• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1449
  • چهارشنبه 1391/3/31
  • تاريخ :

صدای پای رمضان

رمضان


روزه عمل ساده‏اى نیست و تنها گرسنگى و تشنگى مایه بوجود آمدن حقیقت روزه نمی باشد، بلكه روزه بزرگترین میدان تمرین براى پاكسازى جسم از امراض گوناگون، و تزكیه روان از مفاسد اخلاقى، و منور كردن دل به نور خداست.

ارزش روزه و روزه‏دار

با توجه به اینكه روزه با بسیارى از برنامه‏هاى مثبت و سازنده پیوند دارد، بى‏فایده نیست كه مخاطبان عزیز، از ارزش روزه و روزه‏دار آگاه شده، ایمان آنان و عشق و محبتشان به این فرمان كم‏نظیر الهى بیش از پیش گردد.

كلمه رمضان از لغت رمض گرفته شده، و دانایان لغت رمض را به دو گونه توجیه كرده‏اند:

1ـ تابش نور خورشید، با حرارت هرچه تمامتر بر ریگ و سنگ.

2ـ باریدن باران شدید در اوخر پائیز.

اگر رمضان به معناى اول باشد، باید گفت: روزه واقعیتى است كه همچون حرارت شدید مفاسد و پلیدی ها، و تجاوزات و طغیان هاى غرائز را می سوزاند و آدمى را به میدان پاكى نزدیك می كند.

و اگر به معناى دوم باشد باید گفت: روزه همچون بارانى كه طبیعت را شستشو میدهد، روان انسان را از آلودگى پاك كرده، و به آدمى نیروى مقاومت داده، و جسم را از خطرات رسوبات غذائى به سنگر امان می برد و به همین معنا روایتى از رهبر اسلام (صلی الله علیه و آله) رسیده، كه فرموده‏اند: «ارمض اللّه فیه ذنوب المۆمنین»، رمضان زمانى است كه خداوند بخاطر عمل روزه مردم مۆمن را شستشو داده و پاك می كند.

صوم رمضان یعنى، خوددارى كردن از آنچه شرع و مكتب اللّه اجازه نداده و بى‏تردید گروه خوددارى در پیشگاه الهى، بخاطر اجراى فرمان دوست از اعتبار خاصى برخوردارند، و نزد پروردگار و وجدان خویش رو سپیدند.

از مجموع روایات استفاده می شود، كه روزه عمل ساده‏اى نیست و تنها گرسنگى و تشنگى مایه بوجود آمدن حقیقت روزه نمی باشد، بلكه روزه بزرگترین میدان تمرین براى پاكسازى جسم از امراض گوناگون، و تزكیه روان از مفاسد اخلاقى، و منور كردن دل به نور خداست

امام على علیه السلام می فرماید: به هنگامیكه آدم به زمین آمد، تابش خورشید چهره دل آرایش را تیره كرد، آدم از این پیش آمد، دلگیر بود، جبرئیل بر او نازل  شد و به حضرتش گفت: میل دارى رویت سپید گردد، گفت آرى، عرضه داشت: روز سیزده و چهارده و پانزدهم ماه را روزه بگیر هر روزی كه روزه گرفت یك سوم كبودى پوست از بین رفت و به روز سوّم تمام چهره سپید شد، اگر در این روایت جاى تاۆیل باشد باید گفت روزه عامل بدست آوردن آبرو و اعتبار در پیشگاه خداست.

رمضان زمانیست كه ابتدایش رحمت، و دهه دومش زمان غرق شدن در رحمت و عاقبتش آزادى از آتش جهنم است، این آزادى از عذاب آخرت، عكس‏العمل آزادى انسان از سوء خلق، طغیان غرائز و شهوات و بد كردارى بوسیله روزه ماه رمضان است، روزه‏اى كه همراه با شرایط انجام گرفته باشد.

پیامبر عزیز در خطبه جمعه آخر شعبان، در توضیح برنامه‏هاى رمضان چنین فرمودند: ماهى بر سر شما سایه می افكند، كه در ظرف آن لیلة القدر دارد، شب قدرى كه از هزار ماه با ارزش تر است.

خداى بزرگ روزه این ماه را بر شما واجب نموده، و یك نماز مستحب را در شب آن مساوى با هفتاد نماز در شب هاى دیگر قرار داده، آن كس كه در این ماه به كار نیكى دست بزند و برنامه خدا پسندانه‏اى انجام دهد ثوابش برابر با واجبى از واجبات خداست، و هر كس عمل واجبى انجام دهد. اجرش به اندازه هفتاد واجب در وقت دیگر است.

آرى اى مردم، رمضان ماه استقامت، و فراهم آوردن نیرو است، و مزد مردم با استقامت و نیرومند بهشت است. (سفینة البحار ج 2 ص 67)

رمضان

رمضان ماه مساوات است، ماهی كه باید ثروتمندان مادى و معنوى به تمام كمبودهاى مردم تهیدست رسیدگى كنند، و دردهاى معنوى و اقتصادى را در درمان نمایند، در این ماه نباید گروهى سیر و دسته‏اى گرسنه باشند، عده‏اى غرق در هدایت، و قشرى گرفتار ضلالت، در این ماه است كه خداوند روزى بندگان فرمانبر را زیاد می كند، و این مسئله واقعیتى است كه قرآن از آن خبر داده «آنگاه كه مردم خویشتن‏دارى بدست آرند، و از گناه و نافرمانى بپرهیزند، تمام درهاى بركات آسمان و زمین را برویشان میگشائیم». (الاعراف 96)

پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: در رمضان چهار برنامه از خداوند بخواهید، دو برنامه براى جلب عنایت حق، و دو برنامه‏هایی كه از آن بى‏نیاز نیستید، اما دو برنامه اول یكى قرار گرفتن در حصار توحید و دور شدن از شرك و دوم بازگشت از گناه و ورود به حوزه توبه، و دو برنامه‏اى كه از آن بى‏نیاز نیستید، یكى طلب بهشت، و دیگر آزادى از آتش جهنم.

پیامبر عزیز (صلی الله علیه و آله) فرمودند: هر آنكس كه ماه رمضان را درك كند، و خود را در مسیر آمرزش حق قرار ندهد، در كدام زمان می خواهد به جبران كمبودها برخیزد!

و نیز فرمودند: اگر خداوند به آسمان ها و زمین در چنان زمانى اجازه سخن گفتن دهد. به تمام روزه‏داران می گفتند برنامه شما به بهشت منتهى میگردد، و باز فرمودند: براى بهشت درى است به نام ریان و آن اختصاص به روزه‏داران دارد، آخرین روزه‏دارى كه از آن وارد شود بسته می گردد.

پیامبر بزرگ اسلام (صلی الله علیه و آله) فرمودند: روزه‏دار اگر غیبت نكند و بخوابد، خوابش عبادت است.

امام على علیه السلام می فرماید: به هنگامیكه آدم به زمین آمد، تابش خورشید چهره دل آرایش را تیره كرد، آدم از این پیش آمد، دلگیر بود، جبرئیل بر او نازل شد و به حضرتش گفت: میل دارى رویت سپید گردد، گفت آرى، عرضه داشت: روز سیزده و چهارده و پانزدهم ماه را روزه بگیر هر روزی كه روزه گرفت یك سوم كبودى پوست از بین رفت و به روز سوّم تمام چهره سپید شد، اگر در این روایت جاى تاۆیل باشد باید گفت روزه عامل بدست آوردن آبرو و اعتبار در پیشگاه خداست

و نیز به مردم می فرمودند: طرحى را به شما بیاموزم كه انجامش شیطان را از شما دور كند به دورى بین مشرق و مغرب؟ پاسخ گفتند آرى فرمودند: روزه رویش را سیاه می كند، دستگیرى از تهیدستان پشتش را می شكند، دوستى در راه خدا و تحمل رنج عمل شایسته ریشه‏اش را می كند و توبه و بازگشت به حق رگ و پى او را جدا می كند براى هر چیزى زكاتى است و زكات بدن روزه است.

پیشواى اسلام (صلی الله علیه و آله) فرمودند: به هنگام رمضان در تابستان چون رنج تشنگى به انسان روى آورد، خداوند هزار ملك را مأمور آدمى می كند تا بهشت و نعمت الهى را به او بشارت دهند و او را نوازش كنند و چون افطار گردد خطاب می رسد چه بوى خوشى دارى، سپس به ملائكه میفرماید: شاهد باشید مغفرتم را نصیبش كردم.

و نیز فرمودند: آنكس كه از روى ایمان و عشق به خدا روزه بگیرد و حسابگر باشد و گوش و چشم و زبان را از گناه بازدارد، در حوزه رحمت گذشته و آینده الهى قرار گیرد، و اجر ثابت قدمان نصیبش میشود. (روایات نقل شده بیشتر در ج 2 سفینة البحار باب صوم است)

امیر المۆمنین علیه السلام می فرمایند: روزه جسم خوددارى از غذاست ولى با اراده و اختیار خویش البته براى جلب مزد و فرار از عذاب، و روزه روان، خوددارى حواس پنجگانه است از گناه و پاك داشتن دل از تمام عوامل شر، و روزه دل نیكوتر است از روزه زبان و روزه زبان بهتر است از روزه شكم. (غرر الحكم ص 460)

از مجموع روایات استفاده می شود، كه روزه عمل ساده‏اى نیست و تنها گرسنگى و تشنگى مایه بوجود آمدن حقیقت روزه نمی باشد، بلكه روزه بزرگترین میدان تمرین براى پاكسازى جسم از امراض گوناگون، و تزكیه روان از مفاسد اخلاقى، و منور كردن دل به نور خداست.

با چنین روزه‏اى روزى فراوان می گردد، و اجتماع سالم گشته و آدمى در پیشگاه حق كسب آبرو می كند، و در جهان بعد از بهشت بهره‏مند شده، و از عذاب جهنم دور خواهد ماند.

فرآوری: آمنه اسفندیاری

بخش احکام اسلامی تبیان


منابع:

نظام تربیت در اسلام ـ شیخ حسین انصاریان

غرر الحكم ص 460

سفینة البحار ج 2                                                                                               

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
همراه با احکام روزه (22)

همراه با احکام روزه (22)

آیا نماز و روزه دانشجویان با سایرین فرق دارد؟ آیا در ماه رمضان سیگار کشیدن شخص روزه دار جایز است؟
ماه ریزش گناهان آمد

ماه ریزش گناهان آمد

در قدیم آنگاه كه عرب نام ماههای خود را تعیین می كرده ، دقت داشت كه آن ماه با چه زمانی مقارن است و به آن مناسبت نامگذاری می كرد.آنان زمانی ماه رمضان را نام نهادند كه اوج گرمای تابستان مستقیم شعاع خورشید بر زمین بود. به این دلیل آن را رمضان خواندند ...
شأن نزول آیه‌ی 187 سوره‌ی بقره

شأن نزول آیه‌ی 187 سوره‌ی بقره

ابن جبیر كه پیرمرد ناتوانى بود، و تمام روز را روزه داشت، هنگام افطار بعد از یك روز پر مشغله و همراه با كوله‌باری از خستگی به خانه خود برگشت و همچنان كه منتظرِ پهن شدن سفره افطار بود و همسرش رفته بود تا برایش غذا حاضر نماید، خوابش برد. وقتى بیدار شد...
UserName