سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
فرهاد آییش معتقد است که می​توان به مسائل میان پوپک و مش ماشالله به صورت نمادین نگاه کرد چرا که پوپک می​تواند هرکدام از شخصیت​ها باشد
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

 به تماشاگر باج ندادیم

آییش

 بازیگر فیلم سینمایی «پوپک و مش​ماشالله» با اشاره به اینکه حضور خود را در این کار ناشی از شجاعت کارگردان و تهیه​کننده می​داند، یادآور شد این فیلم برای خنداندن به تماشاگر باج نمی​دهد.

فرهاد آئیش بازیگر فیلم سینمایی «پوپک و مش​ماشالله» در مورد حضور در این فیلم سینمایی اظهار داشت:​ «بعد از تماشای فیلم مفاهیم و مقوله​هایی که در فیلم وجود داشت را متوجه شدم؛​ نکاتی که زمان بازی در کار چندان نسبت به آن آگاه نبودم. دلیل آن شاید این است که من به عنوان بازیگر سعی می​کنم قضاوت نکنم و روی مفاهیم تکیه نداشته باشم. مایلم تمرکزم روی شخصیتی باشد که باید آن را بازی کنم و روی آن حس بگیرم.»

او ادامه داد:​ «ما می​توانیم به مسائل موجود میان پوپک و مش ماشالله به صورت نمادین نگاه کنیم و در این شرایط پوپک می​تواند هرکدام از شخصیت​ها باشد. تقابل سنت و مدرنیته به صور مختلف بین مش​ماشالله و خانمی که به او علاقمند است تا ماشالله و محسن و یا خود پوپک و گاه سامی. این موضوعی است که به صورت نمادین در کار است. اگر خود قصه ساده،​ راحت و روان تعریف می​شود دیگر حساسیتی روی این مساله که چون اسم فیلم به دو شخصیت خاص اشاره دارد آن​ها باید بیشتر مورد توجه باشند و بیشتر تماشاگر را بخنداند.»

من به عنوان بازیگر سعی می​کنم قضاوت نکنم و روی مفاهیم تکیه نداشته باشم. مایلم تمرکزم روی شخصیتی باشد که باید آن را بازی کنم و روی آن حس بگیرم

آئیش همچنین در مورد تفاوت نقش ماشالله با دیگر کارهایی که تاکنون ایفا کرده،​گفت:​ «هر بازیگری مایل است تا در نقش خاصی کلیشه نشود ولی وقتی که می​شود دیگر این اتفاق افتاده و نمی​تواند کاری انجام دهد. بعضی وقت​ها بازیگران نمی​توانند از کلیشه​ای که در آن قرار گرفته​اند دور شوند و گاه این فضا و فرصت برایشان فراهم می​شود اما جبر زمانه و فیلم​هایی که انتخاب کردیم موجب می​شود تا همواره پیشنهادهای مشابهی با بازیگران مطرح شود. به همین دلیل از آقای موتمن و خانم حکمت تشکر می​کنم که نقش متفاوتی را برای من در این فیلم در نظر گرفتند.»

آییش

او ادامه داد: «این شجاعت در انتخاب بازیگر موجب می​شود فضای فیلم تازه شود. اگر بیننده بازیگری که در نقشی مشابه ماشالله کلیشه شده را در فیلم می​دید به این اندازه لذت نمی​برد که حالا.

 

 الان بازیگری نقش را ایفا کرده که کمتر در چنین نقشی دیده شده است. در جریان کار متوجه شدم نوع ارتباط موتمن با بازیگران به گونه​ای است که کار تازه​ای را از آنان مطالبه می​کند و این موجب می​شد تا من از فرصت به دست آمده خوشحال شوم و در کاری که متفاوت است حضور پیدا کنم.

 

 

البته یکی دو نفر از بازیگران از این رویکرد در ابتدای کار رنجیده شدند اما در ادامه آنان نیز همراه گروه پیش رفتند. اوج نقش​های متفاوت من در سال گذشته حضور در «پوپک و مش​ماشالله» بود.»

آئیش: اگر من تفاوتی بین این کار و دیگر کمدی​ها قائل هستم به این دلیل است که در بسیاری از صحنه کارگردان می​توانست با ابزار بسیاری تماشاگر را بخنداند اما اصلاً​ در این ورطه نمی​افتد و بیش از هر چیز داستان را دنبال می​​کند و در موقعیت​ها و با موضوع فیلم تماشاگر را می​خنداند

این بازیگر در پاسخ به این پرسش که موتمن تاکید بر استفاده از کلیشه​ها داشته، او تازگی را متوجه کدام بخش فیلم می​داند،​ گفت:​ «زیبایی شناسی این کمدی برای همه ما اهمیت زیادی داشت، اینکه برای خندان به مخاطب باج ندهیم و هدف ما صرفاً​ خندان تماشاگر نباشد. این اتفاق خیلی جدیدی در سینما نیست اما بیشتر کمدی​های ما هدف خود را خنداندن قرار می​دهند و گوشه چشمی به گیشه دارند. البته که گیشه برای بازیگر و کارگردان و تهیه​کننده هر کاری اهمیت دارد اما اینکه هدف و نوع نگاه و جهان​بینی که پشت این کار است براساس این است که می​خواهد مخاطب را بخنداند یا اینکه می​خواهد یک قصه خوب با مفاهیم خوب را درست و زیبا ارائه دهد اهمیت پیدا می​کند. در اینجاست که می​بینیم بدون اینکه بازیگران ما پشتکی بزنند تماشاگران را می​خندانند، بلکه نقش را تا جایی که کار کمدی ارائه می​دهد رئال اجرا می​کنند.»

آئیش اظهار داشت: «اگر من تفاوتی بین این کار و دیگر کمدی​ها قائل هستم به این دلیل است که در بسیاری از صحنه کارگردان می​توانست با ابزار بسیاری تماشاگر را بخنداند اما اصلاً​ در این ورطه نمی​افتد و بیش از هر چیز داستان را دنبال می​​کند و در موقعیت​ها و با موضوع فیلم تماشاگر را می​خنداند.»

او همچنین در مورد تحلیل شخصیت مش ماشالله و دو بعدی بودن او اظهار داشت:​ «این دو بعد در فیلمنامه لحاظ شده بود. من از درون به شخصیت نزدیک می​شوم. اگر در فیلمنامه متن به گونه​ای نوشته شده که گویا ماشالله متنی را از روی روزنامه می​خواند من سعی می​کنم به گونه​ای آن را بیان کنم که به نظر رسد این اعتقاد خود شخصیت است. اینکه مش​ماشالله واقعی کدام است چندان قابل درک نیست چون در مورد انسان​ها هم تفکیک خود واقعی و غیرواقعی دشوار است.»


تنظیم از محمد نبوی

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین