سینمای ایران در این برهه حساس دچار نوعی سردرگمی شده است که به جزضعف مدیریت نشانه دیگری نمی‌شود، برایش سراغ گرفت.از سویی مدیران سینمایی با مطرح کردن سینمای ارزشمند سعی در جریان‌ساز بودن سینمای ایران در جهان دارند و فیلمهای متفاوت سینمای ایران را شاهد مثال
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :

مافیای سینمای ایران نمی‌گذارند

رویا نونهالی در صداها

دست‌اندركاران فیلم «صداها»:

مافیای سینمای ایران نمی‌گذارند، فیلمی خوب و سالم روی پرده برود

در صورت عدم اجرای قانون شورا، همه مسایل را در رسانه‌ها می‌گوییم

در آستانه‌ی اكران فیلم‌های فرهنگی كه قرار بود از فردا با اكران فیلم‌های مختلف از جمله «صداها» آغاز شود، جمعی از سازندگان پروژه «صداها» همچون علی واجد سمیعی، فرزاد موتمن،سعید عقیقی، منیژه حكمت و.... با انتشار نامه‌ای اعلام كردند:«ما سازندگان فیلم سینمایی «صداها» اعلام می‌کنیم چنانچه قانون مصوب شورای صنفی نمایش مورخ 7 مهر ماه به طور کامل برای فیلممان اجرا نشود با توقف اکران فیلم در تاریخ مذکور در مصاحبه‌ای مطبوعاتی تمام مسائلی که بر سر این فیلم وفیلمهای دیگر پیش آمده را بی پرده با مردم و رسانه‌ها در میان میگذاریم تا خود مردم قضاوت کنند که در این چند سال چه بر سر فرهنگ و سینمای این مملکت آمده است.»

در این نامه كه در اختیار بخش سینمایی ایسنا، گذاشته آمده است:«سینمای ایران در این برهه حساس دچار نوعی سردرگمی شده است که به جزضعف مدیریت نشانه دیگری نمی‌شود، برایش سراغ گرفت.از سویی مدیران سینمایی با مطرح کردن سینمای ارزشمند سعی در جریان‌ساز بودن سینمای ایران در جهان دارند و فیلمهای متفاوت سینمای ایران را شاهد مثال می‌آورند و از سوی دیگر با جدا کردن سینمای جدی ایران از بدنه مردم فرهیخته و سینما روی ایرانی آنها را به سمت کمدیهای سبک هدایت می‌کنند.

این سیاست یک بام و دو هوای مدیران سینمای ایران در این مقطع گریبان فیلم «صداها» را گرفت که در بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر از سوی مردم و منتقدان سینمایی نمره قبولی دریافت کرد وما امید داشتیم اکران به موقع «صداها» باعث شود قشر سینماروی مردم هم با دیدن فیلمی متفاوت ازسینمای ایران گونه‌های دیگر عرصه فیلمسازی را هم تجربه کند و سطح سلیقه‌اش ارتقا یابد. اما انگار هیچ وقت در این سینما قرار نیست اتفاق‌های مثبت رخ بدهد.سرنوشت «صداها» و«بلاها»یی که بر سر این فیلم از مراحل اولیه تولید تا اکران عمومی آمد ، نشانه‌های بارزی است از اینکه مافیای سینمای ایران با قمار بر سر فیلمهای مستقل قصد دارد ریشه سینمای خوب و فیلم خوب را بزند و اجازه حضور هیچ فیلم سالم و سلامتی را به غیر از آنچه خود تصور میکند«می‌فروشد» نمی‌دهد.

سینمای ایران در این برهه حساس دچار نوعی سردرگمی شده است که به جزضعف مدیریت نشانه دیگری نمی‌شود، برایش سراغ گرفت.از سویی مدیران سینمایی با مطرح کردن سینمای ارزشمند سعی در جریان‌ساز بودن سینمای ایران در جهان دارند و فیلمهای متفاوت سینمای ایران را شاهد مثال می‌آورند و از سوی دیگر با جدا کردن سینمای جدی ایران از بدنه مردم فرهیخته و سینما روی ایرانی آنها را به سمت کمدیهای سبک هدایت می‌کنند.

در این شرایط «صداها» به کارگردانی فرزاد موتمن با تصویب اداره کل نظارت و ارزشیابی وقت در زمستان 1386بدون دریافت هیچگونه کمکی از سوی بنیاد سینمایی فارابی،برغم موافقت مدیریت سابق آن بنیاد؛آقای رضا داد با مخالفت جدی مدیریت وقت؛دکتر مجید شاه حسینی روبرو شد و عوامل سازنده فیلم را در مقابل عمل انجام شده قرار داد.به هر روی مراحل تولید فیلم با هر سختی و کارشکنی‌ای که بود پایان یافت. فیلم به جشنواره آمد و منتقدان و همچنین مردم دیدند که چگونه میشود یک فیلم آبرومند و خوب ساخت بی‌آنکه هزینه‌های کلان در تولید فیلم به اسراف خرج شود،والبته نتیجه‌ای هم از آن فیلم پرهزینه نصیب سینمای ایران نشود.

زمان گذشت و موعد اکران «صداها»با هزار اما و اگر از سوی دوستان بر سر زمان اکران فرا رسید.ما به همین هم قانع بودیم که فیلممان در این تاریخ اکران شود و باز به این قانون نانوشته در سینما تن دادیم که «صداها» با پسوند «فیلم فرهنگی» اکران شود. و همچنان این سوال را بی‌جواب نزد خود نگاه داشتیم که در کجای دنیا سینما را به دو بخش فرهنگی و غیر فرهنگی تقسیم می‌کنند؟! با این اوصاف فیلم «صداها»در جلسه مورخ 7 مهر ماه شورای صنفی نمایش به جرگه فیلمهای فرهنگی رفت و بنا شد یک سالن از پردیسهای سینمایی آزادی،اریکه ایرانیان،زندگی و ملت،و یک سالن هم از سینما فرهنگ از تاریخ 29 مهر ماه به مدت یک ماه بر اساس کف فروش در اختیار فیلم قرار گیرد.این عین مصوبه موجود شورای صنفی نمایش است (که البته در این شورای صنفی هیچ تهیه کننده‌ای وجود ندارد و سینماداران و صاحبان زر،زور و قدرت برای کل سینمای ایران تصمیم می‌گیرند و در زمان پاسخگویی برای نگرانی‌های ما در سفر فرانسه به سر می‌برند که سینمای فرهنگی را ارتقا دهند ؟!). اما انگار داریم خیالاتی خوش در سر می‌پرورانیم. مافیای سینمای ایران نمی‌گذارد به این ترتیب فیلمی خوب و سالم روی پرده برود.فیلمی که تماشاگرش را کوته فکر و کودن فرض نمی‌کند و به او اجازه می‌دهد خود را شریک آدمهای روی پرده کند و وقتی از سالن خارج می‌شود تازه فیلم برایش شروع می‌شود نه اینکه هنوز وقتی در سالن است فیلم برایش تمام شده باشد.

قدرت نمایی مافیای اکران سینمای ایران و یا مرعوبین آنها تازه زمانی آغاز شد که این پنج سالن به «صداها» اختصاص یافت؛هر کدام از مدیران سینماها یا همان «سینمادارها»یکی یکی ساز مخالف کوک کردند. در این شرایط به هر دری زدیم تا حقمان را بگیریم و تکلیف خود را با این سینمای بی‌سر و سامان روشن کنیم.

سینمایی که صاحبان قدرت آن سعی دارند تهیه‌کنندگان مستقل را از دور خارج کرده و خود ترکتازی کنند و تنها از زاویه خود سینما را ببینند و تصور کنند سینما همان است که از زاویه آنها دیده می‌شود.

رضا کیانیان در صداها

مردم سینما دوست و مخاطبان جدی سینمای ایران

در این شرایط که ظاهرا زور بعضی از آدمها بر یک سیستم سینمایی میچربد هیچ مقامی هم پاسخگوی این نابهنجاری در سینمای ایران نیست و جرات و قدرت مقابله با این مافیا را ندارد، ما؛سازندگان فیلم سینمایی

«صداها» اعلام می‌کنیم چنانچه قانون مصوب شورای صنفی نمایش مورخ 7 مهر ماه به طور کامل برای فیلممان اجرا نشود با توقف اکران فیلم در تاریخ مذکور در مصاحبه‌ای مطبوعاتی تمام مسائلی که بر سر این فیلم وفیلمهای دیگر پیش آمده را بی پرده با مردم و رسانه‌ها در میان میگذاریم تا خود مردم قضاوت کنند که در این چند سال چه بر سر فرهنگ و سینمای این مملکت آمده است.

« صداها» تنها یک فیلم است که ادعایی جز یک فیلم خوب ندارد و با بازیگران و عوامل کاملا آزمایش پس داده پا به میدان گذاشته است،و شاید سهم صدمه‌ای که فیلم ما با این نابخردی می‌خورد در مقابل صدمه و لطمه‌ای که این جریان فاسد بر کل سینما می‌زند بسیار ناچیز باشد.اما ما در مقابل این ظلم آشکار و عیان که صرفا برای یک فیلم خوب پیش آمده می‌ایستیم تا چهره بعضی از این افراد از هاله و سایه درآید و سینمای ایران با چهره مافیای آن بیشتر آشنا شود. دور نیست آن روز.

به امید تعالی فرهنگ و سینمای ایران زمین درروزی که مردم واقعا در آن به حساب آیند و آز آنها صرفا به عنوان ویترین افتخارات و میزان فروش فیلمهای این سینما استفاده نشود.

تنظیم برای تبیان : مسعود عجمی