• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • پنج شنبه 1382/10/18
  • تاريخ :

او قهرمان مردم بود، نه دولت

 تختی از دروازه تاریخ گذشت و به اسطوره ها پیوست


گردش روزگار، یک باردیگر ما را به روز هفدهم دی ماه رساند. روزی که با خاموش شدن چراغ زندگی غلامرضا تختی، نام این پهلوان بزرگ و آزاده در تاریخ و فرهنگ ما جاودانه و ماندگار شد. هر چه درباره این بزرگمر تاریخ ورزش ایران بگوییم و بنویسیم، چیز تازه یی نخواهد بود. چرا که در باره غلامرضا تختی قهرمان کشتی آزاد المپیک و جهان، که در سال های 36تا38 پهلوان ایران شد، بسیار گفته و نوشته اند. برخی از این اظهارات و نوشتاراغراق آمیز است که ستایش از اخلاق و صفات مردگان ریشه در فرهنگ ما دارد. چرا که" مرده پرستی" از جمله خصوصیات بارز مردم ایران است. درخصوص تختی باید به فتوای عقل، خرد و تکیه برواقعیت ها داوری کرد و به قضاوت نشست. تختی تاریخی با تختی اسطوره یی تفاوت هایی دارد. بسیاری ازمردم به خصوص نسل جوان ما که آن بزرگمرد کشتی ایران و جهان را ندیده اند، از تختی نقش آن پهلوانی را در ذهن خویش ترسیم کرده اند، که در این زمانه نظیرش را در هیچ نقطه جهان نمی توان یافت و همه آن خصایل عالی و نیک پهلوانی را که امروز رنگ باخته و متروک شده است، تختی داشته و با خود به گور برده است. خیلی ها مرگ آن چنانی پهلوان آزاده و مردمی را حماسه وار در خیال خود ساخته و پرداخته اند. که صد البته غلامرضا تختی شایستگی و لیاقت اسطوره شدن را داشت. تختی زندگیش را فدای آرمان های آزادیخواهی مردم کرد، تختی با مردم زیست، مدال قهرمانی را از مردم گرفت و سرانجام از دروازه تاریخ گذشت و به اسطوره ها پیوست.

تختی قهرمان ملی بود، نه دولتی

غلامرضا تختی کارمند ساده و معمولی راه آهن بود. او می توانست پست های حساس و پردرآمد دولتی را برعهده داشته باشد، در این خصوص پیشنهادات زیادی به تختی ارایه شد، حتی نمایندگی مردم در مجلس شورای ملی که درواقع دگان دونبش برای مال اندوزی بود و ... اما تختی قبول نکرد. چرا که او قهرمان ملی بود، نه دولتی...

خاطره یی از زنده یاد بنی سروری

زنده یاد بنی سروری قهرمان کشتی آزاد جهان در سال 1957 که در بازیهای المپیک 1956 در وزن 73 کیلوگرم جانشین شادروان محمد علی فردین در تیم ملی ایران شد ولی نتوانست به مدال المپیک دست یابد. می گفت: سازمان تربیت بدنی- در آن زمان انجمن تربیت بدنی بود- طبق وعده یی که پیش از بازیهای المپیک 1956 ملبورن داده بود به برندگان مدال طلا و نقره پاداش نقدی داد.

- درآن رقابت ها تیم کشتی آزاد ایران 2 طلا و 2 نقره گرفت- تختی که فاتح مدال طلای وزن 87 کیلو گرم المپیک مبلورن شده بود کل پاداش خود را در طبق اخلاص گذاشت و با چهار کشتی گیر که نتوانستند در ملبورن مدال بگیرند تقسیم کرد.

خاطره یی از سفر تختی به مسجد سلیمان

بنده از جمله افرادی هستم که با تختی حشرو نشر داشته و چند صباحی را با هم بودیم. درسال 1340 سرمربی کشتی مسجد سلیمان بودم و با کیهان ورزشی نیز کما کان همکاری داشتم، یک دوره مسابقات کشتی آزاد تحت عنوان جام کیهان ورزشی بین کشتی گیران مناطق نفت خیز برگزار کردیم. در آن روزها تختی از حضور دراردوی تیم ملی خود داری کرده و به طور کلی منزوی بود. با هماهنگی و برنامه ریزی قبلی از زنده یاد مهدی دری سر دبیرکیهان ورزشی درآن زمان خواستم که به اتفاق تختی در مراسم پایانی جام کیهان ورزشی شرکت کند که مورد موافقت قرار گرفت و تختی به همراه سر دبیر کیهان ورزشی با هواپیمای شرکت نفت که از نوع بسیار کوچک بود در فرودگاه محقر مسجد سلیمان فرود آمدند. برحسب تصادف همسر مدیر عامل شرکت نفت مسجد سلیمان که در واقع حاکم قدرتمند این منطقه نفت خیز بود با همان هواپیما وارد مقر حکمرانی شوهرش شد. طبق معمول خدمه و مهمانداران هواپیما، مسافران هواپیما را نگه داشتند، تا اول خانم مدیر عامل شرکت نفت قدم روی پله های هواپیما بگذارد. ولی سیل عظیم مردم علاقه مند به ورزش که از ساعات ها قبل خود را به فرودگاه بی درو پیکر و کوچک مسجد سلیمان رسانده بودند وقتی دیدند خانم مدیرعامل پیش از تختی از داخل هواپیما بیرون شد پله هواپیما را بلند کردند که همسر مدیر عامل با عصبانیت خود را به داخل هواپیما رساند و با دست اشاره کرد و از تختی خواست تا اول او از هواپیما پیاده شود.

UserName