• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 320
  • شنبه 1395/11/23
  • تاريخ :

از بزرگترین رشته های ایمان!

از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم سوال شد کدام همنشین بهتر است؟ فرمود: کسی که دیدن او شما را به یاد خدا اندازد و گفتار او دانش شما را بیفزاید و کردار او شما را به یاد آخرت اندازد.  (بحارالانوار جلد 74 صفحه 186)

فرآوری: آمنه اسفندیاری ـ بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان

دوست

بسیاری از مسائل در شکل گیری شخصیت و خلقیات هر انسان موثر است که از شاخص ترین آنها همنشین و دوست است. اهمیت این مسئله تا جایی است که اسلام فرموده: «المَرْءُ عَلی دینِ خَلیلِهِ فَلْیَنْظُرْ أَحدُکُمْ مَنْ یُخالِل؛ آدمی بر دین و روش همنشینِ خود است پس باید ببینید که با چه کسی دوست می‏شود.» (بحار الانوار، ج 74، ص 192)

پس ما بخواهیم یا نخواهیم از دوستان و همنشینان اثر میگیریم و شاید بتوان گفت که بسیاری از خلقیات ما تحت تاثیر دوستان ماست. پس به راحتی می توان نتیجه گرفت که یکی از مهمترین عوامل عاقبت بخیری و رسیدن به رستگاری انتخاب دوستان و همنشینان شایسته است. . 

نقش دوست در زندگی به قدری زیاد و برجسته است که حضرت علی علیه السلام می‏فرماید: «مَنْ إِشْتَبَهَ عَلَیْکُمْ أَمرُهُ وَ لَمْ تَعْرِفُوا دینَهُ فَانْظُرُوا إلی‏ خُلَطائِهِ فَإِنْ کانُوا أَهْلَ دینِ اللَّهِ فَهُوَ عَلی‏ دینِ اللَّهِ وَ إِنْ کانُوا عَلی‏ غَیْرِ دینِ اللَّهِ فَلا حَظَّ لَهُ مِنْ دینِ اللَّه؛ هرگاه وضع کسی برای شما نا معلوم بود و دین او را نشناختید، به دوستانش نظر کنید. پس اگر آنها اهل دین و آیین خدا باشند او نیز پیرو آیین خداست و اگر بر آیین خدا نباشند او نیز بهره‏ای از آیین حق ندارد.» (بحار الانوار، ج 74، ص 197)  و نیز پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: دوست داشتن مؤمن یکی از بزرگترین رشته های ایمان است.

رسول گرامی اسلام، فرمودند: مؤمن چنان است که با دیگران انس و الفت گرفته و دیگران با او انس دارند و کسی که نه الفت‏پذیر است و نه الفت می‏گیرد در او خیری نیست.» (المحجّة البیضاء، ج 3، ص 291)

اهمیت گره گشایی از کار دوست!

ابان بن تغلب، از یاران نزدیك امام صادق - علیه السلام - است، می گوید: با امام صادق - علیه السلام - در مكّه بودم، همراه آن حضرت، مشغول طواف كعبه شدیم، در این وقت یكی از شیعیان، از من تقاضا كرد كه همراه او برای برآوردن حاجتی كه داشت، برویم .

من به طواف، ادامه دادم، او اشاره كرد، ولی من به او توجه نكردم زیرا دوست داشتم امام صادق - علیه السلام - را تنها نگذارم .او بار دیگر اشاره كرد، امام متوجه اشاره او گردید، به من فرمود: او با تو كاری دارد؟ گفتم : آری، فرمود او كیست ؟ گفتم : از دوستان ما است، شیعه است . امام كه متوجه شده بود، او كار لازمی دارد، فرمود: نزد او برو.

عرض كردم : طواف را قطع كنم .فرمود: آری .عرض كردم: گر چه طواف واجب باشد؟ فرمود: آری برو، گر چه طواف واجب باشد. و از سخنان امام صادق - علیه السلام - است كه فرمود: سعی و گام برداشتن مسلمان برای برآوردن نیازهای مسلمان، بهتر از هفتاد بار طواف، به دور كعبه است.

حرمت دوست و برادر مومن

عبدالمومن انصاری گوید: به محضر امام كاظم - علیه السلام - رسیدم و محمد بن عبداللّه جعفری هم نزد آن حضرت بود من با محمد تبسمی كردم امام كه مشاهده می كرد فرمود: او را دوست داری؟ عرض كردم : بله البته بخاطر شما او را دوست دارم. امام - علیه السلام - فرمود: او برادر توست و مومن برادر مادری و پدری مومن است اگر چه از یك پدر نباشند (همه فرزند آدم و حوا هستند). 

ملعون است كسی كه به برادرش تهمت زند.

ملعون است كسی كه به برادرش خیانت كند.

ملعون است كسی كه برادرش را (از كجروی) پند و اندرز ندهد.

ملعون است كسی كه از برادرش غیبت كند.

رسول خدا (صلی الله علیه و اله) فرمودند: انسان بر دین دوستش خواهد بود ، بنابراین هر یک از شما دقت کند که با چه کسی دوست میشود. (بحارالانوار جلد 74 صفحه 192)

سخن آخر: 

با توجه به اهمیتی که برای دوستان و همنشینان بیان کردیم می توان دریافت که یکی از راههای رسیدن به پیشرفت و تعالی و رستگاری انتخاب دوست و همنشینی است که منشا خیرات و برکات در زندگی ما می شود و برعکس یکی از عوامل شقاوت و گمراهی و رسیدن بشر به منجلاب فساد اثرات دوستان و همنشینان ناشایست است که می توانند انسان را به سرحد نیستی بکشانند.

پس با انتخاب هوشمندانه ی همنشینان و دوستان شایسته یک راه رسیدن به عاقبت بخیری را برای خود هموار کنیم. رسول خدا (صلی الله علیه و اله) فرمودند: انسان بر دین دوستش خواهد بود ، بنابراین هر یک از شما دقت کند که با چه کسی دوست میشود. (بحارالانوار جلد 74 صفحه 192)

و نیز رسول گرامی اسلام، نقش دوست و اهمیت دوستی را چنین یادآور شده است: «المُؤْمِنُ أَلِفٌ مَأْلُوفٌ وَ لا خَیْرَ فی‏ مَنْ لایَأْلَفُ وَ لا یُؤْلَف؛ مؤمن چنان است که با دیگران انس و الفت گرفته و دیگران با او انس دارند و کسی که نه الفت‏پذیر است و نه الفت می‏گیرد در او خیری نیست.» (المحجّة البیضاء، ج 3، ص 291)


منابع: 

سایت اندیشه قم

داستان دوستان / محمد محمدی اشتهاردی

قصه های تربیتی چهارده معصوم (علیهم السلام) / محمد رضا اکبری

سایت حوزه

سایت راسخون

سایت احادیث

 

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
UserName