• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • چهارشنبه 1396/02/20
  • تاريخ :

ووشو یک چشم خندان یک چشم گریان

مسابقات بین المللی جام پارس با درخشش ووشوکاران ایران به پایان رسید تا در جمع 13 کشور حاضر در این رقابتها بی رقیب باشیم.

بهمن اسدی- بخش ورزشی تبیان
وشوو

 

ووشو از این لحاظ از خیلی رشته های ورزشی پیشی گرفت. اگرچه این رقابتها سطح فنی عالی نداشت اما این که این رشته در شرایط فعلی در این مسیر گام بر می دارد جای تقدیر دارد.

علاوه بر این در یک اعزام برون مرزی به ارمنستان ووشو کاران دامغانی کارنامه قابل قبول داشتند تا ووشو فعالیت جالب توجهی پشت سر بگذارد.

در لابلای خبرهای ووشو همچنین اعلام اسامی مربیان برتر این رشته که نشان از توجه به آنان است و نیز اعلام این خبرکه  وزارت علوَم رشته ووشو را به عنوان دروس اصلی رشته کارشناسی علوم تربیت بدنی معرفی کرد از حال و هوای خوب این رشته سخن گفت.

اما اینها یک روی سکه است. ووشو اگر یک چشم خندان داشت یک چشم گریان هم داشت. خبر مربوط به محرومیت پنج ساله قهرمان نام آشنای ووشو به دلیل آنچه انتقاد از رئیس فدراسیون خوانده می شود باعث نگرانی می شود. میرمیران پس از انتقاد صریح از عملکرد علی نژاد با محکومیت شدید مواجه شد.

شورای المپیک آسیا در جلسه ای برای تقلیل مسابقات در بازی های آسیایی تیغ تیز خود را بر گردن رشته ووشو گذاشت و با محدود کردن مسابقات این رشته از تعداد مدال های این رشته کاست.

در این خصوص ای کاش نهاد دیگری ورود می کرد. بدون شک اگرچه حفظ حرمت و حریم رییس فدراسیون و متولیان لازم است اما آنجا که یکی از دو طرف ذینفع باشند صدور چنین احکامی ایجاد شائبه می کند.

اکنون اگر در صدور حکم قدرت رئیس تاثیرگذار بوده باشد ورزشکار محروم باید به چه ارگانی جهت رسیدگی به این حکم مراجعه کند؟

اما خبربدتر این که شورای المپیک آسیا در جلسه ای برای تقلیل مسابقات در بازی های آسیایی تیغ تیز خود را بر گردن رشته ووشو گذاشت و با محدود کردن مسابقات این رشته از تعداد مدال های این رشته کاست.

اگرچه هنوز مشخص نیست که آیا در این محدودیت ایران هم دچار ضرر می شود اما این اتفاق خبر خوبی برای این رشته نیست.

اگر در خبر بد دوم فدراسیون ووشوی ایران به تنهایی نمی تواند کاری از پیش ببرد اما در کشمکش خبر بد اول شاید امکان تصمیم بهتری وجود داشت.

فراموش نکنیم رشته ووشو اگر چه تاریخ دیرینه ای دارد اما در ایران سابقه اش کم است. از این رو تعداد افراد شاخص در ووشو با محدودیت مواجه هستیم. اگر در این شرایط این تعداد محدود به جان هم بیفتند و چند گروه شوند قطعا ووشو لطمه خواهد خورد.

برای آنهایی که دلشان برای ووشو می سوزد این درد بزرگی است. اینجاست که شاید بشود با گذشت از منافع شخصی منافع جمعی را در نظر گرفت. 

امیدواریم طرف های درگیر با ماجرا ضمن آشنایی با حدود اختیارات خود با پا در میانی آرامش را به ووشو برگردانند.
UserName