• تعداد بازديد :
  • دوشنبه 1391/04/05
  • تاريخ :

چشمانمان را تربیت کنیم

مثبت گرایی در برابر منفی گرایی


توانایی برخورد مثبت و سازنده با جهان پیرامون و یا به عبارتی «مثبت گرایی» ، از عوامل مهمی در زندگی به شمار می آید.

چشمانمان را تربیت کنیم

افراد و یا خانواده های واجد صفت مثبت گرایی، شایستگی آن را دارند که در مواجهه با مسایل انسانی و پدیده ها ، جنبه های مثبت ، آموزنده و الهام بخش آن را مورد توجه قرار دهند و جنبه های منفی ، حتی المقدور ، مورد اغماض قرار گیرد.

چنین حالتی ، متأثر از کیفیت روحی و نفسانی فرد است و تبلورِ باطنی زیبا ، سیرتی دوست داشتنی و غنای درونی شخص می باشد . شخصی که دارای سیرتی زیبا شد ، پیوسته در همسرش آنچه را که زیباست ، مشاهده می کند و حتی برخی معایب او را حسن می بیند.

مثبت گرایی را می توان ،« هنر خوب دیدن » نامید ، که خود « هنر چگونه دیدن » است ، و زمانی می توانیم خوب ببینیم که چشمهایمان را این گونه تربیت کنیم.

 

شخصیت های بزرگوار و کریم النفس ، آنچنان برتمامی اعضا و جوارح خود تسلط دارند که آن طور که بخواهند و اراده کنند ، می بینند . از این رو مقدمه « مثبت گرایی » ، « مثبت نگری » است ؛ ابتدا باید خوبی ها و مثبت ها را دید و سپس بدانها گرایید.

تربیت نمودن چشمها ، از جنبه دیگری نیز قابل توجه است و آن «هنر چه دیدن » می باشد . منظور از این عنوان ، « هنر حلال دیدن » است ؛ یعنی آنچه را که خدا به ما فرموده ببینیم و چشمها را از آنچه خدا نهی فرموده باز داریم و بپوشانیم و از این طریق بر مصونیت اخلاقی خود و خانواده مان بیفزاییم .

اگر کسی حق چشم را مراعات ننمود ، دل را به رنج خواهد افکند و زمانی که دل ، اسیر شد ، تزلزل در روابطش با همسر و شریک زندگی اش به وجود خواهد آمد.

بررسی برخی از پرونده های دادگاههای مدنی خاص ، موید آن است که آن دسته از زوجین که مبتلا به « نظربازی» بوده و گرفتار آفت نگاه حرام شده اند و آزادانه چشمان خود را به هر سوی و هرکس می دوخته اند ، مرتبا همسر خود را با چهره و ظاهر دیگران مقایسه نموده ؛ در نتیجه از همسر خود گریزان ، و با روحی سرگردان در حسرت آنچه که در اختیار دیگران است ، روزگار ناخوشی را می گذرانده اند که این امر یا به گناهان بزرگتری منجر می شود یا به دلسردی و بی مهری از شریک زندگی می انجامد و در نهایت با متلاشی شدن کانون گرم خانواده به پایان غم انگیزی خواهد رسید .

از این رو ، اعضای خانواده متعادل با اتخاذ مثبت نگری و مثبت گرایی در دو زمینه که شامل توجه به جنبه های خوب و برجسته زندگی به ویژه همسر است و نیز خویشتن داری از نگاه به نامحرم ، یکی از عوامل موفقیت را احراز می کنند
در ادامه ، به برخی اصول اشاره می نمائیم که می تواند ما را در داشتن "نگاهی مثبت " یاری رساند :

فهرستی از خوبی ها

فهرستی از قابلیتهای همسرمان را در ذهن داشته باشیم و به عنوان یک اصل در زندگی به آن اهمیت دهیم .

به دنبال تاثیر مثبت

در مناسبات با همسر و به ویژه در گفتگوهای متقابل ، به قابلیت های اواشاره نموده،تلاش به عمل آید که فضای صحبتها ، آکنده از مسایلی باشد که در وی تاثیر مثبت برجای گذارد .

تلقین

چنانچه مایل هستیم جنبه ای را در همسرمان ببینیم ولی در واقعیت آن را مشاهده نمی کنیم ،ضروری است با تلقین مثبت به وی ، تدبیری بیندیشیم که به تدریج این جنبه را احراز نماید؛ مثلا مردی که احساس می کند همسرش در برخورد با مسایل ضعیف است ، می تواند به او بگوید : « من ، شخصیت صبور و توانای تو را در برخورد با مسایل تحسین می کنم .» و یا این عبارت که : «من یقین دارم ، اجازه نخواهی داد در برابرمسایل ، زود از پای درآیی.» و با این قبیل تلقین ها او را در شرایطی قرار دهد که صفت مورد نظر را به تدریج ، احراز کند.

چشمانمان را تربیت کنیم

موارد مشابه آن در خانواده ای که مرد ضعفها و کمبودهایی دارد نیز عینا صادق است و زن می تواند از عباراتی نظیر جملات مذکور استفاده کند ؛ به عنوان مثال مردی که چندان صداقتی در گفتار و رفتارش ندارد یا مردی که از نظر اخلاقی ، قدری تند خو و خشن است، در این گونه موارد ، شایسته است همسر چنین مردی به او اظهار کند : « من به صداقت تو در مسایل زندگی افتخار می کنم .» و یا در مورد بعدی بگوید « می دانم که با این مشکلات، هر کسی خسته و عصبی می شود ولی خویشتن داری و صبر به شما برازنده تر است.

پرهیز از تقدیرهای بی حساب و افراطی

در جریان مثبت گرایی ، برای پرهیز از رشد خود بزرگ بینی در همسر لازم است به تایید و تقدیر جنبه های خوب شخصیت وی اکتفا نموده از تحسین و تأیید تمامی شخصیتش خودداری کنیم . چه بسا با تشویقها و تقدیرهای بی حساب و غیر اصولی که باعث پرورش احساس خودبرتربینی و نخوت در فردی شده ایم و علی رغم وجود انگیزه خیرخواهانه موجب بروز یک آفت شخصیتی در نزدیکترین عضو خانواده گشته ایم .

یافتن جنبه های مشترک

گام عملی بعدی برای مثبت گرایی ، کشف جنبه های مشترک روحی میان خود و همسر است . به مرور که سالهای بیشتری از زندگی را با همسر سپری می کنیم ، به خصوصیات ناشناخته ای از وی دست می یابیم و در میان آنها وجوه اشتراکی را با ویژگیهای شخصیتی خود می بینیم . ما زمانی می توانیم به درستی از جنبه های مشترکمان بهره ببریم که پس از شناخت آنها ، به تقویتشان بپردازیم .

حتی باید اذعان نمود که در خانواده های متلاشی و متزلزل هم ، یک جنبه اشتراک فکری و روحی وجود دارد و آن علاقه قلبی و میل باطنی والدین به سعادت فرزند یا فرزندانشان است .

 

 

سرور حاجی سعید

بخش خانواده ایرانی تبیان


مطالب مرتبط:

پدنیا را با افکارتان می سازید

مراقب افکارتان باشید

من می دونم ، ما بدبخت می شیم!

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
مسابقه ...

امتياز این سوال :
UserName