در اين مقاله  و مقاله‌هاي ديگر با ما باشيد تا با هم برويم پاي درس عرفان امام خميني.

بدان كه اوّل شرط مجاهده با نفس و حركت به جانب حق تعالى «تفكّر» است.

بدان كه اوّل شرط مجاهده با نفس و حركت به جانب حق تعالى «تفكّر» است.

و تفكر در اين مقام عبارت است از آنكه انسان لااقل در هر شب و روزى مقدارى - و لو كم هم باشد - فكر كند در اينكه آيا مولاى او كه او را در اين دنيا آورده و تمام اسباب آسايش و راحتى را از براى او فراهم كرده، و بدن سالم و قواى صحيحه، كه هر يك داراى منافعى است كه عقل هر كس را حيران مى‏كند، به او عنايت كرده، و اين همه بسط بساط نعمت و رحمت كرده، و از طرفى هم اين همه انبيا فرستاده، و كتابها نازل كرده و راهنماييها نموده و دعوتها كرده، آيا وظيفه ما با اين مولاى مالك الملوك چيست؟ آيا تمام اين بساط فقط براى همين حيات حيوانى و اداره كردن شهوت است كه با تمام حيوانات شريك هستيم، يا مقصود ديگرى در كار است؟ آيا انبياء كرام و اولياء معظم و حكماى بزرگ و علماى هر ملت كه مردم را دعوت به قانون عقل و شرع مى‏كردند و آنها را از شهوات حيوانى و از اين دنياى فانى پرهيز مى‏دادند با آنها دشمنى داشتند و دارند، يا راه صلاح ما بيچاره‏هاى فرو رفته در شهوات را مثل ما نمى‏دانستند؟

 

اگر انسان عاقل لحظه‏اى فكر كند مى‏فهمد كه مقصود از اين بساط چيز ديگر است، و منظور از اين خلقت عالم بالا و بزرگترى است، و اين حيات حيوانى مقصود بالذات نيست.

 

خوب است قدرى به حال خود رحم كنى، از مالك الملوك حيا كنى، و قدرى در راه مقصود اصلى قدم زنى، كه آن موجب حيات هميشگى و سعادت دائمى است، و سعادت هميشگى را مفروش به شهوات چند روزه فانى، كه آن هم به دست نمى‏آيد حتى با زحمتهاى طاقت فرسا. قدرى فكر كن در حال اهل دنيا از سابقين تا اين زمان كه مى‏بينى.

اگر انسان عاقل لحظه‏اى فكر كند مى‏فهمد كه مقصود از اين بساط چيز ديگر است، و منظور از اين خلقت عالم بالا و بزرگترى است، و اين حيات حيوانى مقصود بالذات نيست.


منبع:

چهل حديث امام خميني٬ص 7.

تهيه و فرآوري: محمد حسين امين - گروه حوزه علميه تبيان

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین