• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 530
  • پنج شنبه 1395/4/31
  • تاريخ :

پایان اسرائیل آغاز شد 

در آخرین روزهای سال 2014، سازمان ملل قطعنامه ای را به رأی گذاشت که اصل وجود رژیم صهیونیستی را زیر سوال برد. قطعنامه قرار بود تا سال 2017 به اشغالگری و "کشور بودن" اسرائیل پایان دهد اما . . .

فرآوری: آزاده مرنی - بخش سیاست تبیان

پایان اسرائیل, قطعنامه, نابودی اسرائیل, رژیم صهیونیستی, یهود, خاخان, نجبه یهودی,

نخبگان اسراییلی معتقدند رژیم صهیونیستی به زودی متلاشی می شود. در این راستا "آمنون رابینشتاین" یکی از بزرگترین نخبگان این رژیم طی سخنرانی گسترده ای گفت : "طی چند سال آینده کشوری به نام اسرائیل باقی نخواهد ماند." البته وی تنها فردی نیست که به این نتیجه رسیده زیرا با رسیدن به شصتمین سال تاسیس اسرائیل، روشنفکران اسرائیلی پیش بینی های بدبینانه ای نسبت به آینده شان دارند. شمار رو به افزایشی از سیاستمداران و صهیونیست ها به بیان باز عقاید خود در مورد موجودیت اسرائیل پرداخته  اند. با اعلام عمومی  این نظرات، رسانه های اسرائیلی لقب دیدگاههایی از پایان زمان را به آن دادند. این دیدگاه ها به این علت مورد توجه رهبران اسرائیل را که در هر شرایطی متمایل به بروز آن هستند، زیر سوال می برد.

استرالیا و آمریکا به این قطعنامه رأی منفی و پنج عضو دیگر از جمله نیجریه که انتظار می رفت رأی مثبت دهد، رأی ممتنع دادند.

"رابینشتیان" بر این باور است که اسرائیل در برابر تهدیدات اعراب و به ویژه فرو نشاندن تمایلات فلسطینی ها برای به دست آوردن حقوقشان علیه اسرائیل، شکست خورده است. "ناهوم بورنی" از نویسندگان برجسته روزنامه یدیعوت آحارنوت پر تیراژ ترین روزنامه اسرائیل و کسی که شکست اسرائیل در جنگ دوم با لبنان را از همان روز نخست پیش بینی کرده بود ، می گوید: هرچند اسرائیل امروز از نظر نظامی و اقتصادی قدرتمند شده ، اما جامعه اسرائیل اعتماد به نفس خود را از دست داده است.
فروپاشی اسراییل
"آبراهام تایروش" از وزرای دولت دوم اسرائیل به رهبری مناخیم بیگن در مقاله ای منتشر شده در روزنامه معاریو 28 فوریه یکی از نشانه های فروپاشی پروژه صهیونیسم را توقف تلاش آژانس های یهودی برای تشویق مهاجرت یهودیان به اسرائیل دانست. وی این امر را نشانه شکست نهضت صهیونیسم برای جلب حمایت می داند و می افزاید: یهودیان سراسر جهان به تدریج زندگی در اسرائل را تهدید کننده تر از احساسات ضد صهیونیسم در پراکندگی یهودیان می دانند.
رادی ریولین رئیس سابق کنست و از رهبران برجسته حزب لیکود ، نمونه دیگری از حلول روح نا امیدی در اسرائیلی ها بیان می کند. وی براین بارو است که شمار بسیاری از اسرائیلی ها در تلاش برای به دست آوردن گذرنامه اروپا هستند تا در صورت نیاز ، از اسرائیل خارج شوند. وی در مقاله ای در چهاردهم آوریل اظهار می کند : چنین تلاشهایی تنها می تواند این احساس را ریشه دارتر کند که کشورشان در آستانه فروپاشی است . وی هشدار می دهد : این باور برآمادگی اسرائیلی ها برای داوطلب شدن برای خدمت نظام در کنار جنگ و جانفشانی برای امنیت کشورشان، تاثیر بسزایی خواهد داشت. این امر همچنین بر یکپارچگی و اتحاد میان اسرائیلی ها نیز تاثیر خواهد داشت و منجر به ایجاد شکاف های اجتماعی ، سیاسی و قومی در میان جامعه اسرائیل خواهد شد. شماری نیز بی میلی یهودیان برای مهاجرت به اسرائیل را دلیل بر این امر  انند که افسانه هایی که اسرائیل بر مبنای آن پدید آمد، دیگر اهمیت اصلی خود را ندارد.
از دیگر سو "یولی گولدشتاین" یکی از رهبران ارشد یهود در کانادا، می گوید: هیچ کس دیگر با این شعار فریب نمی خورد که اسرائیل دفاع نهایی علیه همه فشارها بریهودیان خواهد بود. 85 درصد یهودیان مونترال که بیشترین جمعیت یهودیان کانادا را دارد- از اسرائیل مهاجرت کرده اند. اسرائیل تلاش کرده بود تا این افراد را از شوروی سابق به اسرائیل ببرد ، اما پس از مدتی زندگی در اسرائیل ، آنان تصمیم به آمدن به کانادا گرفتند.

نخستین نخست وزیر اسرائیل (دیوید بن گوریون) ، از همان آغاز متوجه شد که پیروزی پروژه صهیونیسم ، وابسته به ذوب قومیت گرایی و تفاوت های فرهنگی است که مهاجران با خود آورده بودند و تولید فرهنگ واحد و یک هویت ملی است ؛ بن گوریون این پروژه را دیگ ذوب کننده نامید. مولی بیلیگ از روشنفکران اسرائیلی ، این پروژه را شکستی مفتضحانه می داند و بیان می کند . جامعه اسرائیل قربانی چند دستگی های قومی و فرهنگی شده و در اختلافات و شکاف های ایجاد شده به علت روابط میان مذهب و کشور، دست و پا می زند وی براین باور است که جامعه اسرائیل دیگر بازتابی از یک هویت ملی ندارد، بلکه مجموعه ای ازهویت های قومی و فرهنگی درگیر است که نه تنها با هم هماهنگی ندارند، بلکه گام گذاشتن در راه هارمونی را هم رد می کنند روشن است که پس از این همه سال ، دوجریان قومی اصلی اسرائیل (شرقی ها و غربی ها) هنوز هم ادغام را رد می کنند.
"یهودا شنهاو" از محققان انستیتو مطالعات اجتماعی ، خاستگاه شرقی ها را که بیشتر مورد کم توجهی دولت بوده اند از عوامل تشدید این اختلافات می داند. شمار بسیاری از شرقی های اسرائیل زیر خط فقر زندگی می کنند. شنهاو تاکید می کند : نهضت صهیونیسم نیز از همان اغاز، این عده را تنها ابزاری برای اعمال اهداف توسعه جویانه خود می دانست. نازی بریک استاد علوم اجتماعی دانشگاه حیفا می گوید: این اختلاف با گذشت زمان شدیدتر می شود. چرا که حضور انها در جامعه اسرائیل همراه با ارزشهای فرهنگی و اجتماعی آنهاست موقعیت پایین آنان در نردبان اجتماعی نیز نمود دیگری از این تبعیض است . وی یکی از دلایل شکست استراتژی «دیگ ذوب کننده» را نیز همین کم توجهی به شرقی ها می داند. یکی از نشانه های چند دستگی ، مخالفت مهاجران روسی-که تقریبا 20% جمعیت اسرائیل را تشکیل می دهند- برای اتحاد و یکپارچگی با دیگر قومیت هاست.
آ

مذهب به جای آن که نقشی ارتباط دهنده داشته باشد، به یکی از فاکتورهای شکست استراتژی "دیگ ذوب کننده" تبدیل شده است.

نان که هم اکنون نیز دارای شبکه مستقل مدارس، تئاتر، سینما و بیمارستان هستند ، متمایل به زندگی در محدوده جغرافیایی جدا نیز هستند. آنان دارای روزنامه های روسی زبان هستند. علاوه بر این ، مذهب به جای آن که نقشی ارتباط دهنده داشته باشد، به یکی از فاکتورهای شکست استراتژی "دیگ ذوب کننده" تبدیل شده است. اوزی بنزیمان بر این باور است که شصت سال پس از اعلام موجودیت اسرائیل ، شکاف میان مذهبیون و سکولارها بیشتر شده است. وی می گوید : این دودسته در سالهای دهه پنجاه و شصت در اورشلیم ، تل آویو و حیفا در کنار هم زندگی می کردند ، اما هم اکنون قادر به این همزیستی نیستند . معمولا برخوردهای خشنی ایجاد می کنند.

قطعنامه نابودی
در آخرین روزهای سال 2014، سازمان ملل قطعنامه ای را به رأی گذاشت که اصل وجود رژیم صهیونیستی را زیر سوال برد. قطعنامه قرار بود تا سال 2017 به اشغالگری و "کشور بودن" اسرائیل پایان دهد. هشت عضو شورای امنیت سازمان ملل یعنی روسیه، چین، فرانسه، آرژانتین، چاد، شیلی، اردن و لوگزامبورگ به این قطعنامه رأی مثبت دادند، اما با تلاش های شدید آمریکا و اسرائیل، قطعنامه سازمان ملل نتوانست رأی نهم را برای تصویب نهایی به دست  آورد.

استرالیا و آمریکا به این قطعنامه رأی منفی و پنج عضو دیگر از جمله نیجریه که انتظار می رفت رأی مثبت دهد، رأی ممتنع دادند. به هر حال امروزه برهمگان آشکار گشته است که تا انتهای راه رژیم صهیونیستی چند سال بیشتر باقی نمانده و تلاش های آمریکاو اسراییل برای ابقای این رژیم بیهوده خواهد بود.



منابع : مشرق نیوز / دانشنامه صهیونیسم و اسراییل
رای گیری برای قطعنامه ضد اسرائیلی

رای گیری برای قطعنامه ضد اسرائیلی

رای گیری برای قطعنامه ضد اسرائیلی
پشت پرده قطعنامه شورای امنیت علیه اسراییل

پشت پرده قطعنامه شورای امنیت علیه...

پشت پرده قطعنامه شورای امنیت علیه اسراییل
قطعنامه شورای امنیت علیه تل آویو

قطعنامه شورای امنیت علیه تل آویو

قطعنامه شورای امنیت علیه تل آویو
قطعنامه علیه رژیم صهیونیستی به کجا رسید؟

قطعنامه علیه رژیم صهیونیستی به کجا...

قطعنامه علیه رژیم صهیونیستی به کجا رسید؟
UserName