سه شنبه 3 اسفند 1395 - 24 جمادي الاول 1438 - 21 فوريه 2017
همه‌ی آنچه لازم است در مورد ویروس کرونای جدید (COVID-19)، بدانید و بخوانید و بپرسید و ببینید
آشفتگی تیره‌ای گیج و مدهوش‌مان ساخت، هوایی پر از مستی تخدیرمان نمود، و هم‌سرایی عظیمی ما را به خواب‌ برد: هم‌سرایی فلوت‌ها، عود‌ها و كوس‌ها... ...
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

هم‌سرایی فلوت‌ها،عود‌ها وكوس‌ها...

دو شعر از اوسیپ ماندلشتام (1938– 1891)

هم‌سرایی فلوت‌ها،عود‌ها وكوس‌ها...

شام‌گاهی لطیف. تاریك‌وروشنی وقارآلوده و مهم.

غرّش پس غرّش. خاكریز پس خاكریز.

و بادی نمناك كه با روی‌اندازی آغشته به نمك

ما را به صورت می‌كوبد.

 

همه چیز فرونشست. همه چیز در هم آشفت.

امواج، مستِ ساحل بودند.

شادمانی كوركورانه‌ای ما را فرا رسید –

و دل‌ها‌مان سنگین و سخت شدند.

 

آشفتگی تیره‌ای گیج و مدهوش‌مان ساخت،

هوایی پر از مستی تخدیرمان نمود،

و هم‌سرایی عظیمی ما را به خواب‌ برد:

هم‌سرایی فلوت‌ها، عود‌ها و كوس‌ها...

 

Вечер нежный. Сумрак важный.

هم‌سرایی فلوت‌ها،عود‌ها وكوس‌ها...

Гул за гулом. Вал за валом.

И в лицо нам ветер влажный

Бьет соленым покрывалом.

 

Все погасло. Все смешалось.

Волны берегом хмелели.

В нас вошла слепая радость —

И сердца отяжелели.

 

Оглушил нас хаос темный,

Одурманил воздух пьяный,

Убаюкал хор огромный:

Флейты, лютни и тимпаны...

***

SILENTIUM   (سكوت)

هم‌سرایی فلوت‌ها،عود‌ها وكوس‌ها...

او هنوز زاده نشده ا‌ست،

او موسیقی است و كلام،

و زین سبب ارتباط گسست‌ناپذیری‌ست

در میان تمام كائنات ذی‌حیات.

 

به آرامی نفس می‌كشد سینه‌ی دریا،

امّا روز چه سان دیوانه‌وار روشن شد،

و آنك یاس رنگ‌پریده‌ی كف امواج

در درون این جام آبی و كبود.

 

و اینك لبان من،

بنای سكوتی بكر و بدیع می‌گذارند،

همچون نغمه‌ای كریستال‌گون

كه پاكی هنگام زاده‌شدن را دارد.

 

ای آفرودیت، دست از زاده‌شدن بدار و بازهم كفی بر امواج باقی بمان؛

و ای كلام به موسیقی بازگرد؛

و ای قلب، شرم از آن قلبی كن،

كه با بنیان زندگانی در آمیخته است!

هم‌سرایی فلوت‌ها،عود‌ها وكوس‌ها...

SILENTIUM

Она еще не родилась,

Она и музыка и слово,

И потому всего живого

Ненарушаемая связь.

 

Спокойно дышат моря груди,

Но, как безумный, светел день,

И пены бледная сирень

В черно-лазоревом сосуде.

 

Да обретут мои уста

Первоначальную немоту,

Как кристаллическую ноту,

Что от рождения чиста!

 

Останься пеной, Афродита,

И слово в музыку вернись,

И сердце сердца устыдись,

С первоосновой жизни слито!

 

جواب سوال را در اینجا بیابید .

برگردان از روسی: مسعود احمدی‌نیا

تنظیم:بخش ادبیات تبیان

تلفن : 81200000
پست الکترونیک : public@tebyan.com
آدرس : بلوارکشاورز ، خیابان نادری ، نبش حجت دوست ، پلاک 12

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

تعدادبازدیدکنندگان
افراد آنلاین