• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1172
  • دوشنبه 11/4/1386
  • تاريخ :

فخرالدینی، باران؛ قربانی، سکوت

فخرالدینی ، باران ؛ قربانی ، سکوت

اركستر ملی ایران با رنگ شرقی نواختند .

ارکستر موسیقی ملی ایران با رهبری فرهاد فخرالدینی و صدای علیرضا قربانی، شامگاه جمعه، در مجموعه‌ی فرهنگی تاریخی نیاوران به روی صحنه رفتند.

در این برنامه که در فضای باز مجموعه‌ی نیاوران برگزار شد، 12 قطعه در دو بخش به اجرا درآمد كه مثل همیشه تلفیق سازهای سنتی با سازهای غربی لحن و رنگ شرقی قطعات را حفظ کرده بود.

"رنگ راک" با تم محلی آذربایجانی، به‌عنوان پریلود برنامه اجرا شد که ریتمی تند داشت و در آن با ترکیب‌های بادی و ملودی گاهگاه پیانو با آکومپانیمان ویولن‌ها همراه بود.

"کبوتر" دومین قطعه‌ای بود که با شعر ملک الشعرای بهار و همراهی سازهای زهی سنتی اجرا شد. در این قطعه ویولن سل‌ها و کنترباس‌ها با لگاتوهای دست چپ فضاسازی مناسبی را برای صدای قربانی ایجاد کرده بودند.

در نخستین قطعه‌ی با کلام، تنظیم صدای سازها بلندتر از صدای خواننده بود که این مشکل در قطعات بعدی برطرف شد.

شباهت چشم‌گیر برخی قطعه‌ها به تیتراژ سریال‌هایی بود که خود قربانی یکی از سردمداران خوانندگی در آن‌ها بوده در این اجرا قابل توجه بود.

در مجموع دکرشندوی زیبای ویولن‌ها و فید صدای قربانی در بسیاری از قطعات لحن زیبایی برای اتمام قطعات به‌وجود آورده بود.

"گلگشت" نسبتا قطعه‌ی شلوغ‌تری بود که با رنگ‌آمیزی زمینه‌ی ویولونیست‌ها و مکث سازهای بادی به پیشواز صدای قربانی می‌رفت.

در "چهار مضراب چهارگاه " نوید مصطفی‌پور به‌عنوان تک‌نواز ویولن به روی صحنه آمد که با همراهی ارکستر و به‌خصوص تنبک این قطعه از ساخته‌های فخرالدینی را اجرا کردند.

"بی تو با خدا" که براساس شعری از فریدون مشیری نوشته شده با فضاسازی ویولن سل‌ها و آکومپانیمان سازهایی مثل فاگوت و تیمپانی همراه بود که فضا را برای صدای قربانی و اجرای "رانده از بهشت عشق و آرزو" مهیا می‌کرد. "تصنیف دشتی" از عارف قزوینی، پرسش و پاسخ بین قربانی و سازهای زهی ارکستر بود که به‌عنوان آخرین قطعه‌ی بخش اول اجرا شد.

لحن سنتی بسیاری از قطعه‌ها توسط تمبک و قانون حفظ شده بود. این دو ساز پرعشوه‌ی شرق، رنگ آمیزی‌های مناسبی را در برنامه به وجود آورده بودند.

فخرالدینی با اشاره به اینکه به هوا اطمینانی نیست از تنفس میان برنامه صرفنظر کرد و بی‌وقفه وارد قسمت دوم برنامه شد.

باد پوپیترها را مشوش کرده بود؛ هوا چند لحظه‌ای پرآشوب می‌شد؛ اما فخرالدینی ادامه می‌داد. "پروانه" با تم محلی کردی اولین قطعه‌ی قسمت دوم با ضرباهنگ‌های ریتمیک دف همراه بود و با صدای فلوت به لحن موسیقی کردی به خوبی دست یافته بود.

"بعد از من" با تمی نسبتا فانتزی شروع شد که مجددا همراهی دف و نت‌های ترکیبی ویولن را دربر داشت. در این قطعه بسیاری از نت‌ها زیرتر ادا می‌شد و با لحن قربانی که "درون سینه آهی سرد دارم" به یکی از بهترین اجراهای آوازی قربانی مبدل شده بود.

"اله مزار" با تم محلی خراسانی و " گیسو" از دیگر قطعاتی بودند که با هارمونی خوب و هماهنگی مناسبی اجرا شدند و البته حضور پیانو نیز در فضاسازی " گیسو " تاثیرگذار بود.

"ای وطن" و "موج" نیز واپسین قطعات اجرای کنسرت بودند که با حضور پرابهت ویولن‌ها و صدای قربانی درهم آمیختند. "مرغ سحر" و "ای ایران " پاسخ فخرالدینی بود به تشویق‌های مردم و او که مثل همیشه در نهایت مردم را با دست رهبری می‌کند.

این برنامه امشب و فردا نیز در مجموعه‌ی فرهنگی تاریخی نیاوران تکرار می‌شود.

منبع :  خبرگزاری دانشجویان ایران – تهران

مطالب مرتبط :

گفتگو با فرهاد فخرالدینی ( قسمت اول)

گفت و گو با فرهاد فخرالدینی: (قسمت دوم)

گزارش تصویری ارکستر موسیقی ملی ایران

فخرالدینی پس از 50 سال پرتره‌نگاری، طبیعت ایران را منتشر می‌كند

 

UserName