وب سایت موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان
وب سایت موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان
سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
این ترجمه در سال 1381 توسط انتشارات فیض كاشانى در 5200 نسخه به چاپ رسیده است. مزیت این ترجمه در روانى عبارات و خوشخوانى آنهاست. عبارات آن بسیار ساده و بى‏پیرایه و قابل فهم عموم است و هر كس مى‏تواند به راحتى از این ترجمه استفاده كند و مترجم محترم در این را
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

ترجمه قرآن ارفع در ترازوی نقد

قرآن کریم

این ترجمه در سال 1381 توسط انتشارات فیض كاشانى در 5200 نسخه به چاپ رسیده است. مزیت این ترجمه در روانى عبارات و خوشخوانى آنهاست. عبارات آن بسیار ساده و بى‏پیرایه و قابل فهم عموم است و هر كس مى‏تواند به راحتى از این ترجمه استفاده كند و مترجم محترم در این راه توفیق خوبى حاصل كرده است. از نظر حروفچینى و چاپ نیز در حد مطلوب است، به ویژه آنكه شماره آیات در ترجمه سر سطر آورده شده و كار خواننده را آسان‏تر كرده است.

اما معایب و ایرادات آن هم كم نیست؛ اولاً فاقد مقدمه یا مؤخره مترجم است؛ از این رو نمى‏توان از روش كار وى آگاه شد.

ثانیاً هیچ گونه شرح و توضیحى ـ ولو در موارد ضرورى ـ داده نشده، لذا ممكن است خوانندگان گرامى درباره برخى آیات دچار شبهه شوند. بدیهى است كه ترجمه صِرف بسیارى از آیات قرآن كریم بدون توضیحات لازم، چه در مسائل فقهى و چه در مسائل كلامى، ایجاد شبهه مى‏كند و در موارد تاریخى نیز موجب ابهام مى‏گردد كه باید ابهام‏ها زدوده شود.

ثالثاً بى‏دقتى‏هاى فراوانى در آن به چشم مى‏خورد كه در یك نگاه اجمالى حدود 40 مورد از اشتباهات غیر قابل گذشت در نظر آمد كه اكنون به 30 مورد از آنها اشاره مى‏شود:

1. بقره، 106: مَا نَنسَخْ مِنْ آیَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَیْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا .... «هیچ حكمى را محو نمى‏كنیم و یا متروك نمى‏سازیم، مگر آنكه بهتر از آن یا همانندش را جایگزین آن مى‏نماییم».

در این آیه «ما» در «ما ننسخ» كه شرطیه است «ما»ى نافیه گرفته شده و براى اصلاح معناى آیه یك «الاّ» (مگر) كه در آیه نیست در ترجمه افزوده گشته است.

2. بقره، 187: عَلِمَ اللّهُ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَخْتانُونَ أَنفُسَكُمْ ... «خداوند مى‏دانست كه شما دلهاى خویش را به خیانت وامى‏دارید... و بخورید و بیاشامید تا از طلوع صبح رشته سپید از رشته سیاه براى شما آشكار گردد».

اولاً «انفسكم» به «قلوبكم» ترجمه شده و صحیح آن چنین است: «خداوند مى‏دانست كه شما (به سبب نزدیكى با همسرانتان در شبهاى ماه رمضان) به خود خیانت مى‏ورزید...».

ثانیاً اشتباه برخى از مترجمان تكرار شده و «الخیط الابیض من الخیط الاسود» كه مراد خط سپید فجر از خط سیاه شب است، به تشخیص رشته سپید از رشته سیاه در روشنایى فجر، ترجمه شده است.

3. بقره، 188: وَتُدْلُواْ بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ «... و براى خوردن قسمتى از مال مردم به گناه بخشى از آن را نزد حكام جور مى‏فرستید...» در اینجا «تدلوا» كه عطف به «لاتأكلوا» و فعل نهى است، به صورت «تدلون» ترجمه شده، یعنى «نفرستید» به «مى‏فرستید».

4. نساء، 33: وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِیَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالأَقْرَبُونَ ... «براى همه وارثان از میراث پدر و مادر و نزدیكان سهمى قرار داده‏ایم».

در اینجا معلوم نیست كه كلمه «سهمى» را از كجا آورده‏اند؟ و كلمه «موالى» هم ترجمه نشده است و شاید «سهمى» را ترجمه «موالى» قرار داده است! در صورتى كه این آیه را دو گونه مى‏توان ترجمه كرد:

الف) و براى هر مالى كه پدر و مادر و نزدیكان به جاى نهند وارثانى قرار داده‏ایم.

ب) و براى هر میتى نسبت به مالى كه به جاى نهد وارثانى قرار داده‏ایم كه آنها پدر و مادر و نزدیكانند.

5. مائده، 62: وَتَرَى كَثِیرًا مِّنْهُمْ یُسَارِعُونَ فِی الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ... «و مى‏بینى كه بسیارى از آنها در انجام گناه و دشمنى و خوردن مال حرام بر یكدیگر سبقت مى‏گیرند...».

در اینجا «یسارعون» (پیش مى‏تازند) به صورت «یتسارعون» و «یتسابقون» (بر یكدیگر سبقت مى‏گیرند) ترجمه شده است. منظور آیه این كه لازم نیست با یكدیگر مسابقه دهند و بر یكدیگر سبقت گیرند، بلكه هر یك بدون توجه به دیگرى به سوى این كار پیش مى‏تازد.

6. مائده، 63: لَوْلاَ یَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِیُّونَ وَالأَحْبَارُ ... «اگر علماى یهود و نصارا آنها را از سخنان گناه و حرام‏خوارى مانع نمى‏شوند چه بدعمل مى‏كنند». در اینجا «لولا» كه براى تحضیض و به معناى «چرا نهى نمى‏كنند» است، لولاى شرطیه و امتناعیه به معناى «اگر نهى نمى‏كنند» گرفته شده است.

7. انعام، 30: وَلَوْ تَرَى إِذْ وُقِفُواْ عَلَى رَبِّهِمْ ... «و اگر ببینى آنها را در آن هنگام كه در پیشگاه پروردگارشان ایستاده‏اند...». در این آیه «وُقِفُوا» فعل مجهول (بازداشت شده‏اند) به صورت وَقَفُوا فعل معلوم (ایستاده‏اند) ترجمه شده است.

8. انعام، 108: وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ ... «به آنانى كه غیر خدا را مى‏خوانند ناسزا نگویید تا آنان از روى دشمنى و نادانى به خداوند ناسزا گویند». در اینجا «الذین» كه به بتها برمى‏گردد و در واقع مفعول «یدعون» است، به مشركان برگردانده شده و در واقع فاعل «یدعون» قرار داده شده است. معناى صحیح آیه چنین است: «به آنهایى كه مشركان به جاى خدا مى‏خوانند (یعنى به معبودهاى مشركان) ناسزا نگویید تا آنان نیز از روى دشمنى و نادانى به خداوند (كه معبود شماست) ناسزا نگویند».

9. اعراف، 156: إِنَّا هُدْنَـا إِلَیْكَ «ما به سوى تو هدایت یافته‏ایم». «هدنا» كه از «هود» است(بازگشتیم) به صورت «هدینا» كه از «هدى» است (هدایت یافته‏ایم) ترجمه شده است.

10. یوسف، 41:یَا صَاحِبَیِ السِّجْنِ «اى هم زندانى‏هاى من». این اشتباه در بسیارى از ترجمه‏ها رخ داده كه یاى تثنیه به جاى یاى متكلم دانسته شده و كلمه «مَن» اضافه گردیده است، در حالى كه در اصل «یا صاحبین السجن» بوده كه نون تثنیه در حالت اضافه حذف گردیده و «یا صاحبى السجن» شده است. بنابراین «اى دویار زندانى» صحیح است.

ادامه دارد ....

 

نویسنده: حسین استاد ولى

تنظیم: گروه دین و اندیشه تبیان

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین