• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1967
  • پنج شنبه 1386/2/13
  • تاريخ :

قداست شكنی در دانشگاه امیركبیر

تحصن دانشگاه امیركبیر

 

 

حادثه دانشگاه امیر كبیر نه یك رخداد بلكه زنجیره ای از یك فرایند طراحی شده و در دست اجرا از آن سوی مرزها است كه باید بر بستری از عوامل داخلی و خارجی به پیش برود تا استراتژی موهوم مهار و ایجاد دولت ضعیف در كشور شكل بگیرد.

 

به گزارش خبرگزاری فارس، روز دوشنبه چهار نشریه متعلق به طیف افراطی دفتر تحكیم وحدت همزمان مطالب توهین آمیزی را درباره حضرت پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) منتشر كردند. این طیف كه به عنوان پیاده نظام و شاخه دانشجویی براندازان عمل می‌كنند، با انتشار نشریاتی چون «سحر»،‌ «سرخط»، ‌«آتیه»، ‌«تردید»، «ریوار»، «شاید فردا»، «كیان»، «آغاز»، «رادیكال»،«خط صفر»، «داروگ»، «ایران نو»، «جرس»، «خبرنامه انجمن اسلامی دانشجویان» و... پیشتر با نگارش و تدارك مقالات و كاریكاتورهای موهنی علیه مسوولان عالی كشور دست‌آورد نهایی خود را مقدمه چینی كرده بودند، اما گویا متانت بیش از حد مسوولان دانشگاه موجب شد آنان برای فتنه‌انگیزی بیشتر اهانت به پیامبر(ص) و اهل بیت(ع)را هم عملی كنند.

برای پرهیز از اشاعه مطالب موهن چهار نشریه‌ای كه دیروز منتشر شدند، اصل مطلب را تكرار نمی‌‌كنیم و به اشاره‌ای بسنده می‌نماییم. در یكی از مقالات با حمله به اقدامات اخیر ناجا ادعا شده است كه ادامه این اقدامات ورود به حریم خصوصی افراد و وارسی لباس‌های زیر افراد خواهد بود.

نویسنده این مقاله با نفی اساس حجاب اسلامی در ادامه آورده است: «آیا باید به همه احكام دین در این زمان كه متفاوت با 1400پیش است عمل كرد؟» در مطلبی دیگر با عنوان «هیچكس مقدس نیست!»به بهانه برخورد با ولایت فقیه نویسنده پار را فراتر گذاشته و به انکار عصمت اهل‌بیت(ع)  پرداخته است.

این مقاله در هرچهار نشریه به یك شكل ارائه شده است، كه همین نشان از یك حركت سازماندهی شده و مرموز در خارج از دانشگاه دارد. نشریه «سرخط» آن را همراه با طرحی منتشر كرده است كه حاكمی در رأس هرمی از طبقات انسان‌ها مستقر است.

«ریوار» نیز آن را با كاریكاتوری از یكی از مسوولان عالی رتبه نظام منتشر كرده است. «سحر» و «آتیه» نیز همین مقالات را به گونه‌ای دیگر منتشر كرده بودند.

دست اندركاران این نشریات البته بعد از واكنش‌های دانشجویان اذعان كرده‌اند كه اصلاً این شماره از نشریه را خود منتشر نكرده‌اند و افرادی دیگر با عنوان این نشریه، چنین مطالبی را منتشر كرده‌اند كه به تحقیقات نهایی مسئولان نیاز دارد.

 

 

شبیه‌سازی برای 18تیر

 به نظر می‌رسد طراحان این پروژه قصد عملیاتی كردن ناآرامی‌های وسیعی را دارند. ناآرامی‌هایی كه مشابه كوچك‌تر آن در 18تیر1378در آستانه انتخابات مجلس ششم و نیز انتخابات مجلس هفتم ایجاد شده بود تا راه را برای ورود افراطیون به مجلس هموار كنند. بدیهی است كه در این پروژه‌ها هزینه شدن اعتبار چند دانشجو  هم برای افراطیون امری ضروری است!

در پروژه شبیه‌سازی واقعه اخیر طراحان عملیات، سودای وسعت بخشیدن آن را به دیگر بخش‌های جامعه دارند. این سودا را می‌توان از محتوای مقاله «هیچكس مقدس نیست!» هم دریافت. در جایی از این مقاله آمده است: «دموكراسی و آزادی بدون هزینه به دست نمی‌‌آید و البته در هر فرصتی هم محقق نمی‌شود(!) زمان آن اكنون است و فردا بسیار دیر است باید برخاست و قداست‌های تصنعی(!) و مقدسات مردم‌فریب را ساقط كرد.» نویسنده این مقاله در جای دیگر اذعان می‌كند: «دانشگاه در فضایی ملتهب به سر می‌برد ظاهراً دیگر فرصتی باقی نمانده تا حاكمیت دین‌زده(!)بتواند دانشجویان را منفعل سازد. اندك اندك به زمان آرزوی دیرینه خود نزدیك می‌شویم.» و بعد می‌افزاید: «امروز تمام خرده جنبش‌های اجتماعی ایران(!) در كنار یكدیگر و در یك صف متحد قرار گرفته‌اند ،جنبش دانشجویی، جنبش كارگری، جنبش معلمان، جنبش قومیت‌ها جنبش زنان و... دیگر جایی برای تعارف باقی نمانده است.»

ادبیات این جملات آرزوی یك انقلاب مخملی را برای براندازی ابراز می‌دارد. گویا در آستانه روز كارگر، روز معلم و در فاصله اندكی كه تا تیرماه باقی است آتش تهیه فتنه را با به خدمت گرفتن چند دانشجو در همین چهار نشریه تدارك دیده‌اند.

 

مهندسی افكار عمومی

 انقلاب‌های مخملی به پروژه‌ای از تحولات سیاسی گفته می‌شود كه از مدیریت رسانه‌ای و افكار عمومی و همزمان مهندسی اجتماعی آغاز می‌شود تا به یك مهندسی جدید سیاسی و تغییرات شبه دموكراتیك در یك نظام سیاسی معطوف گردد، نخستین بار رسانه‌های نزدیك به غرب با مهندسی افكارعمومی در صربستان بود كه موجب به زیر آمدن میلوشویچ از مسند قدرت شدند. این رخداد با واكنش مسكو كه حامی دولت‌های اروپای شرقی بود مواجه شد، اما ظاهر این تحول با یك روند شبه مردمسالارانه(دموكراتیك)رخ داده بود. بعد نوبت به گرجستان رسید. ادوارد شواردنادزه در انتخابات پیروز شد اما نهادهای مدنی علاقه مند به غرب و رسانه‌های مخالف سیاستمدار كهنه كار را به تقلب در انتخابات متهم كردند و برخلاف قانون اساسی گرجستان شواردنادزه ملزم شد به انتخابات مجدد تن دهد. نتیجه انتخابات با اندك تمایزی به نفع مخالفان رقم خورد.

نماد مخالفان تجمعات ضد دولتی گل‌های سرخ بود اما اینان اغلب با لباس نارنجی به میدان می آمدند و برای همین این شیوه مدیریت فضای سیاسی از مهندسی اجتماعی تا مهندسی سیاسی را انقلاب گلها، انقلاب نارنجی(رنگی)یا انقلاب مخملی(نرم) توصیف كردند. البته بسترهای وقوع انقلاب های رنگین در جمهوری اسلامی ایران كه سنگ بنای آن بر حضور و مشاركت یكپارچه مردم در نظام نهاده شده خیالی خام و شبیه رویایی دست نیافتنی است.

 

تجربه‌های آسیایی

 طراحان پروژه بازتولید انقلاب رنگی در ایران این‌بار توهین صریح به مقدسات را دستمایه آغاز جنگ روانی خود كردند تا به زعم خود با اقدامات شبه انتحاری امیدوار باشند شعله‌های نفرت را در دانشگاه برافروزند.

از این پس این نوع مهندسی سیاسی كه با مقدمات رسانه‌ای و مهندسی اجتماعی شكل گرفته بود در دیگر كشورهای جمهوری‌های تازه استقلال یافته شوروی سابق نیز آزموده شد و در اوكراین نیز به نتیجه مطلوب غرب منجر گردید. اوكراین دروازه ورود غرب به آسیا بود. سپس جمهوری آذربایجان، كشورهای آسیای میانه ، لبنان و سوریه هدف قرار گرفت. البته در كشورهای اخیر توفیق جدی حاصل نشد و به ویژه ملت لبنان و سوریه عملا به تحكیم حاكمیت ملی خویش رای دادند و به اعمال مدیریت غرب در امور داخلی خود پاسخ منفی دادند. چند ماه پیش بود كه غرب همین تجربه را در نپال آزمود. هدف از اعمال فشار بر پادشاهی این كشور استقرار یك نظام شبه دموكراتیك برای پذیرش اعمال مدیریت غرب در این كشور بود. نپال كشوری است در میانه چین و هند و مهار این دو كشور قدرتمند آسیاسی با اهرم نپال می تواند برنامه دیرینه غرب برای آسیا را تحقق بخشد. نكته قابل توجه اینجاست كه در ضلع شمال غربی نپال استان پرمساله تبت-چین-قرار دارد.

چندی پیش رایس به پاكستان رفت و در دیدار با مشرف وی را به اطاعت بیشتر از غرب فراخواند و با تاكید بر ضرورت تن دادن پاكستان به دموكراسی آمریكایی، به طور ضمنی فرمان گریزی اسلام آباد از سیاست‌های غرب را موجب تحمیل یك انقلاب مخملی به این كشور عنوان كرد.

*گرجستانیزه كردن انتخابات

برای نخستین بار تهدید به انقلاب مخملی در ایران از سوی یك جناح افراطی و در آستانه انتخابات مجلس ششم مطرح شد. این طرح زمانی مورد توجه قرار گرفت كه گرجستان تازه تحولات شبه انقلابی خود را پشت سرگذاشته بود و طراحان آن در ایران از این پروژه به عنوان گرجستانیزه كردن انتخابات یاد می كردند.

اقداماتی چون تحصن و استعفای دسته جمعی برخی نمایندگان و مدیران كه با واكنش سریع رئیس مجلس وقت و رئیس جمهور سابق مواجه شد در همین راستا صورت پذیرفت، اما بی اعتنایی بدنه اجتماعی و ناآگاهی جناح افراطی از ظرفیت اجتماعی خود موجب شد اعتنایی از سوی جامعه به این اقدامات رخ ندهد. این در حالی بود كه رسانه‌های حامی این جناح افراطی و امپراطوری رسانه‌ای غرب تمام تلاش خود را برای تقویت پروژه به كار می‌بستند.

اجرایی كردن این پروژه برای انتخابات ریاست جمهوری نهم نیز در دستور كار قرار گرفت اما شكاف عظیم جناح افراطی با بدنه اجتماعی موجب ناكامی دوباره این پروژه شد.

 

جامعه باز

برای شناخت كارگزاران انقلاب‌های مخملی عجله‌ای برای معرفی عوامل جناح افراطی داخلی وجود ندارد. البته معرفی ایشان گهگاه از سوی نشریات و محافل داخلی صورت می‌پذیرد، اما بدنیست ستاد پشتیبانی این انقلاب‌ها را بیشتر بشناسیم. یك از اصلی‌ترین نهادهای برنامه ریزی برای تحولات شبه انقلابی «بنیاد اوپن سوسایتی» یا «جامعه باز» است. این بنیاد متعلق به «جورج سوروس» یكی از شاگردان كارل ریموند پوپر نظریه پرداز لیبرال دموكراسی اتریشی است كه با تمسك به كتاب «جامعه باز و دشمنانش» اثر پوپر بدین نام موصوف گردیده است. بنیاد موصوف گاه به نام صاحب آن بنیاد سوروس هم خوانده می‌شود.

این بنیاد یكی از 10 موسسه فعال در خدمات عام المنفعه در اروپای شرقی و جمهوری های تازه استقلال یافته شوروی است و در پوشش خدمات خیریه برنامه ریزی و ساماندهی نهادهای مدنی و غیر دولتی را در راستای تحقق جامعه باز در دستور كار خود دارد.

بنیاد سوروس(اوپن سوسایتی)، در كنار بنیاد رسانه‌ای رابرت مردوخ(یا مرداك) دومین سازمان رسانه‌ای جهان است كه بیشترین شبكه های تلویزیونی،خبرگزاری ها،خبرنامه ها و روزنامه ها را در سطح جهان مدیریت و هدایت می‌كند. این مدیریت و هدایت گاه صورتی آشكار دارد و گاه با واسطه و به صورت نهان انجام می گیرد. فعالیت رسانه‌ای مردوخ آشكار است و جسورانه در اداره و خرید شبكه های بزرگی چون فاكس نیوز تا الجزیره و حتی رسانه‌های آسیای دور ظاهر می‌شود.

اما سوروس بیشتر اصرار دارد مشی نهان روشی را در خرید و هدایت رسانه ها ایفا كند. حضور چشمگیر در هدایت قفقاز، آسیای میانه، افغانستان، تركیه و دیگر كشورهای اطراف ایران بدیهی است كه ضرورت كار نهانی را بیشتر گوشزد می كند، اما آشكار است كه تا سال 2004تنها20 موسسه خبری در جمهوری آذربایجان تحت پوشش بنیاد سوروس قرار گرفته است. اعتراض هماهنگ جمعی از رسانه های این كشور به سفر سال گذشته الهام علی اف به ایران و دیدار وی با مقام معظم رهبری و نیز هجمه گسترده خبری رسانه های جمهوری آذربایجان و تركیه در راستای تقویت پشتیبانی رسانه ای ناآرامی های اخیر در شمال غرب كشور هدایت این رسانه ها از سوی یك ستاد مركزی را بیش از پیش محتمل می كند.

 

ردپا

سال پیش یك استاد دانشگاه بازداشت شد. وی پس از بازداشت به چهره روز رسانه ها و نهادهای شبه مدنی غرب تبدیل شد و از سوی مجامع غربی به روشنفكر و محققی برجسته موسوم گردید. وزیر اطلاعات نیز اوایل تیرماه گذشته در نشستی خبری اتهام وی را تدارك انقلاب رنگی در ایران و مرتبط با مجامع امنیتی-اطلاعاتی آمریكا عنوان كرد. متوقف دانستن پروژه‌ای عظیم چون انقلاب‌های رنگی و حتی ناآرامی‌های شبه انقلابی دیگر كه مقدمات آن در ایران پی جویی می‌شد به این فرد، قطعاً غفلت از كشف زوایای این پروژه است و بدیهی است كه عملیاتی كردن چنین پروژه‌هایی با یك فرد متوقف نمی‌شود.

گویا بازداشت فرد دیگری یافتن ردپای عوامل این بحران‌سازی را سهل كرده ‌است. امروز، برخی رسانه ها درخصوص رابطه وی با این فتنه انگیزی‌ها نوشتند: « بابك.ز یك عضو افراطی دفتر تحكیم اوایل هفته جاری برای ایجاد تنش در میان كارگران تجمع كننده مقابل قوه قضائیه دستگیر شده بود. وی در اعترافات خود اعلام كرده‌ كه با عوامل منافقین در ارتباط بوده است. ماموریت وی انجام یك عملیات انتحاری در كشور و سپس انداختن مسوولیت آن به گردن نیروهای حزب‌الهی است.»

آن گونه كه اعترافات وی آشكار می‌سازد وی اعلام كرده است كه این نقشه «موسسه هیفوس هلند» با هدف ایجاد تشنج و برهم زدن فضای دانشگاه‌های ایران اجرا می‌شود. او عنوان كرده كه مطالبی توهین آمیز نسبت به كلیه مقدسات اسلام و نظام جمهوری اسلامی توسط برخی نویسندگان متواری روزنامه‌های زنجیره‌ای برای افراد خاص در داخل ارسال می‌شود و آنها موظفند این مطالب را در سطح وسیع از طریق نشریات دانشجویی منتشر كنند.

او دلیل انتخاب این زمان برای اجرای این نقشه را تلاقی با روز كارگر و تلاش همزمان برای به تشنج كشیدن تجمع‌های كارگری در كشور عنوان كرده است.

عامل محوری موسسه هیفوس یك زن ایرانی است كه سالها پیش و پس از همكاری با گروهك‌های چریكی منافقین و فدائیان از كشور گریخت و در هلند مقیم شد. وی در قالب یك روزنامه الكترونیكی و یك روزنامه در شرف تاسیس از سوی نویسندگان افراطی گریخته از كشور را در یك كانون عملیاتی گرد هم آورده است. وی از طریق همین نویسندگان می‌كوشد خود را به سیاسیون افراطی داخل كشور مرتبط سازد.

 

خیال خام

بدیهی است كه هوشیاری به موقع جامعه و به ویژه نخبگان دانشجو، كارگر و فرهنگی باز هم موجب ناچیز شدن رویای انقلاب‌ رنگی در ایران و بر هم خوردن ثبات و امنیت جامعه خواهد شد. حضور گسترده و در عین حال آرام دانشجویان دانشگاهها تهران در تحصن دانشگاه امیركبیر نشانه‌هایی از این هوشیاری را آشكار ساخته است، هرچند فتنه‌گران با اهانت صریح سعی داشته‌اند احساسات دانشجویان مسلمان را به شدت جریحه‌دار كنند و در ادامه به ناآرامی دامن زنند.

در این میان برخورد هوشمندانه و مدبرانه مسووولان در شرایط كنونی بسیار اهمیت دارد كه می‌باید با شناسایی عوامل محرك این فتنه‌انگیزی‌ها از قربانی شدن چند دانشجوی غافل جلوگیری كنند.

بدون تردید حادثه دانشگاه امیر كبیر نه یك رخداد بلكه زنجیره ای از یك فرآیند طراحی شده و در دست اجرا از آن سوی مرزها است كه باید بر بستری از عوامل داخلی و خارجی به پیش برود تا استراتژی مهار و ایجاد دولت ضعیف در كشور شكل بگیرد.

 

 

 

 

 

 

زمان ارائه اولین گزارش برجام

زمان ارائه اولین گزارش برجام

زمان ارائه اولین گزارش برجام
حق سکوت آمریکا لو رفت!

حق سکوت آمریکا لو رفت!

حق سکوت آمریکا لو رفت!
بدعت مضحک داعش

بدعت مضحک داعش

بدعت مضحک داعش
گزارش چیت چیان از قطعی برق در استان خوزستان به دولت

گزارش چیت چیان از قطعی برق در استان...

گزارش چیت چیان از قطعی برق در استان خوزستان به دولت
UserName