• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1868
  • دوشنبه 2/4/1382
  • تاريخ :

مصاحبه با عباس صمیمی ركوردار پرتاب دیسك ایران

قبل از مسابقه های جایزه بزرگ آسیایی هند قول داده بود ركورد پرتاب دیسك ایران را بزند و به قولش عمل كرد . در همان مرحله اول مسابقه ها در حیدر آباد ، دیسكش را 61 متر و شش سانتیمتر پرتاب كرد تا به حكومت 29 ساله جلال كشمیری در این ماده پایان بدهد . « خیلی خوشحال بودم ، برای كشمیری هم فاتحه یی خواندم ، مانده بودم كه او چطور با امكانات آن موقع توانسته ركورد بزند .»

خیلی طول نكشید، دو روز بعد در شهر"كلمبوی سریلانكا" ركورد 62 متر و 40 سانتیمتر را به نام خود ثبت كرد تا با خیالی راحت تر راهی بانكوك شود . در"بانكوك"هم 20 سانتیمتر ركورد خود را افزایش داد تا زنگ خطر را برای بزرگان آسیایی این ماده به صدا در بیاورد . از"بانكوك"دور نشده بود كه كمر درد قدیمی دوباره برگشت . خستگی راه هم این درد را شدیدتر كرد و او در مانیل مرحله آخر مسابقه های جایزه بزرگ ناموفق بود اما با این حال مدال طلا مال عباس صمیمی بود .

او پس از اینكه به تهران رسید ، به ساری رفت تا باز هم عنوان قهرمانی لیگ كشور را به دست آورد . در ساری هم كمر درد ، او را رها نكرد اما با این حال قهرمان شد .

چطور شد دو و میدانی را انتخاب كردی ؟

ابتدا در زمین ورزشی شهرمان ، شلمزار چهار محال و بختیاری هفته یی سه روز كاراته و والیبال كـار می كردم . سال 70 كـم كـم به پرتـاب دیسك علاقه منـد شدم و بـه صورت تفریحی تمـریـن می كردم . با تشویق داریوش صمیمی پسر عمویم كه مربی ام بود در این رشته جدی تر تمرینها را ادامه دادم و به تیم ملی دعوت شدم .

در مسابقه های جایزه بزرگ حریفان اصلی شما به خصوص پرتابگران چینی و قطری بودند در حضور آنها و در چهار مرحله قهرمان شدی ؟

متأسفانه حریف چینی ام به خاطر بیماری سارس نیامده بود و پرتابگر قطری نیزآماده نبودو شركت نكرده بود اما پرتابگران هندی و عربستانی هم در این دوره از مسابقه ها با من رقابت می كردند .

آنها حریفان قابل قبولی بودند ؟

حریفان بدی نبودند اما در بانكوك ، با پرتابگر هندی رقابت شدیدی داشتم . به طوری كه در پرتاب ها 10 سانت به 10 سانت از هم فاصله می گرفتیم تا اینكه بالاخره من دیسكم را 62 متر و 61 سانتیمتر پرتاب كردم و قهرمان شدم . این ركورد جزو ركوردهای انگشت شماری است كه در آسیا زده شدهاست. سال گذشته نفر اول بازیهای بوسان ركورد 60 متر و 80 سانتیمتر را زده بود.

از نتیجه كار خود در این مسابقه ها راضی هستید ؟

هم بله ، هم نه . راضی ام به خاطر اینكه توانستم ركورد ایران را بشكنم و از طرفی هم به دلیل اینكه نتوانستم سهمیه ورودی المپیك را بزنم ، راضی نیستم اما سعی خودم را می كنم تا در مسابقه های دیگر این كار انجام شود .

چرا دو ومیدانی ما وابسته به جرقه است ؟

ورزشكاران ما استعداد خوبی دارند . وقتی خارجی ها استعداد بچه های ما رامی بینند ، واقعاً شگفت زده می شوند . برای اینكه این ركورد كه به دست می آید در سطح بالا باقی بماند ، باید فدراسیون طبق یك برنامه ریزی مدون مشاوران ، مربیان و مدرسان خارجی را استخدام كند تا كنار مربیان داخلی ، ركورد ورزشكاران در حد بالا باقی بماند . نباید به جرقه ها دلخوش باشیم . این جرقه ها برای همیشگی بودن نیاز به محرك دارند وگرنه پس از لحظهایی كوتاه خاموش می شوند .

الان فدراسیون دوو میدانی چه وظیفه ای در قبال شما دارد ؟

یك ورزشكار در دوران عمر ورزشی خود افت و خیزهای زیادی در پیش دارد و در این زمان مسؤولان و مربیان نباید او را تنها بگذارند . پس از بازیهای آسیایی بوسان به همه ورزشكارانی كه مدال گرفتند ، به جز ورزشكاران دو و میدانی جایزه داده شد. بهانه آقای كفاشیان هم این بود كه باید رییس فدراسیون باشد تا جایزه ها داده شود .

در مدت 8- 7 ماهی كه فدراسیون دو و میدانی بدون رییس بود،هیچكدام از ورزشكاران این رشته حمایت نشدند . در حقیقت در این مورد تبعیض زیادی بین ورزشكاران قایل شدند . من می گویم با رفتن رییس یك فدراسیون آیا باید ورزش هم تعطیل شود ؟ آیا با استعفای یك رییس باید اینقدر به ورزشكاران نامهربانی شود ؟ وقتی بعد از این همه مدت باز هم پیگیر جایزه بازیهای بوسان شدم ، آن وقت آقای كفاشیان گفت چون تو سال گذشته حواله پراید گرفتهایی دیگر جایزه یی به تو تعلق نمی گیرد . رییس فدراسیون قبلی فكر می كرد فدراسیون یك شركت تجاری است و ورزشكار هیچ اهمیتی نداشت .

ایران چند مربی پرتابی دارد ؟

یك مربی خوب كسی است كه باید حداقل یك یا چند نفر پرتابگر تربیت كرده باشد البته ورزشكاران باید در سطوح مختلف از مربیان مختلفی بهره ببرند و این تعصب هم باید از بین برود كه یك ورزشكار باید تنها كنار یك مربی كار كند . به روز بودن مربیان از فاكتورهای مهمی است كه یك مربی باید از آن برخوردار باشد،اما برای دانش افزایی مربیان و افزایش سطح تكنیك ورزشكاران نباید از استخدام مربیان غافل شد .

تمرین در اردوهای اوكراین و كار كردن با مربیان این كشور برایت مؤثر بوده ؟

بله ، تمرین زیر نظر مربی اوكراینی در بالا رفتن میزان ركوردهای بهتری دست پیدا كنم .

هر ورزشكاری با مشكلاتی روبرو است . پرتابگران چه مشكلاتی دارند ؟

هنوز یك زمین تخصصی دو و میدانی در ایران وجود ندارد اما مسؤولان در مقابل توقع دارند كه دونده های كشور هم مثل عربستانی ها در مسابقه های رسمی و بین المللی مدال طلا بگـیرند. هر چـند من در حـال حاضر در زمیـن دانـشكده تربـیـت بدنی و علـوم ورزش تمـریـن

می كنم ، ولی از اول تابستان قرار است زمین بازسازی شود و من هم بدون زمین می مانم . مجبورم در این مدت در دامنه كوه تمرین كنم .

در اطراف اصفهان ، منطقهایی به نام بهارستان است كه در دامنه كوه قرار دارد . در این منطقه تمرین می كنم . قبلاً هم همین جا تمرین می كردم .

البته زمین تنها مشكل پرتابگران نیست، بلكه در كشور، دیسك یك كیلو و 75 گرمی وجود ندارد كه جوانان با آن تمرین كنند .

دیسك دو نوع دارد ؛ پرتابگران قدرتی از دیسك های سنگین استفاده می كنند و پرتابگران سرعتی از دیسك های چرخشی .

شما پرتابگر قدرتی هستید ؟

نه، من پرتابگر سرعتی هستم .

فدراسیون كه در حال ساخت یك ورزشگاه تخصصی در تهران است ؟

بله ، فدراسیون هم همیشه همین را می گوید . یعنی هر كس می خواهد ركورد بزند ، باید بیاید در تهران تمرین كند . مگر این شدنی است ؟ البته من دعا می كنم همه ورزشكاران به تهران بیایند تا بتوانند ركورد بزنند ، اما تحمل تهران برای من با آن همه دود ، آلودگی صوتی ، ترافیك و شلوغی خیلی سخت است .

با وجود این همه مشكل ، با چه انگیزه یی در این رشته كار می كنی ؟

این علاقه است كه من را به ماندن و ادامه كار در این رشته تشویق می كند . در بیشتر كشورها ورزشكاران دیگر نگران آینده شان نیستند اما در كشور ما هیچ ضمانتی برای ورزشكار وجود ندارد و آنها باید بعد ازیكعمر ورزش قهرمانی ، تازه به دنبال كار جدید باشند .

شناسنامه عباس صمیمی

عباس صمیمی درخردادماه سال 1356 در شهر شلمزار از توابع چهار محال و بختیاری متولد شد . او دوران تحصیل خود را از ابتدایی تا دبیرستان در همین شهر به پایان رساند . او ورزش را در دوران نوجوانی با والیبال و كاراته آغاز كرد و تا 15 سالگی این رشته ها را به صورت تفریحی دنبال می كرد اما از سال 70 به بعد با علاقه ای كه به پرتاب دیسك داشت ، تغییر مسیر داد. پنج سال بعد علاقه او با تشویق های داریوش صمیمی پسر عمویش كه از قهرمانان این رشته و نخستین مربی او بود همراه شد . صمیمی پرتاب دیسك را جدی تر گرفت و پیشرفت خوبی كرد و به تیم ملی جوانان دعوت شد . در همین سال در مسابقه های قهرمانی جوانان آسیا نخستین مدال را به دست آورد و سپس به خدمت سربازی رفت . سایپا نخستین باشگاهی بود كه صمیمی به عضویت آن در آمد . اما او در دوران سربازی به تیم فتح رفت و سپس به فولاد مباركه اصفهان منتقل شد . صمیمی از سوی فدراسیون به آلمان اعزام شد تا در یك دوره تمرینی یك ماه و نیمه زیر نظر « یوآهیم ویپ سكه » مربی پرتاب دیسك این كشور آموزش ببیند . او پس از بازگشت در سال 79 همزمان با راهیابی به دانشگاه ، به باشگاه ذوب آهن اصفهان پیوست و در همان جا ازدواج كرد . این پرتابگر ملی پوش در همین سال در مسابقه های قهرمانی آسیا به مقام نایب قهرمانی رسید . پس ازآن نیز با شركت در مسابقه های مختلف بین المللی مدال های رنگارنگی را به دست آورد . او سال گذشته در مسابقه های قهرمانی جوانان آسیا به مدال نقره رسید و در بازیهای آسیایی بوسان نیز مدال نقره خود را تكرار كرد . صمیمی كه از امیدهای ایران برای حضور در المپیك محسوب می شود مدتها زیر نظر مربی اوكراینی « یوری ریونكو » كار می كند. او دو هفته گذشته در مسابقه های جایزه بزرگ آسیا با پرتاب 61 متر و 6 سانتیمتر به مدال طلا رسید و در كلمبو با پرتاب 62 متر و 41 سانتیمتر ركورد 29 ساله ایران كه در سال 53 به نام مرحوم جلال كشمیری ثبت شده بود را شكست و بالاخره دربانكوك نیز 62 متر و 60 سانتیمتر دیسكش را پرتاب كرد تا ركورد قبلی خود را 19 سانتیمتر جابه جا كند .

گزارشی از سیاه پوش شدن قهرمانان

گزارشی از سیاه پوش شدن قهرمانان

گزارشی از سیاه پوش شدن قهرمانان
هزینه های میلیاردی ورزش ، منفعت یا ضرر؟

هزینه های میلیاردی ورزش ، منفعت یا ضرر؟

هزینه های میلیاردی ورزش ، منفعت یا ضرر؟
 پیامدهای ورزشی توافق هسته ای

پیامدهای ورزشی توافق هسته ای

پیامدهای ورزشی توافق هسته ای
 قلب فوتسال  ایران دیگر نمی تپد

قلب فوتسال ایران دیگر نمی تپد

قلب فوتسال ایران دیگر نمی تپد
UserName