• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 184
  • پنج شنبه 1395/9/4 ساعت 14:00
  • تاريخ :

خاک سپاری سیروس نیرو در خلوت و سرما

پیکر سیروس نیرو با حضور تعداد کمی از اهل ادبیات در روز سرد و برفی تهران به خاک سپرده شد.

بخش ادبیات تبیان
 
خاک سپاري سيروس نيرو در خلوت و سرما

 

پیکر سیروس نیرو شاعر و پژوهشگر ادبیات که 25 آبان از دنیا رفته بود و برای برگزاری مراسم خاک سپاری اش منتظر آمدن دخترش از خارج از کشور بودند، روز پنج شنبه چهارم آذرماه  با حضور اسدالله امرایی، غلامحسین  سالمی، فرهاد عابدینی، محمد مفتاحی و چند نفر چند از دوستان و خانواده اش در قطعه نام آوران بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد.

پیش تر اعلام شده بود که مراسم تشییع از مقابل خانه هنرمندان برگزار می شود اما در مقابل خانه هنرمندان مراسمی برگزار نشد و تعداد معدودی که برای بدرقه نیرو آمده بودند راهی بهشت زهرا (س) شدند. 

در مراسم خاک سپاری نیرو که جمعیت حاضر به 20 نفر هم نمی رسید، ابتدا غلامحسین سالمی که به خاطر از دست دادن دوست قدیمی اش متأثر بود، درباره شخصیت و جنبه های ادبی سیروس نیرو سخن گفت. این مترجم با اشاره به اهمیت کارهای پژوهشی و اندیشه گسترده سیروس نیرو گفت: سیروس نیرو شعرشناس، موسیقی شناس، فیلم شناس و بیش از همه دوست بود. باز هم تکرار می کنم او یک دوست بود. من چهار سال همسایه اش بودم و یک عمر رفیق بودیم. حق او در این مملکت ادا نشد. به هیچ وجه. سیروس انسانی بسیار صمیمی، بسار رفیق، مهمان دوست و بافرهنگ بود. من بسیار از او یاد گرفتم. او دایره المعارف سیار بود. سیروس به هیچ کس هیچ چیز مدیون نیست. او انسان خودساخته ای بود.
سیروس خیلی به تو بدهکارم. به من حلال کن آن چه به من یاد داده ای.

در ادامه اسدالله امرایی مترجم و از دوستان صمیمی سیروس نیرو گفت: ما دوست خوبی را از دست دادیم. با صحبت های آقای سالمی یاد شعری از انوری افتادم:
هر بلایی کز آسمان آید
 گرچه بر دیگری قضا باشد
به زمین نارسیده می گوید
خانه انوری کجا باشد

او در ادامه افزود: اتومبیل که وارد ایران شد اولین کسی که بر اثر تصادف مرد یک هنرمند بود: درویش خان. اولین سرماخوردگی هم که آمد و برای پیشگیری از آن هشدار دادند سیروس نیرو مبتلا شد. ما خیلی از سیروس نیرو آموختیم. امیدوارم درس هایی را که از او گرفته ایم به دیگران هم یاد بدهیم.

در بخش دیگری از این مراسم فرهاد عابدینی شاعر و دوست سیروس نیرو درباره کانون ادبی که سیروس نیرو تأسیس کرده بود سخن گفت و اظهار کرد: جوان هایی که در این کانون شرکت می کردند، نکته های زیادی آموختند. حق سیروس نیرو در جامعه ادا نشد.

عابدینی درپایان گفت: من هم یک دوست گرامی را از دست داده ام و به همین خاطر نمی توانم بیش از این صحبت کنم.

سیروس نیرو متولد سال 1309، از شاعران سال های  دور  بود که محضر نیما را درک کرده و خاطراتی از پدر شعر نو ایران داشت و برخی از آن ها  را در  کتابی  با عنوان «نیما» منتشر  کرده بود.

سحر، رود، جاده، بهار از پنجره و.. از مجموعه شعرهای منتشرشده این شاعر پیشکسوت هستند. او پژوهش هایی هم در ادبیات کلاسیک ایران دارد که از جمله آن ها می توان به کتاب سیاه مشق (شرح مخزن الاسرار نظامی)، در یتیم (شرح خسرو و شیرین نظامی)، دون ژوان (شرح هفت پیکر نظامی)، پیامبر نامرسل (شرح اسکندرنامه نظامی)، گوهرفروشان مهتاب (شرح لیلی و مجنون) و گنج مراد (شرح غزل‌ های حافظ) اشاره کرد.

سیروس نیرو 25 آبان ماه در بیمارستان طالقانی تهران درگذشت. او مدتی به علت عفونت ریه در بخش آی سی یوی بیمارستان طوس بستری شده و از آن جا به بیمارستان طالقانی منتقل  شده بود اما سرانجام به علت از کار افتادن کلیه و ریه از دنیا رفت.


منبع: ایسنا

 «سیروس نیرو» درگذشت

«سیروس نیرو» درگذشت

«سیروس نیرو» درگذشت
ترجمه طنز مانند ترجمه شعر سخت است

ترجمه طنز مانند ترجمه شعر سخت است

ترجمه طنز مانند ترجمه شعر سخت است
مشکل ترجمه کتاب از نگاه یک مترجم

مشکل ترجمه کتاب از نگاه یک مترجم

مشکل ترجمه کتاب از نگاه یک مترجم
شاگرد نیما در بستر بیماری

شاگرد نیما در بستر بیماری

شاگرد نیما در بستر بیماری
UserName